Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna. Edukacyjna – szkolna baza wiedzy

Najwi臋ksza baza wypracowa艅, konspekt贸w, streszcze艅 i pomocy szkolnych w Polsce. Ponad 100 tysi臋cy materia艂贸w dla szko艂y podstawowej, 艣redniej oraz z zakresu studi贸w.

Charakterystyka Jacka Soplicy i jego przemiana wewn臋trzna.

Adam Mickiewicz przedstawia zupe艂nie now膮 postaw臋 polskiego bohatera romantycznego w swym ostatnim z najwi臋kszych arcydzie艂 – w poemacie zatytu艂owanym Pan Tadeusz czyli ostatni zajazd na Litwie …. Akcja tej ksi膮偶ki przedstawiona jest w latach 1811-1812 w Soplicowie – zamo偶nym folwarku szlacheckim. Pomimo tego, 偶e tytu艂owym bohaterem tego utworu jest m艂ody panicz – pan Tadeusz, du偶o ciekawsz膮 postaci膮 jest Jacek Soplica. Jest on w艂a艣ciwie g艂贸wn膮 postaci膮 tego utworu. Historia jego 偶ycia to jeden z g艂贸wnych w膮tk贸w ksi膮偶ki.

Jacek Soplica jest to niezwyk艂a dynamiczna posta膰 i osobowo艣膰 鈥 przez ca艂膮 akcj臋 ksi膮偶ki, zar贸wno w szalonych latach m艂odzie艅czych, jak i w p贸藕niejszych, gdy wyst臋puje ju偶 pod postaci膮 ksi臋dza Robaka. To typowy, zubo偶a艂y szlachcic, jakich wiele by艂o w tamtych czasach, w 贸wczesnej Polsce. Reprezentuje on drobn膮 szlacht臋. Lubi bawi膰 si臋, sp臋dza膰 czas na r贸偶nego rodzaju rozrywkach, dyskusjach, wa艣niach.

Cieszy si臋 og贸lnym szacunkiem w艣r贸d szlachty, jest lubiany. Z uwagi na sw贸j bojowy charakter zostaje przyw贸dc膮 szlachty litewskiej. Jacek potrafi 艂atwo jedna膰 sobie ludzi, bywa cz臋sto na sejmikach, jest zapraszany na r贸偶nego rodzaju zabawy lub przyj臋cia do swoich znajomych. To raczej typ lekkoducha.

Lata m艂odzie艅cze to w艂a艣nie te, mo偶na powiedzie膰, 鈥瀝ozrywkowe鈥. Jest z natury bardzo 偶ywio艂owy, jako jego g艂贸wne cechy mo偶na wymieni膰: brak opanowania, impulsywno艣膰 oraz porywczo艣膰. To cz艂owiek k艂贸tliwy, gwa艂towny, nieokie艂znany i samowolny, dzia艂a praktycznie tylko dla swej s艂awy i popularno艣ci. Powszechnie znany i uto偶samiany z awanturnikiem, paliwod膮, zabijak膮 i zawadiak膮. Jednak jego najgorsz膮 cech膮 jest pija艅stwo. Mimo tych wszystkich wad cechuje go szczero艣膰, otwarto艣膰 a tak偶e prostolinijno艣膰. Jacek to cz艂owiek ufny i raczej niestety naiwny. Cechuje go r贸wnie偶 艣mia艂o艣膰, kt贸r膮 przejawia w licznych potyczkach, porachunkach i pojedynkach ze szlacht膮. Jest 艣wietnym strzelcem i szermierzem, najlepszym na Litwie.

Szczeg贸ln膮 przyja藕ni膮 darzy go magnat Stolnik Horeszko, cz臋sto zaprasza go na uczty do swojego zamku. Wykorzystuj膮c popularno艣膰 Soplicy, zapewnia sobie tym samym dodatkowe poparcie na sejmikach. Jacek jednak, mimo swojej naiwno艣ci domy艣la si臋, 偶e przyja藕艅 Horeszka jest udawana, ale nie mo偶e opanowa膰 wzrastaj膮cego uczucia do Ewy, c贸rki Horeszki. Ona r贸wnie偶 go kocha. Jednak jej ojciec, uznaj膮cy Soplic臋 jedynie za kompana, nie dopuszcza my艣li, 偶e m贸g艂by on zosta膰 jego zi臋ciem. Nie bez znaczenia pozostaje tu te偶 stan maj膮tkowy Jacka.

Starania Jacka o r臋k臋 Ewy ko艅cz膮 niepowodzeniem – podaniem mu 鈥瀋zarnej polewki鈥 – jest to wielki afront. Nieszcz臋艣liwy i ura偶ony w swojej dumie postanawia zgromadzi膰 ma艂y oddzia艂 偶o艂nierzy, opu艣ci膰 Litw臋 i walczy膰 w Moskwie. Przed wyjazdem chce si臋 jednak po偶egna膰 si臋 ze Stolnikiem, prosz膮c go jeszcze raz o r臋k臋 Ewy. Zn贸w dostaje odmow臋…

Straciwszy wszelk膮 nadziej臋 wyje偶d偶a i po艣lubia ubog膮 dziewczyn臋, kt贸rej nie kocha. Staje si臋 szale艅cem op臋tanym 偶膮dz膮 zemsty. Nieszcz臋艣liwa mi艂o艣膰 sprawia, 偶e najgorsza wada bierze g贸r臋 – zaczyna pi膰 na um贸r i traci szacunek w艣r贸d ludzi. W ko艅cu nieszcz臋sna 偶ona umiera z 偶alu, zostawiaj膮c mu syna Tadeusza.

Po jej 艣mierci Jacek Soplica zaczyna podr贸偶owa膰 po kraju. Wsz臋dzie kr膮偶膮 s艂uchy o zar臋czynach Ewy z kasztelanem. Pewnego dnia, Jacek je偶d偶膮c wok贸艂 zamku, ze z艂o艣ci膮 zauwa偶a jak Stolnik bawi si臋 – mimo bole艣ci swej c贸rki (kt贸ra wcale nie chce wychodzi膰 za m膮偶 za m臋偶czyzn臋 przeznaczonego jej przez ojca). Przez g艂ow臋 przemyka mu my艣l o zem艣cie. Nagle zauwa偶a Moskali szturmuj膮cych zamek. W pierwszej chwili chce ocali膰 Ew臋 i przyj艣膰 z pomoc膮 jej ojcu, lecz gdy widzi, 偶e moskale przegrywaj膮 i zwyci臋ski Stolnik znowu napawa si臋 wygran膮, uczucie zazdro艣ci i zemsty staje si臋 silniejsze. Nie bacz膮c na to co robi, Jacek chwyta karabin jednego z Moskali i strzela, rani膮c 艣miertelnie Stolnika. Wci膮偶 jeszcze wida膰 tu cechy nabyte w m艂odo艣ci 鈥 nadal nie mo偶e wyzby膰 si臋 porywczo艣ci i gwa艂towno艣ci. Zaraz po tym nierozwa偶nym czynie na miejscu zdarzenia pojawia si臋 wierny s艂uga Horeszki 鈥 Gerwazy. Pr贸buje pom艣ci膰 swego pana – strzela do Jacka, ale niecelnie.

Zab贸jstwo Stolnika Horeszki powoduje prze艂om i g艂臋bok膮 przemian臋 w jego 偶yciu. Wszyscy uznaj膮 go za zdrajc臋 narodowego, a Moskale za swojego stronnika. Obdarzaj膮 go bogactwem oraz zaszczytami.

Przez ow膮 przemian臋 i wszystkie inne wydarzenia Jacek pokornieje. Po burzliwych, m艂odzie艅czych latach przychodzi czas na skruch臋 i popraw臋. Na znak pokuty przyjmuje str贸j mnicha i staje si臋 emisariuszem. Jacek od chwili ukazania si臋 鈥濸ana Tadeusza鈥 jest symbolem nowego typu bohatera romantyzmu. Zbuntowany przeciwko z艂u, krzywdzie, przemocy i niesprawiedliwo艣ci. Dla dobra narodu rezygnuje ca艂kowicie ze swojego 偶ycia osobistego. Jest teraz cichym my艣licielem, do kt贸rego bardzo cz臋sto ludzie zwracaj膮 si臋 o rad臋, jest dla nich autorytetem w wielu sprawach. Z naiwnego, 艂atwowiernego ch艂opaka przeobra偶a si臋 w dojrza艂ego m臋偶czyzn臋, kt贸ry odznacza si臋 nie tylko sprytem, ale i inteligencj膮.

Pod przydomkiem Ksi臋dza Robaka zaczyna walczy膰 u boku Napoleona, nie dbaj膮c o s艂aw臋, cz臋sto nara偶aj膮c na niebezpiecze艅stwo w艂asne 偶ycie. Postanawia odkupi膰 swoje winy m艂odo艣ci, walcz膮c o wolno艣膰 ojczyzny. Czasami udaje mu si臋 przedosta膰 do kraju. Przenosi rozkazy wodz贸w, nawo艂uje Polak贸w do przygotowania powstania przed wkroczeniem wojsk Napoleona na Litw臋 – wi膮偶e si臋 z tym nadzieja na odzyskanie niepodleg艂o艣ci. Staje si臋 prawdziwym patriot膮, bardzo kocha swoj膮 ojczyzn臋.

Udaje mu si臋 pogodzi膰 rody Horeszk贸w i Soplic贸w poprzez ma艂偶e艅stwo Tadeusza z Zosi膮. Podczas najazdu wojsk rosyjskich Jacek zostaje 艣miertelnie ranny. Przed 艣mierci膮 dokonuje d艂ugiej spowiedzi, w kt贸rej wyjawia swoje prawdziwe nazwisko
i uzyskuje przebaczenie Gerwazego.

Wed艂ug mnie, po przemianie Jacek Soplica to wz贸r prawdziwego patrioty, kt贸ry wszystko jest w stanie po艣wi臋ci膰 dla ojczyzny. Jest to postaci膮 dynamiczn膮 – jego charakter kszta艂tuje si臋 w trakcie rozwijania si臋 akcji utworu. Mickiewicz w swoim utworze 艣wiadomie podkre艣la, jak wielkie znaczenie w 偶yciu cz艂owieka odgrywa s艂u偶ba i po艣wi臋cenie dla ojczyzny oraz 偶arliwy patriotyzm, co powoduje, 偶e przebaczamy Jackowi wszystkie grzechy jego m艂odo艣ci i stawiamy go w rz臋dzie tych bohater贸w literackich, kt贸rzy stanowi膮 dla nas wzory osobowe.

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x