Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.

Nie 艣ci膮gaj zacznij wkuwa膰 ju偶 dzi艣

Adolf Hitler – biografia.

Print Friendly, PDF & Email

Adolf Hitler urodzi艂 si臋 w dniu 20 kwietnia 1889 r. Sta艂o si臋 to w ma艂ym, austriackim miasteczku Braunau nad rzek膮 Inn, niedaleko granicy niemieckiej. By艂 synem Aloisa, kt贸ry trzyna艣cie lat wcze艣niej zmieni艂 dotychczasowe nazwisko Schlicklgruber na Hitler. Pierwsze ma艂偶e艅stwo Aloisa, zawarte z Ann膮 Glastl, by艂o bezdzietne, po jej 艣mierci stan膮艂 na 艣lubnym kobiercu z Franciszk膮 Matzelsberger; z tego ma艂偶e艅stwa narodzi艂o si臋 dwoje dzieci: Alois oraz Angela. Po 艣mierci drugiej 偶ony Alois o偶eni艂 si臋 po raz trzeci, z Klar膮 Plolzl. Mia艂 z ni膮 pi臋cioro dzieci, z czego troje zmar艂o i pozosta艂o tylko dwoje Adolf i m艂odsza o sze艣膰 lat Paula. W badaniach rodziny przysz艂ego dyktatora, prowadzonych, przez Wernera Masera ustalono jej genealogi臋 a偶 do siedmiu pokole艅 i obalono rozpowszechnione sugestie o domniemanym 偶ydowskim pochodzeniu Hitlera.

Jako m艂odzieniec interesowa艂 si臋 sztuk膮 i we wrze艣niu 1907 r. pr贸bowa艂 dosta膰 si臋 na Akademi臋 Sztuk Pi臋knych w Wiedniu. Jego prace zosta艂y jednak odrzucone, a to niepowodzenie wzmog艂o niech臋膰 do stolicy pa艅stwa cesarskiego, dlatego te偶 w maju 1913 r. dwudziestoczteroletni Adolf opuszcza Wiede艅 i udaje si臋 do Monachium.

W czasie pierwszej wojny 艣wiatowej jako szeregowiec, awansowany p贸藕niej do stopnia gafreitera, pe艂ni艂 s艂u偶b臋 艂膮cznika. W艣r贸d towarzyszy broni uwa偶any by艂 za wyr贸偶niaj膮cego si臋, na ka偶dym kroku manifestuj膮cego sw贸j patriotyzm. W grudniu 1914 roku odznaczony zosta艂 Krzy偶em 呕elaznym II klasy, a w sierpniu 1918 r. Krzy偶em 呕elaznym I klasy.

Po wojnie wr贸ci艂 do Monachium, gdzie wst膮pi艂 do Niemieckiej Partii Robotnik贸w, niewielkiego w贸wczas ugrupowania lewicowego. Dzi臋ki swoim zdolno艣ciom i cechom przyw贸dczym szybko sta艂 si臋 jej liderem, zmieniaj膮c stopniowo jej profil z lewicowego na prawicowy. W 1923 roku przekszta艂ci艂 j膮 w NSDAP (Nazional-Socialistische Deutsche Arbeiterspartei) – Narodowosocjalistyczn膮 Niemieck膮 Parti臋 Robotnicz膮, kt贸rej symbolem sta艂a si臋 swastyka. W tym samym roku, 8 listopada w stolicy Bawarii, Hitler pr贸bowa艂 przeprowadzi膰 przewr贸t pa艅stwowy, zwany puczem monachijskim, kt贸ry si臋 nie powi贸d艂. Organizatorzy zostali os膮dzeni, ale wyroki nie by艂y zbyt surowe. Przysz艂ego kanclerza skazano na 5 lat wi臋zienia, lecz zwolniono ju偶 w grudniu 1924 r. Podczas odsiadywania wyroku zaj膮艂 si臋 pisaniem swej ksi膮偶ki, Mein Kampf, sk艂adaj膮cej si臋 z dw贸ch tom贸w i opisuj膮cej pogl膮dy, a tak偶e fragmenty z 偶ycia autora.

Pucz mimo swego niepowodzenia przyni贸s艂 Hitlerowi spor膮 popularno艣膰, tote偶 szybko m贸g艂 on powr贸ci膰 do 偶ycia politycznego. Prowadzone spotkania z ludno艣ci膮 m.in. Monachium i Hamburga, na kt贸rych jasno umia艂 wy艂o偶y膰 wizje przysz艂ego pa艅stwa oraz charyzmatyczne i energiczne wyst膮pienia da艂y mu ogromne poparcie. Ju偶 w 1932 roku partia Hitlera mia艂a najwi臋cej reprezentant贸w w Reichstagu (niemieckim parlamencie), lecz nie dysponowa艂a wi臋kszo艣ci膮 g艂os贸w, jednak, gdy w 1933 roku partia konserwatyst贸w uleg艂a roz艂amowi, kanclerz Franz von Papen zaproponowa艂 nazistom utworzenie koalicji. W ten spos贸b Hitler zosta艂 kanclerzem Niemiec. Mia艂o to miejsce 30 stycznia 1933 roku. Jako najwy偶szy urz臋dnik pa艅stwa umia艂 si臋 wykaza膰 stanowczo艣ci膮 i trafnymi decyzjami, kt贸re postawi艂y jego pa艅stwo na drodze do mocarstwowo艣ci. Po po偶arze Reichstagu zdelegalizowa艂 Komunistyczn膮 Parti臋 Niemiec, uzyskuj膮c w艂adz臋 dyktatorsk膮 i staj膮c si臋 Fuhrerem wodzem – III Rzeszy.

Najwa偶niejszymi decyzjami nowej g艂owy pa艅stwa by艂y: remilitaryzacja oraz przywr贸cenie poboru do wojska. Gdy presti偶 Niemiec podni贸s艂 si臋 znacz膮co, dokona艂 on aneksji Austrii i zg艂osi艂 pretensje do teren贸w czeskich w Sudetach, kt贸re na konferencji w Monachium zosta艂y Niemcom przyznane, stawiaj膮c Czechos艂owacj臋 praktycznie ca艂kowicie bezbronn膮. Nast臋pnym pa艅stwem, wobec kt贸rego Hitler wysuwa艂 偶膮dania, by艂a Polska, kt贸ra jednak nie posz艂a na 偶adne ust臋pstwa wobec III Rzeszy, co zaowocowa艂o 1 wrze艣nia 1939 r. wybuchem wojny niemiecko-polskiej, kt贸r膮 Polska szybko przegra艂a.

Kolejne sukcesy armie hitlerowskie osi膮gn臋艂y na zachodzie, zajmuj膮c niemal wszystkie pa艅stwa (pr贸cz Szwajcarii, Hiszpanii, Portugalii). Decyzje Hitlera z lat 1939-1943 przynosi艂y coraz wi臋ksze sukcesy, jedynym nieugi臋tym pa艅stwem pozostawa艂a tylko Wielka Brytania. Jak na razie Hitler okazywa艂 si臋 nieomylny, dopiero i tylko jedna decyzja mia艂a ogromny wp艂yw na za艂amanie si臋 niemieckiej szar偶y, a mianowicie wstrzymanie ataku na Moskw臋, dzi臋ki czemu Rosjanie zmobilizowali si艂y do kontrofensywy, kt贸ra przynios艂a im znacz膮ce sukcesy, a w ko艅cu nic innego jak pokonanie Rzeszy.

Nie mo偶na jednak win膮 za kl臋sk臋 Niemiec obarcza膰 samego Hitlera. Jako cz艂owiek sprytny, stanowczy i niesamowicie inteligentny, stanowi艂 fenomen na skal臋 ca艂ego 艣wiata, jeden z najwi臋kszych, je偶eli nie najwi臋kszy w dziejach historii. To, 偶e Rzesza si臋 za艂ama艂a nale偶y przypisa膰 raczej dygnitarzom, genera艂om i tzw. palatynom Hitlera, kt贸rzy wci膮偶 walczyli o wi臋ksze wp艂ywy i nawzajem si臋 atakowali. Poza tym trzeba wspomnie膰 o licznych spiskowcach, kt贸rzy nie umieli dochowa膰 wierno艣ci i zaufania Fhurerowi. Ich dzia艂alno艣膰, a przede wszystkim zamachy na 偶ycie wodza (najwa偶niejszy z lipca 1944 r.), z pewno艣ci膮 nie pomaga艂y pa艅stwu.

Adolf Hitler pope艂ni艂 samob贸jstwo 30 kwietnia 1945 r., strzelaj膮c sobie w skro艅 i za偶ywaj膮c trucizn臋 jednocze艣nie, w bunkrze pod Kancelari膮 Rzeszy. Wcze艣niej zawar艂 zwi膮zek ma艂偶e艅ski z Ew膮 Braun, d艂ugoletni膮 towarzyszk膮 偶ycia. Po wojnie wiele spekulowano na temat los贸w zw艂ok Hitlera. Przypuszczano m.in., 偶e spopielone szcz膮tki Artur Axmann (jedna z os贸b przebywaj膮cych w bunkrze a偶 do ko艅ca) zabra艂 i ukry艂 w nieznanym miejscu jako relikwi臋 nazist贸w. Oficjalna wersja g艂osi, 偶e cia艂o Fuhrera, lub raczej jego resztki znajduj膮 si臋 w posiadaniu Rosjan.

Dodaj komentarz

Tw贸j adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola s膮 oznaczone *

Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.