Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.

Ponad 100 tysi臋cy materia艂贸w dla szko艂y podstawowej, 艣redniej oraz z zakresu studi贸w.

Cytaty z Wesela.

Udost臋pnij

A to Polska w艂a艣nie.
Posta膰: Poeta, do Panny M艂odej; akt III, scena 16.

A tu pospolito艣膰 skrzeczy.
Inne wersje: cz臋sto przekr臋cane na a tu rzeczywisto艣膰 skrzeczy
Posta膰: Poeta do Gospodarza; akt I, scena 24.

ale 艢wi臋to艣ci nie szarga膰,
bo trza 偶eby 艣wi臋te by艂y.
Posta膰: Sta艅czyk do Dziennikarza; akt II, scena 7.

Chopin gdyby jeszcze 偶y艂,
toby pi艂.
Posta膰: Nos; akt III, scena 2.

Ch艂op pot臋g膮 jest i basta.
Posta膰: Gospodarz do Poety; akt I, scena 24.

Co si臋 w duszy komu gra,
co kto w swoich widzi snach.
Posta膰: Chocho艂 do Isi; akt II, scena 3.

C贸偶 ta gosposiu, na roli?
Czy艣cie sobie ju偶 posiali?
Posta膰: Radczyni do Kliminy; akt I, scena 7.
Znaczenie: Pytanie to, zadane w listopadzie (kiedy odbywa si臋 wesele), w 偶artobliwy spos贸b pokazuje nieznajomo艣膰 reali贸w wiejskich przez inteligencj臋.

C贸偶 tam, panie, w polityce?
Chi艅cyki trzymaj膮 si臋 mocno!?
Posta膰: Czepiec, do Dziennikarza; akt I, scena 1 (pierwsze s艂owa dramatu)

Ja muzyk臋 zaczn臋 sam,
t臋go gram, t臋go gram
Posta膰: Chocho艂; akt III, scena 37.

Jak si臋 偶eni膰, to si臋 偶eni膰!
Posta膰: Pan M艂ody do Radczyni; akt I, scena 21.

Kto mnie wo艂a艂,
czego chcia艂?
Posta膰: Chocho艂 do Isi; akt II, scena 3.

Mia艂e艣, chamie, z艂oty r贸g,
mia艂e艣, chamie, czapk臋 z pi贸r:
czapki wicher niesie,
r贸g huka po lesie,
osta艂 ci si臋 ino sznur,
osta艂 ci si臋 ino sznur.
Posta膰: Chocho艂; akt III, scena 38. (ostatnie s艂owa dramatu)
Znaczenie: z艂oty r贸g symbolizuje utracone szanse

Niech na ca艂ym 艣wiecie wojna,
byle polska wie艣 zaciszna,
byle polska wie艣 spokojna.
Posta膰: Dziennikarz do Czepca; akt I, scena 1.

No, tylko my jeste艣my
tacy przyjaciele, co si臋 nie lubi膮.
Posta膰: 呕yd do Pana M艂odego; akt I, scena 17.

od miesi膮ca chodz臋 boso,
od razu si臋 czuj臋 zdrowo,
chadzam boso, z go艂膮 g艂ow膮;
pod sp贸d wi臋cej nic nie wdziewam,
od razu si臋 lepiej miewam.
Posta膰: Pan M艂ody; akt I, scena 19.

Osta艂 mi si臋 ino sznur.
Posta膰: Jasiek; akt III, sceny 34 i 36.

Polska to jest wielka rzecz:
Posta膰: Poeta do Pana M艂odego; akt II, scena 10.

Sami swoi, polska szopa,
i ja z ch艂opa, i wy z ch艂opa.
Posta膰: Ksi膮dz do Pana M艂odego; akt I, scena 8.

S艂owa, s艂owa, s艂owa, s艂owa.
Posta膰: Poeta do Maryny; akt I, scena 10 i Maryna do Poety; akt I, scena 15.

Trza by膰 w butach na weselu.
Posta膰: Panna M艂oda, do Pana M艂odego; akt I, scena 12.

Wy艣cie sobie, a my sobie,
ka偶den sobie rzepk臋 skrobie.
Posta膰: Radczyni do Kliminy; akt I, scena 4.

Z biegiem lat, z biegiem dni.
Posta膰: Dziennikarz do Radczyni; akt III, scena 12.


Udost臋pnij

Wy艣lij SMS o tre艣ci ODBLOKUJ.PDF pod numer 92505

Wpisz otrzymany kod :

Subscribe
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x