Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.

Ponad 100 tysięcy materiałów dla szkoły podstawowej, średniej oraz z zakresu studiów.

Charakterystyka Chilona Chilonidesa Quo Vadis.

Charakterystyka Chilona Chilonidesa

Chilon Chilonides był według mnie najbarwniejszą postacią z książki Henryka Sienkiewicza pt. Quo vadis. Był grekiem urodzonym w Mezambrii nad Pontem Euxynem. Przywędrował do Rzymu ”za chlebem” zwabiony łatwością utrzymania się w tym mieście. W Rzymie można było żyć z donosów i drobnych przysłóg jak również dzięki chojności władz, które rozdawały zboże i pieniądze.
Chilon był na to łasy.
Do opisania charakterystyki jego wyglądu użyję cytatu: ”… W tej dziwnej figurze było coś i plugawego i śmiesznego. Nie był stary: w jego niechlujnej brodzie i kręconej czuprynie ledwie gdzieniegdzie przeświecał włos siwy. Brzuch miał zapadły, plecy zgarbione tak, że na pierwszy rzut oka wydawał się być garbatym, nad owym garbem zaś wznosiła się głowa wielka, o twarzy małpiej i zarazem lisiej i przenikliwym wejrzeniu. Żółtawa jego cera popstrzona była pryszczami, a pokryty nimi całkowicie nos mógł wskazywać zbytnie zamiłowanie do butelki. Zaniedbany ubiór, skladający się z ciemnej tuniki utkanej z koziej wełny takiegoż dziurawego płaszcza, dowodził prawdziwej lub udanej nędzy…”.
Jest to człowiek dość mądry jak na swoje możliwości. Uważa się za filozofa. Jest ”mieszanką” cynizmu, stoicyzmu uważa się również w pewnym stopniu za perypatyka. Chilon czuje się niedocenionym i gorszym od innych. Jest chciwy ponieważ za byle grosz skłonny jest sprzedać niewinnych ludzi (Glaukos), oszukiwać ich (Winicjusz). Charakteryzuje go:
spryt
tchórzostwo
nienawiść do ludzi
mściwość
Jest dwulicowy. Z jednej strony podszywa się pod chrześcijanina lecz szczerze nie nawidzi wyznawców tej religii. Nie obchodzą go losy i cierpienia niewinnych ludzi. Nie wzruszył się tym, że zdradzając chrześcijan skazuje dziesiątki lub nawet i steki niewinnych ludzi na śmierć w potwornych męczarniach godnych Nerona. Wśród nich zwany jest nowym wcieleniem Judasza.
Patrząc się na śmierc wielu ludzi jak i Glauka przechodzi metamorfozę. Z mściweggo, podłego człowiek staje się osobą godną prawdziwego chrześcijanina. Wziął to pod uwagę św. Piotr nawracając go na chrześcijaństwo. Publicznie oświadcza, iż Nero jest prawdziwym podpalaczem Rzymu, a chrześcijanie są niewinni. Tym samym wydaje na siebie wyrok śmierci. Jego cudowne nawrócenie jest dowodem siły i potęgi wiary chrześcijańskiej.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *