Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna. Edukacyjna – szkolna baza wiedzy

Najwi臋ksza baza wypracowa艅, konspekt贸w, streszcze艅 i pomocy szkolnych w Polsce. Ponad 100 tysi臋cy materia艂贸w dla szko艂y podstawowej, 艣redniej oraz z zakresu studi贸w.

Charakterystyka Makbeta.

Makbet jest tytu艂owym bohaterem jednej z najwi臋kszych literackich pere艂 europejskiego romantyzmu. G艂贸wny bohater dzie艂a Williama Shakespeare’a to posta膰 obdarzona wyj膮tkowymi cechami – si艂膮, waleczno艣ci膮, odwag膮. To tak偶e, przy wielu wspania艂ych cechach jego osobowo艣ci, posta膰 tragiczna, zagubiona, to symbol zatracenia si臋 wobec pot臋gi rz膮dz targaj膮cych marzeniami wszystkich ludzi. Makbet stan膮艂 oko w oko z pokus膮 w艂adzy, cen膮 kt贸rej by艂a straszna zbrodnia, zbrodnia kt贸ra niczym huragan spustoszy艂a i zburzy艂a 艂ad poczciwego 偶ywota jaki bohater Shakespeare’a wi贸d艂. I cho膰 sam pocz膮tek dramatycznej historii Makbeta nie wskazywa艂 na jego ostateczn膮 kl臋sk臋, to przez jego p贸藕niejsze, stopniowe poddanie si臋 mrocznej stronie w艂asnych pragnie艅, bohater przemienia si臋 w potwora rz膮dnego krwi i w艂adzy, w cz艂owieka z jakimi niejednokrotnie walczy艂 na polach bitewnych.

Makbeta poznajemy w obliczu zagro偶enia jakie krainie kr贸la Dunkana nios艂a ekspansja si艂 norweskich dowodzonych przez kr贸la Swena. Dzielny bohater w losy bitwy ws艂awi艂 si臋 pokonuj膮c zast臋py wrog贸w, w tym zdrajc臋 na rzecz Norwegii tana Kawdoru. W ustach pos艂a艅ca zdaj膮cego raport z walk kr贸lowi, Makbet i Banko byli niczym dwa dzia艂a podw贸jnie ostrym 艂adunkiem nabite. Ju偶 na pocz膮tku widzimy przed sob膮 obraz walecznego dow贸dcy, wojownika nie boj膮cego si臋 艣mierci, zdolnego odda膰 偶ycie dla zwyci臋stwa. Kr贸l postanowi艂, w zamian za okazan膮 odwag臋 na polu bitwy, nada膰 Makbetowi tytu艂, kt贸ry poprzez sw膮 zdrad臋 utraci艂 poprzedni tan Kawdoru.

Nast臋pn膮 scen膮, w kt贸rej 艂atwo zaobserwowa膰 mo偶na charakterystyczne cechy Makbeta, jest spotkanie wracaj膮cych z bitwy rycerzy z czarownicami. Wied藕my, na kt贸re Makbet i Banko natkn臋li si臋 na drodze powrotnej wr贸偶膮 krewnemu kr贸la Dunkana przej臋cie korony i w艂adzy kr贸lewskiej. Makbet broni si臋 przed przepowiedni膮, nie daje wiary s艂owom wr贸偶by. Objawia niecierpliwo艣膰, nakazuje odpowiada膰 na wszystkie jego pytania, rozja艣ni膰 to wszystko co owiane tajemnic膮 przekaza艂y mu czarownice. Nie wierzy艂 w awans na tana Kawdoru a kt贸rym m贸wi艂y do momentu rozmowy z Rossem, kt贸ry przekazuje mu dobr膮 nowin臋. Makbet cieszy si臋 z awansu, ale w g艂臋bi duszy tli si臋 ch臋膰 wi臋kszej w艂adzy. M贸wi do siebie: ? Glamis i Kawdor! Najwa偶niejszej jeszcze brakuje rzeczy?.

Makbet reprezentuje jeszcze swoj膮 postaw膮 jak偶e pozytywn膮 cech臋 ? dzi臋kuje za trud w艂o偶ony w walce przez jego braci w or臋偶u. Wie, ze sam nie osi膮gn膮艂 by tego wszystkiego ? jest im wdzi臋czny za w艂o偶on膮 prac臋 w zwyci臋stwo. Dusz臋 i sumienie Makbeta gryzie jednocze艣nie problem proroctwa ? rozwa偶a id膮ce za nim konsekwencje ? boi si臋, ze s艂owa wied藕 mog膮 by膰 zgubne dla niego samego.

Makbet, jawi si臋 w VI Scenie I Aktu, jako pos艂uszny woli kr贸la s艂uga, pe艂en pokory i skruchy przed obliczem w艂adcy. Jego mottem s膮 s艂u偶ba i honor. Jego najwa偶niejszym celem jest dobro kraju i pos艂uga monarsze. Dunkan docenia postaw臋 Makbeta, pozdrawia go i szanuje jako s艂ug臋, a tak偶e jako przyjaciela. W rozmowie z kr贸lem, Makbet dowiaduje si臋 o tym 偶e Malkolm ma otrzyma膰 tytu艂 ksi臋cia Kumberlandu. W tym momencie w jego umy艣le zaczyna kie艂kowa膰 ziarno pychy i d膮偶enia do w艂adzy. To ten moment prowokuje Makbeta do dzia艂a艅 maj膮cych na celu likwidacj臋 wszystkich zagro偶e艅 na drodze do w艂adzy. Do ziarenko z艂a i chciwo艣ci jak膮 Makbet ujawnia wzgl臋dem poszerzania w艂asnych kompetencji, z czasem b臋dzie ros艂o a偶 ca艂kiem zdominuje dusz臋 w g艂臋bi serca, dobrego cz艂owieka.

Du偶膮 rol臋 w tej przemianie b臋dzie mia艂a jego 偶ona, Lady Makbet, kobieta ambitna, zdecydowana i okrutna. Nie zawaha si臋 przed najgorszym czynem, byle dopom贸c m臋偶owi w realizacji w艂asnego przeznaczenia. Tylko gdy Makbet powraca do rodzinnego domu, Lady Makbet kusi go wyst臋pkiem przeciwko w艂adcy – mianowicie namawia go do kr贸lob贸jstwa. Ma na niego zgubny wp艂yw, dobrze wie przy tym, ze sam nie by艂by w stanie w nieuczciwy spos贸b koron臋 kr贸lewsk膮 obj膮膰 – Znam Ciebie. Rad by艣 by膰 wielkim, nie wolny艣 od dumy, ale uczciwie chcia艂by艣 cel posi膮艣膰 (?) – proponuje mu zna膰 si臋 na ni膮.

Makbet czuje si臋 sko艂owany, nie wie co my艣le膰. Nie potrafi skutecznie przeciwstawi膰 si臋 namowom 偶ony. Prze偶ywa rozterki zwi膮zane z poznan膮 przepowiedni膮 i zastanawia si臋, czy jego ma艂偶onka nie ma racji – czy nie osi膮gnie celu bez zdecydowanego kroku. Jednak sumienie podpowiada mu od艂o偶enie zamiar贸w morderstwa ? kr贸l jest wszak偶e jego krewnym. Ponadto jeszcze niedawno m贸wi艂 o swoich zasadach ? pos艂udze, honorze. Planowany wyst臋pek by艂by ca艂kowitym zaprzeczeniem s艂贸w Makbeta. Pr贸buje przekona膰 偶on臋 o szkodliwo艣ci wyboru, o dyshonorze i o grzechu jaki zbrodnia ta przyniesie. Ta zarzuca mu w odpowiedzi tch贸rzostwo. Po dialogu obojga ma艂偶onk贸w pe艂nym obaw przysz艂ych zbrodniarzy w Makbecie zwyci臋偶a jego poci膮g do w艂adzy oraz uleg艂o艣膰 wobec 偶ony. Wyg艂asza pewnego rodzaju przysi臋g臋 czy te偶 hymn buntownik贸w, m贸wi膮c: ?Id藕my i szyd藕my z 艣wiata jasnym czo艂em; fa艂sz serca i fa艂sz lic musz膮 i艣膰 spo艂em?.

Makbeta mimo podj臋tej decyzji nadal m臋cz膮 wyrzuty sumienia. Widzi widmowy sztylet ? proroctwo mordu. Rzeczywisto艣膰 miesza si臋 z nocnymi marami, z ciemno艣ci膮 kt贸ra towarzyszy ca艂emu utworowi. Otoczony mrokami Makbet doznaje popl膮tania zmys艂贸w ? myli mu si臋 to co prawdziwe z tym, co istnieje tylko w jego pod艣wiadomo艣ci. Od tej chwili sen b臋dzie najwi臋kszym cierpieniem Makbeta ? ?Zda艂o si臋 mi, ze s艂ysza艂em g艂os wo艂aj膮cy: Nie za艣niesz ju偶 wi臋cej! Makbet zabija sen, niewinny sen, kt贸re zwi膮zane w臋z艂y trosk rozplata(?)?. Ostatecznie decyduje si臋 na pope艂nienie przest臋pstwa. Makbet pope艂niwszy zbrodnie wie, ze to by艂 najgorszy czyn w jego 偶yciu. Zdaje sobie spraw臋 z ci臋偶aru jaki b臋dzie musia艂 teraz nosi膰 na swoich barkach. Jednocze艣nie czuje przed sob膮 odraz臋, gardzi tym co zrobi艂 w przeciwie艅stwie do Lady Makbet, kobiety o lodowym sercu, kt贸ra z zimn膮 krwi膮 doka艅cza plan zbrodni wrabiaj膮c w rze藕 s艂u偶b臋.

Morderstwo na kr贸lu Dunkanie by艂o zaledwie wierzcho艂kiem straszliwych nast臋pstw jakie nios艂o za sob膮. Zgodnie z przepowiedni膮 Makbet zostaje obrany kr贸lem. Przej臋cie realnej w艂adzy ca艂ym kr贸lestwie by艂o niczym danie szale艅cowi broni. Makbet zaczyna odczuwa膰 strach przed utrat膮 swojej pozycji, szczeg贸lnie obawia si臋 swego dobrego przyjaciela Banka kt贸remu to wied藕my przepowiedzia艂y sp艂odzenie kr贸lewskiej dynastii. Sam za艣 Banko domy艣la艂 si臋 powoli, jaki by艂 ci膮g zdarze艅 zwi膮zany z doj艣ciem Makbeta do w艂adzy.

Kr贸l zatrudnia trzech skrytob贸jc贸w do morderstwa na Banku, kt贸rego jeszcze chwil臋 wcze艣niej zaprasza艂 na uroczyst膮 wieczerz臋. Jak偶e dziwnie d藕wi臋cz膮 s艂owa Makbeta gdy m贸wi do najemnik贸w i偶 Banko waszym jest nieprzyjacielem. Dotychczas towarzysz przyg贸d jego 偶ycia, powiernik najwi臋kszych tajemnic i zaufany przyjaciel sta艂 si臋, w oczach Makbeta 艣miertelnym wrogiem. Na wie艣膰 o 艣mierci Banka kr贸l okre艣la go starym w臋偶em za艣 jego syna gadem. S艂owa Makbeta pe艂ne s膮 wrogo艣ci i jadu s膮czonego przez odczucie nieograniczonej w艂adzy.

Pojawiaj膮cy si臋 duch zamordowanego ex-przyjaciela jest przepowiedni膮 kl臋ski Makbeta. Makbet dalej popada w ob艂臋d ? teraz nie ma ju偶 wyrzut贸w sumienia przed wykonywaniem i zlecaniem morderstw. Odczuwa zew krwi ? wo艂a: ?Ju偶em tak g艂臋boko w krwi zagrz膮z艂, 偶e wstecz i艣膰 niepodobie艅stwo, w miejscu za艣 grozi mi niebezpiecze艅stwo; Trzeba wi臋c dalej brn膮膰?. 艢mier膰 wrog贸w jest jego jedyn膮 szans膮 na przetrwanie.

Jako monarcha Makbet pogr膮偶a si臋 w swym straszliwym 艣nie, 艣nie zbrodniarza. Z poczciwego s艂ugi przeistoczy艂 si臋 w krwio偶erczego tyrana nie maj膮cego lito艣ci nawet wobec niewinnego dziecka, nic wi臋c dziwnego ze zbuntowani rycerze na czele z Makdufem, kt贸rego syn pad艂 ofiar膮 kr贸la – mordercy, wyst膮pili przeciw niemu.

Lady Makbet ca艂kowicie oszala艂a – wsz臋dzie widzia艂a widma, krwawe wizje. W ko艅cu pope艂ni艂a samob贸jstwa, kt贸re nie zrobi艂o 偶adnego wra偶enia na przyzwyczajonym do 艣mierci i zapachu krwi Makbecie. Pewny zwyci臋stwa kr贸l, wspominaj膮c przepowiedni臋 wied藕m atak buntownik贸w traktuje z przymru偶eniem oka, jednak s艂ysz膮c jakoby las zbli偶a艂 si臋 do zamku, mimo przekonania o nadchodz膮cym ko艅cu, podejmuje ostatni膮 pr贸b臋 odrzucenia wroga. Nie poddaje si臋 do ko艅ca, m贸wi ze nie b臋dzie ca艂owa膰 ziemi u n贸g tego 偶aka Malkolma. Ostatecznie ginie w walce a jego g艂owa przyozdobi艂a w艂贸czni臋 nale偶膮c膮 do dow贸dcy rebeliant贸w.

Makbet Williama Shakespear’a to dzie艂o wyj膮tkowe. To jedno z pierwszych, kt贸re tak dok艂adnie przedstawi艂y obraz psychologiczny danej postaci. W tym wypadku mamy przed oczami cz艂owieka, kt贸ry w g艂臋bi serca by艂 dobry, ale poprzez z艂e wybory i uleg艂o艣膰 wobec w艂asnej ambicji i targaj膮cych jego dusz臋 偶膮dz, doprowadza siebie i innych do zguby. Makbet nie by艂 z艂y na pocz膮tku. By艂 cz艂owiekiem honoru i prawo艣ci, jednak to przez w艂asne niepohamowan膮 ch臋膰 w艂adzy, straci艂 wszystko, co kiedy艣 by艂o mu bliskie. Dzielny Szkot zaprzeda艂 si臋 pokusie w艂adzy wypieraj膮c si臋 tym samym warto艣ci jakie towarzyszy艂y mu ca艂e 偶ycie. Wraz z ka偶dym kolejny mordem, w Makbecie umiera艂a jaka艣 cz膮stka dobra, a偶 do momentu, gdy 偶aden czyn nie by艂 w stanie poruszy膰 skamienia艂ego serca w艂adcy. Zatraci艂 wszelkie sumienie i hamulce staj膮c si臋 cz艂owiekiem, jakim sam gardzi艂.

Pobierz, wysy艂aj膮c SMS o tre艣ci LEAD.POBIERAM pod numer 92505

Wpisz otrzymany kod :

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x