Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.

Nie ┼Ťci─ůgaj zacznij wkuwa─ç ju┼╝ dzi┼Ť

Cierpienie w literaturze

Print Friendly, PDF & Email

Od pocz─ůtku stworzenia ┼Ťwiata mamy do czynienia z cierpieniem. Cierpienie jest wsz─Ödzie, jest cz─Ö┼Ťci─ů istnienia, jest nieuniknione, pozwala nam pozna─ç prawdziwe ┼╝ycie.
Na ┼Ťwiecie jest wiele ludzi i ka┼╝dy z nich ma inn─ů, swoj─ů interpretacj─Ö cierpienia. Zale┼╝y to mi─Ödzy innymi od ┼Ťwiatopogl─ůdu, religii, kultury, lub w przypadku literatury pochodzenia autora, jego historycznych korzeni.
Mo┼╝na to nazwa─ç paradoksem cierpienia. Mimo i┼╝ jest powszechne jest rzecz─ů indywidualn─ů ka┼╝dego cz┼éowieka.
Przyczyny cierpienia mog─ů by─ç r├│┼╝ne. Wyr├│┼╝ni─ç mo┼╝na cierpienie w imi─Ö ludzko┼Ťci, po stracie kogo┼Ť bliskiego, z mi┼éo┼Ťci, samotno┼Ťci, t─Ösknoty za ojczyzn─ů lub po prostu b├│lu fizycznego.
Literatura od wiek├│w ukazuje swych bohater├│w cierpi─ůcych oraz prze┼╝ywaj─ůcych tragedie, w ka┼╝dej bowiem epoce cierpienie ludzkie, b├│l fizyczny oraz psychiczny towarzyszy┼éy cz┼éowiekowi w codziennym ┼╝yciu.
A dzi┼Ť? Wsp├│┼éczesny ┼Ťwiat walczy z terroryzmem. Wsp├│┼éczesna m┼éodzie┼╝ nie tylko czyta o cierpieniu lecz widzi je jako relacja ze ┼Ťwiata w programach informacyjnych. Do tragedii World Trade Center do┼é─ůczy┼éy si─Ö inne akty przemocy. Patrzymy na cierpienie. Temat, ma wci─ů┼╝ wymiar wsp├│┼éczesny.
Cierpienie by┼éo obecne kiedy┼Ť, jest teraz i prawdopodobnie b─Ödzie. Nie mo┼╝na jego unikn─ů─ç, nale┼╝y je zaakceptowa─ç. Nale┼╝y znale┼║─ç jego sens.
┼╗ycie w pewnym sensie jest cierpieniem a literatura udowadnia to, mo┼╝na powiedzie─ç i┼╝ jest zapisem b├│lu wiek├│w.

Cierpienie jako po┼Ťwi─Öcenie dla ludzko┼Ťci jest doskonale ukazane w micie o Prometeuszu. Jest to typowa posta─ç dla omawianego rodzaju cierpienia, kt├│rej wr─Öcz nie wypada┼éoby nie wymieni─ç. Prometeusz ulepi┼é z gliny i wody ludzi. Opiekowa┼é si─Ö nimi i darzy┼é wielk─ů mi┼éo┼Ťci─ů. Narazi┼é si─Ö jednak bogom, za kar─Ö zosta┼é przywi─ůzany do ska┼é Kaukazu gdzie piek┼éo go s┼éo┼äce i codziennie ptak wygryza┼é mu w─ůtrob─Ö. Z tego mitu wywodzi si─Ö poj─Öcie prometeizmu. Cierpienie Prometeusza ma by─ç przestrog─ů dla tych, kt├│rzy w przysz┼éo┼Ťci chcieliby sprzeciwi─ç si─Ö bogom. Staje si─Ö jednak r├│wnie┼╝ symbolem po┼Ťwi─Öcenia. Ukazuje, sens ogromnego cierpienia ÔÇô w imi─Ö wyznawanych idei.
Ten sam rodzaj cierpienia ukazuje Biblia i Nowy Testament. Histori─Ö Jezusa znaj─ů chyba wszyscy. Jest prze┼Ťladowany i dr─Öczony, wy┼Ťmiewany i opluwany, wreszcie skazany na m─Öcze┼äsk─ů ┼Ťmier─ç na krzy┼╝u. Znosi swoje udr─Öki w pokorze bo taka jest wola Najwy┼╝szego Ojca, kt├│ry nakaza┼é mu umrze─ç dla zbawienia ludzko┼Ťci.. Ale jest te┼╝ cz┼éowiekiem, z trudem przyjmuje b├│l i m─Öczarnie a tu┼╝ przed ┼Ťmierci─ů z ┼╝alem zwraca si─Ö do Stw├│rcy: Bo┼╝e, m├│j Bo┼╝e, czemu┼Ť mnie opu┼Ťci┼é? Umar┼é aby zbawi─ç pokolenia wszystkich chrze┼Ťcijan. Cierpia┼é dla dobra ludzi, za grzechy ludzko┼Ťci i po to aby j─ů odkupi─ç. Jego cierpienie jest niew─ůtpliwie jednym z najbardziej bolesnych przyk┼éad├│w cierpienia kt├│re spotka┼éo cz┼éowieka na ziemi, bo przecie┼╝ by┼é cz┼éowiekiem. Niewiarygodne ile potrafi wytrzyma─ç ludzkie cia┼éo i dusza. Lecz on wiedzia┼é ┼╝e cierpi aby inni byli szcz─Ö┼Ťliwi i zna┼é sens swojego cierpienia. Zmar┼é szcz─Ö┼Ťliwy, poniewa┼╝ osi─ůgn─ů┼é cel swego ┼╝ycia, zbawi┼é ludzko┼Ť─ç. W Nowym Testamencie czytamy: ÔÇ×B─Ödziecie si─Ö smuci─ç lecz smutek wasz przemieni si─Ö w rado┼Ť─çÔÇŁ. Te s┼éowa pozwalaj─ů i┼Ť─ç przez ┼╝ycie z nadziej─ů.

Literatura ukazuje r├│wnie┼╝ cierpienie b─Öd─ůce nast─Öpstwem po utracie kogo┼Ť bliskiego. W ka┼╝dym przypadku ┼Ťmierci i zwi─ůzanego z ni─ů cierpienia mo┼╝na zada─ç niezliczona ilo┼Ť─ç pyta┼ä, na kt├│re niejedna niejednoznaczna odpowied┼║ ju┼╝ pad┼éa, a je┼╝eli jeszcze nie to zapewne padnie, jednak osoba j─ů wyg┼éaszaj─ůca b─Ödzie j─ů m├│wi─ç chwiejnym g┼éosem, nie zawsze wierz─ůc w sens swoich w┼éasnych s┼é├│w. ┼Ümierci nieodzownie towarzysz─ů b├│l, ob┼é─Öd, rozdarcie, nieszcz─Ö┼Ťcie, szale┼ästwo i wiele innych uczu─ç, kt├│rych nie spos├│b wymieni─ç. Utrata ukochanej osoby pozostawia pustk─Ö. My┼Ťl─Ö, ┼╝e warto w tym miejscu odwo┼éa─ç si─Ö do Tren├│w Jana Kochanowskiego, kt├│rych genez─ů jest tragiczne wydarzenie, ┼Ťmier─ç ukochanej c├│reczki poety. Poeta daje upust swojej ┼╝a┼éo┼Ťci, wylewa b├│l i cierpienie na kartki papieru. W apogeum swoich cierpie┼ä Kochanowski nie potrafi ┼╝y─ç bez c├│rki, opuszcza go wena, zatraca wszystkie warto┼Ťci, cnot─Ö, nawet Boga. Nast─Öpuje kl─Öska humanistycznej filozofii ┼╝yciowej. Jest ca┼ékowicie zdesperowany i nie widzi dla siebie ratunku, ukojenia czy spokoju. Cho─ç do┼Ťwiadczony okrutnie przez los, zrozpaczony ojciec nie zatraca swojego cz┼éowiecze┼ästwa, potrafi pogodzi─ç si─Ö ze strat─ů i ┼╝y─ç dalej. Jednak jego ┼╝ycie nigdy ju┼╝ nie b─Ödzie takie samo, nie tylko przez utrat─Ö c├│reczki, lecz tak┼╝e przez wyparcie si─Ö m─ůdro┼Ťci ca┼éego swojego ┼╝ycia, kt├│re tak mozolnie zdobywa┼é a teraz jeszcze trudniej b─Ödzie musia┼é je odzyska─ç.
Doskona┼éym obrazem cierpienia rodzica po ┼Ťmierci dziecka jest tak┼╝e wizja Matki Boskiej w ÔÇ×Lamencie ┼Ťwi─ÖtokrzyskimÔÇŁ. Jest to monolog Naj┼Ťwi─Ötszej Maryi Panny, kt├│ra ujawnia swe doznania na widok Syna um─Öczonego na Golgocie. W tym utworze Maryja przemawia do Syna, do archanio┼éa Gabriela, do wszystkich matek i ludzi. Cz┼éowiek szuka┼é u Niej pomocy, pociechy, teraz Ona jej potrzebuje. Lament ┼Ťwi─Ötokrzyski to szczeg├│lne nat─Ö┼╝enie uczu─ç. Matka Boska nie wyst─Öpuje tu w roli wybranej matki Chrystusa. Rozpacza nad m─Ök─ů swojego dziecka, jak ka┼╝da matka. Utw├│r ten to jednocze┼Ťnie skarga i pro┼Ťba o wsp├│┼éczucie. W obrazowy spos├│b ukazane jest tu duchowe cierpienie, kt├│re zyskuje tak┼╝e wymiar fizyczny: ÔÇ×spr├│chnia┼éo we mnie cia┼éo i moje wszystki ko┼ŤciÔÇŁ. Tak pisze o tym pi─Öknie Jan Pawe┼é II: ÔÇ×Wszystkie cierpienia, kt├│re z┼é─ůczy┼éy si─Ö w Niej jakby w jedno, nieprzerwane pasmo, ┼Ťwiadcz─ů nie tylko o niewzruszonej wierze Maryi, ale stanowi─ů Jej wk┼éad w dzie┼éo powszechnego zbawienia. Cierpienie jej staje si─Ö niewyczerpanym ┼║r├│d┼éem dla coraz to nowych pokole┼ä. Wraz z Matk─ů Chrystusa zatrzymujemy si─Ö przy wszystkich krzy┼╝ach wsp├│┼éczesnego cz┼éowiekaÔÇŁ. Cierpienie Matki Boskiej uosabia cierpienie matek wszech czas├│w.

Niew─ůtpliwie jednym z g┼é─Öbiej prze┼╝ywanych cierpie┼ä jest cierpienie z mi┼éo┼Ťci. W literaturze mo┼╝na wyr├│┼╝ni─ç cierpienie z powodu nieszcz─Ö┼Ťliwej mi┼éo┼Ťci lub mi┼éo┼Ťci do Boga.
Najwi─Öksze cierpienie prze┼╝ywaj─ů ci, kt├│rzy kochaj─ů nieodwzajemnionym uczuciem. Tak─ů mi┼éo┼Ťci─ů w┼éa┼Ťnie darzy┼é Werter Lott─Ö. W listach do przyjaciela bohater opisuje zdarzenia jakie wywieraj─ů wp┼éyw na jego emocje. Gdy poznaje Lott─Ö stan jego serca zmienia si─Ö diametralnie. Staje si─Ö radosny, szcz─Ö┼Ťliwy, skory do towarzystwa, d┼éugich przechadzek, odkrywa pi─Ökno ┼╝ycia. Szcz─Ö┼Ťcie jego trwa jednak do momentu, gdy jego mi┼éo┼Ť─ç zaczyna przechodzi─ç w stadium, kt├│rego Lotta nie potrafi ju┼╝ odwzajemni─ç. Platoniczne uczucie przeradza si─Ö w nami─Ötno┼Ť─ç, kt├│ra obezw┼éadnia serce i my┼Ťli Wertera, tak ┼╝e uzale┼╝niony od tego uczucia. Przejmuje ono nad nim kontrol─Ö, nie pozwala mu spokojnie ┼╝y─ç i cieszy─ç si─Ö ┼╝yciem jak do tej pory. Nami─Ötno┼Ť─ç i pragnienie bycia z Lott─ů niczym po┼╝ar w duszy Wertera wypala go, niszczy wszelkie inne uczucia. Bohater popada w depresj─Ö, desperacj─Ö, czuje si─Ö zniewolony, bezsilny, gdy┼╝ ma ┼Ťwiadomo┼Ť─ç ca┼éej sytuacji, lecz nie potrafi powstrzyma─ç pot─Ö┼╝nej machiny mi┼éo┼Ťci. Jedyne wyj┼Ťcie upatruje w samob├│jstwie.
Od jego imienia powsta┼éo poj─Öcie bohatera werterycznego. Mo┼╝na w zasadzie powiedzie─ç, i┼╝ cierpienie jest nierozerwaln─ů cz─Ö┼Ťci─ů mi┼éo┼Ťci. Znacznie bardziej ciekawe s─ů skutki, do kt├│rych doprowadza ta ÔÇ×radosna udr─ÖkaÔÇŁ. W wielu przypadkach s─ů to kolejne cierpienia. Okazuje si─Ö i┼╝:
ÔÇ×To co tworzy szcz─Ö┼Ťcie cz┼éowieka, staje si─Ö ┼║r├│d┼éem jego cierpieniaÔÇŁ
Mi┼éo┼Ť─ç skierowana do Boga r├│wnie┼╝ przysparza┼éa cierpie┼ä. Powo┼éa─ç tu si─Ö mo┼╝na na ┼Üw. Aleksego. W ÔÇ×Legendzie o ┼Ťw. AleksymÔÇŁ utrwali┼éy si─Ö wzorcowe przyk┼éady ascet├│w. Tytu┼éowy Aleksy zrezygnowa┼é z olbrzymiego bogactwa i nierozpoznany przez nikogo d┼éugie lata cierpia┼é g┼é├│d, upodlenie i n─Ödze w progach w┼éasnego domu . Pomimo tak wielu cierpie┼ä wiara jego nie zostaje z┼éamana. prawdziwa i nieugi─Öta wiara to przede wszystkim akceptacja cierpienia. Id─ůc za przyk┼éadem ┼Ťw. Aleksego, Za Bogiem trzeba i┼Ť─ç na o┼Ťlep, pomimo wielu przeciwno┼Ťci losu i trudno┼Ťci jakie nam przysparza ┼╝ycie, bo wszystkie nasze cierpienia zostan─ů uwie┼äczone sukcesem, pomimo kl─Öski, rozpaczy, z┼éa szerz─ůcego si─Ö wok├│┼é, gdy jest nadzieja walki, wiara – bo przecie┼╝ ona czyni cuda, walka ta zostanie zako┼äczona triumfem. Cierpienie jest tu warto┼Ťci─ů uszlachetniaj─ůc─ů i maj─ůca wyra┼║ny cel. Przecie┼╝ wed┼éug Bo┼╝ego rozkazu,ÔÇŁ kto za ┼╝ycia cho─ç raz by┼é w niebie ten po ┼Ťmierci nie trafi od razuÔÇŁ ,a wi─Öc ziemia┼äskie cierpienia s─ů przepustk─ů do nieba, a tak┼╝e pr├│b─ů wiary w Boga.

Kolejnym przyk┼éadem cierpienia jest cierpienie z samotno┼Ťci. Chcia┼éabym si─Ö tutaj powo┼éa─ç na opowiadanie Gustawa Herlinga Grudzi┼äskiego pt. ÔÇŁWie┼╝aÔÇŁ. Budowle wzniesione przez ludzi zbyt cz─Östo staj─ů si─Ö symbolami ich kl─Öski. Udowodni─ç to mo┼╝na na przyk┼éadzie wie┼╝y Babel lub wie┼╝y World Trade Center w naszej wsp├│┼éczesno┼Ťci. Wszystkie wie┼╝e przyczyni┼éy si─Ö do kl─Öski i ┼Ťmierci wielu os├│b. R├│wnie┼╝ wie┼╝a w opowiadaniu Grudzi┼äskiego jest m─Ök─ů dla jej mieszka┼äca. Autor pos┼éuguje si─Ö w tym opowiadaniu technik─ů tzw. narracji szkatu┼ékowej. Akcja rozgrywa si─Ö na trzech p┼éaszczyznach. Zaraz po II wojnie ┼Ťwiatowej, bohater – narrator odpoczywa w g├│rach Piemontu. Tam poznaje histori─Ö poprzedniego mieszka┼äca ÔÇô nauczyciela z Sycylii. Poznaj─ů j─ů te┼╝ czytelnicy. To historia wojenna, trudna i bolesna. Jeszcze starsza to dzieje tr─Ödowatego Lebbrosa i jego siostry, odizolowanych w wie┼╝y w Ao┼Ťcie. W ksi─ů┼╝ce ukazana jest przejmuj─ůca samotno┼Ť─ç mieszka┼äca wie┼╝y. Po ┼Ťmierci jego siostry zostaje on ca┼ékowicie sam ze swoj─ů chorob─ů i b├│lem. Lebbroso znosi chorob─Ö, post─Öpuj─ůcy rozk┼éad cia┼éa, samotno┼Ť─ç i strach innych ludzi z heroiczn─ů cierpliwo┼Ťci─ů z niezachwian─ů wiar─ů, przyjmuje postaw─Ö chrze┼Ťcija┼äsk─ů. Sycylijczyk w godzinie pr├│by nie potrafi sprosta─ç zadaniu, zwyci─Ö┼╝a w nim instynkt ┼╝ycia, nie po┼Ťwi─Öcenia. Przychodz─ů na my┼Ťl s┼éowa z wiersza Szymborskiej: Tyle o sobie wiemy, ile nas sprawdzonoÔÇŁ
R├│┼╝ne s─ů przecie┼╝ granice ludzkiej wytrzyma┼éo┼Ťci. Cierpienie z pewno┼Ťci─ů mo┼╝e okaza─ç si─Ö chwil─ů pr├│by i miernikiem cz┼éowiecze┼ästwa. Tymczasem w Wie┼╝y spotykamy si─Ö tak┼╝e z symbolicznym uj─Öciem ludzkiego cierpienia. To pos─ůg kamiennego pielgrzyma z ziemi kieleckiej, tego kt├│ry wed┼éug legendy wci─ů┼╝ pod─ů┼╝a ku szczytowi ┼Üwi─Ötego Krzy┼╝a. Co rok przesuwa si─Ö o ziarenko maku. Jego mozolna w─Ödr├│wka to obraz ludzkiego ┼╝ycia, drogi wype┼énionej trudem i cierpieniem ale drogi do Boga. On b─Ödzie wybawieniem, kresem cierpie┼ä.

T─Ösknota za ojczyzn─ů, jest znakomicie opisana w ÔÇ×Sonetach krymskichÔÇŁ. Cykl 18 sonet├│w jest wynikiem podr├│┼╝y A. Mickiewicza po Rosji w tym r├│wnie┼╝ po Krymie. Cykl rozpoczyna sonet ÔÇ×Stepy akerma┼äskieÔÇŁ. Sonet przedstawia samotno┼Ť─ç podr├│┼╝nika w┼Ťr├│d ciemno┼Ťci i gwiazd, cierpienie w─Ödrowca kt├│ry t─Öskni za utracon─ů na zawsze ojczyzn─ů.
W sonecie ÔÇ×BurzaÔÇŁ nie ma ciszy, jest dynamika i groza, szale┼ästwo bezwzgl─Ödnej walki na ┼Ťmier─ç i ┼╝ycie mi─Ödzy rozw┼Ťcieczonym ┼╝ywio┼éem miotan─ů przez fale ┼éupin─ů statku. Panuje nastr├│j przera┼╝enia i l─Öku o ┼╝ycie. Ludzie p┼éacz─ů si─Ö modl─ů oczekuj─ů ┼Ťmierci. Tylko jeden cz┼éowiek samotny poeta romantyczny nie odczuwa strachu. Jest to nieszcz─Ö┼Ťnik kt├│ry ju┼╝ nie ma si┼é, nie ma wiary ani bliskich z kt├│rymi m├│g┼éby si─Ö po┼╝egna─ç. Ten samotny pielgrzym z rezygnacj─ů czeka na ┼Ťmier─ç kt├│ra b─Ödzie wybawieniem z jego m─Öczarni ziemskiej egzystencji. Sonety przedstawiaj─ů samotnego pielgrzyma jego odwieczna w─Ödr├│wk─Ö, samotnego poet─Ö. Jego cierpieniu towarzyszy ┼╝al i t─Ösknota za ojczyzn─ů oraz przemy┼Ťlenia o charakterze egzystencjalnym.

Ostatni─ů kwesti─ů, kt├│r─ů chcia┼éabym poruszy─ç jest niszcz─ůca si┼éa cierpienia ta kt├│ra zabija cz┼éowieka w cz┼éowieku. We wspomnianych powy┼╝ej sytuacjach, cierpienie uczy┼éo, uszlachetnia┼éo, s┼éu┼╝y┼éo wy┼╝szym celom lub u mniej odpornych stawa┼éo si─Ö przyczyn─ů ob┼é─Ödu . W przypadku b├│lu fizycznego cierpienie jest nieuzasadnione. Cierpi─ůcy nie wie dlaczego jego spotka┼éo nieszcz─Ö┼Ťcie, choroba. B├│l mo┼╝e by─ç r├│wnie┼╝ zadany przez drugiego cz┼éowieka. W ÔÇ×MedalionachÔÇŁ Na┼ékowskiej istniej─ů liczne dowody jakich spustosze┼ä mo┼╝e dokona─ç uczyni─ç w ludzkim ┼Ťwiatopogl─ůdzie i charakterze d┼éugotrwa┼ée, nasilone cierpienie. Zbi├│r opowiada┼ä stanowi reporterski zapis fakt├│w o zbrodniach hitlerowskich w obozach zag┼éady. Przedstawia zgroz─Ö i tragizm masowej ┼Ťmierci i cierpie┼ä milion├│w ludzi. W wi─Özieniu na Pawiaku stosowano wymy┼Ťlne tortury by zdoby─ç zeznania. Transport do obozu odbywa┼é si─Ö w bydl─Öcych wagonach, w ciasnocie i zaduchu, bez wody i po┼╝ywienia. Ludzi dusili si─Ö umierali, wielu traci┼éo zmys┼éy, w obozie zmuszano wi─Ö┼║ni├│w do ci─Ö┼╝kiej pracy, g┼éodzono, prze┼Ťladowano. Przeprowadzano na ludziach zbrodnicze eksperymenty. Jeden z wi─Ö┼║ni├│w musia┼é wy┼éadowa─ç z wagonu zw┼éoki ┼╝ony i dzieci. Nie pozwolono mu umrze─ç bo m├│g┼é si─Ö jeszcze przyda─ç niemieckiej machinie zag┼éady. Faszystowscy zbrodniarze zn─Öcali si─Ö nad wi─Ö┼║niami w niezwykle wyrafinowany spos├│b. W Instytucie naukowym ze zw┼éok pomordowanych porobiono myd┼éo. Motto Medalion├│w brzmi :Ludzie ludziom zgotowali ten los.

Wszystkie powy┼╝sze przyk┼éady to jedynie niewielka cz─ůstka z olbrzymiego morza ludzkiego cierpienia zawartego w literaturze. Mimo i┼╝ uwa┼╝amy cierpienie za najgorsze z mo┼╝liwych sytuacji. musimy uzmys┼éowi─ç sobie, i┼╝ czasami cierpienie (to p┼éyn─ůce z naszych codziennych do┼Ťwiadcze┼ä) niesie z sob─ů warto┼Ťci, kt├│re czyni─ů z nas ludzi. Jak m├│wi┼é Jan Pawe┼é II:
ÔÇ×…Ca┼ée to cierpienie jest w ┼Ťwiecie po to, ┼╝eby wyzwoli─ç w nas mi┼éo┼Ť─ç, ├│w hojny i bezinteresowny dar z w┼éasnego „ja” na rzecz tych, kt├│rych dotyka cierpienie. ÔÇŁ
Pozwala nam lepiej zrozumie─ç tych dotkni─Ötych nieszcz─Ö┼Ťciem, uczy nas wsp├│┼éczucia i ┼╝yciowej m─ůdro┼Ťci. Dzi─Öki cierpieniu jeste┼Ťmy te┼╝ w stanie cieszy─ç si─Ö chwilami szcz─Ö┼Ťcia i beztroski.
Najtrudniejsz─ů sztuk─ů jest wyci─ůgni─Öcie odpowiednich wniosk├│w. Zrozumienie sensu cierpienia jest dla nas ludzi niemo┼╝liwe, tak, wi─Öc powinni┼Ťmy zaakceptowa─ç je jako cz─Ö┼Ť─ç naszej egzystencji. Problem cierpienia jest obecny i towarzyszy nam przez ca┼ée ┼╝ycie. Z cierpieniem niezwykle jest ci─Ö┼╝ko si─Ö pogodzi─ç, wi─Öc nic dziwnego, ┼╝e towarzyszy mu bunt Nie ma jednak sensu buntowa─ç si─Ö przeciwko niemu. Jedynie, co mo┼╝emy zrobi─ç to nabra─ç si┼éy i godnie przej┼Ť─ç przez ┼╝ycie z wiar─ů i nadziej─ů. Rozwa┼╝aniom o cierpieniu towarzyszy─ç musi zawsze nadzieja, bo tak naprawd─Ö tylko ona jest silniejsza ni┼╝ samo cierpienie. Dlatego uwa┼╝am , ┼╝e pi─Ökne i celowe jest powiedzenie Mi┼éosza
:ÔÇ×Jest taka cierpienia granica, za kt├│r─ů si─Ö u┼Ťmiech pogodny zaczynaÔÇŁ .
Stanowi ono dla nas jakby dobr─ů wr├│┼╝b─Ö na przysz┼éo┼Ť─ç. Jest zapewnieniem, ┼╝e nawet po najwi─Ökszym kryzysie, nast─ůpi moment rado┼Ťci i u┼Ťmiech rozja┼Ťni nam twarz.. Od cierpienia nie mo┼╝na si─Ö uchyli─ç w ┼╝aden spos├│b dlatego mo┼╝na nazwa─ç je czym┼Ť uniwersalnym, przeznaczeniem ka┼╝dego cz┼éowieka.

Dodaj komentarz

Tw├│j adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola s─ů oznaczone *

Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.