Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.

Nie 艣ci膮gaj zacznij wkuwa膰 ju偶 dzi艣

Czy Szekpir jest aktualny?

Print Friendly, PDF & Email

Szekspir by艂 dobrym obserwatorem 偶ycia, swe spostrze偶enia przela艂 na papier i tak powsta艂y wielkie, ponadczasowe dzie艂a dramatyczne, kt贸re dobitnie, a raczej brutalnie przedstawia losy bohater贸w, kt贸re 艣ci艣le 艂膮cz膮 si臋 z prawdziwym 偶yciem, prawdziwych ludzi, przez sw贸j charakter ponadczasowy. Szekspir jest aktualny teraz i b臋dzie aktualny w przysz艂o艣ci, trzeba tylko umie膰 go czyta膰, a nie tylko patrze膰 w litery.
W utworze 鈥濺omeo i Julia鈥 Szekspir przedstawi艂 histori臋 dwojga ludzi, kt贸rych mi艂o艣膰 by艂a ciemi臋偶ona przez ich otoczenie. Pochodzili z dw贸ch rodzin od dawna ze sob膮 zwa艣nionych, co sprawi艂o, i偶 najpierw ich zwi膮zek by艂 ukryty, a gdy wyszed艂 na jaw obie strony mia艂y z tego tytu艂u sporo k艂opot贸w. W efekcie doprowadzi艂o to do najczarniejszego zako艅czenia, jakie mo偶na si臋 by艂o spodziewa膰, a mianowicie, oboje kochankowie przyp艂acili sw膮 mi艂o艣膰 偶yciem. W obecnych realiach naszego 艣wiata mo偶na by wielu przyr贸wnywa膰 do bohater贸w utworu 鈥濺omeo i Julia鈥, nie chodzi mi o 偶adne zabijanie si臋 dla mi艂o艣ci, co nie ma chyba miejsca, cho膰 bior膮c pod uwag臋 ludzi naszych czas贸w to wszystko jest mo偶liwe. Najja艣niejszym przyk艂adem 偶ywotno艣ci Szekspirowskiego dzie艂a jest obecny stan w艣r贸d m艂odzie偶y. Podzia艂 na subkultury obrazuje te dwie sk艂贸cone rodziny. Cz艂onkowie tych, 偶e prowadz膮 jak膮艣 chora polityk臋 przeciwko swoim rywalom, kt贸rych tak naprawd臋 na w艂asne 偶yczenie sobie stworzyli. Na koleguj膮cych si臋 z lud藕mi przeciwnej subkultury 藕le patrz膮 obie strony, a tak偶e postronni. Niekt贸rzy m贸wi膮, 偶e ich 偶adne subkultury nie obchodz膮 i oni do 偶adnej nie nale偶膮. Maj膮 racje, ale niewielu podziela moje zdanie. Ka偶dy ka偶demu stara si臋 przyczepi膰 艂atk臋 pt. ty to jeste艣 taki, a on jest inni itp. Na cz艂owieka staraj膮cego si臋 by膰 uniwersalnym 藕le patrz膮 wszystkie subkultury, a jedynymi prawdziwymi kolegami mo偶e nazwa膰 zaledwie innych sobie podobnych i ewentualne wyj膮tki. Innym ciekawym przyk艂adem s膮 stosunki miedzy partyjne naszych polskich partii politycznych. Ka偶da partia ma swoje pogl膮dy, przekonania itp., tak偶e swoich sojusznik贸w i wrog贸w. I niech si臋 oka偶e, 偶e kt贸ry艣 z cz艂onk贸w danej patii zostanie zauwa偶ony w towarzystwie swojego pseudo wroga z innej partii na polu golfowym, czy na jakie艣 prywatce bawi膮c si臋 przy dobrej muzyce i w wybornym towarzystwie. Cz艂onek ten ju偶 praktycznie wylecia艂 z partii. Za co? Za to, 偶e z koleg膮 dobrze si臋 bawi艂. Bo stwierdzi艂, 偶e dlaczego ma nienawidzi膰 kogo艣, z kim przed przyst膮pieniem do partii, jeszcze w szkole podstawowej czy liceum 艣wietnie si臋 rozumia艂, lubi艂 itp. Mo偶e i nie by艂o by takich chorej atmosfery woko艂o takich spraw gdyby nie postronni. Do tych postronnych przede wszystkim zaliczy膰 nale偶y prasa, kt贸ra szukaj膮c sensacji 鈥瀝ozdmucha鈥 ka偶da nawet najmniej prawdopodobn膮 rzecz je艣li ma cho膰 cie艅 szansy na to, 偶e mo偶na tym kogo艣 oszuka膰, zszokowa膰 itp. A po co to robi膮? Oczywi艣cie chodzi o materialne podej艣cie do 偶ycie. Zepsujmy innym ile si臋 tylko da aby sami zarobi膰. Tak samo jak Szekspirowskie rodzinny walcz膮ce o wp艂ywy i pieni膮dze.

Drugim bardzo ciekawym i ponadczasowym dzie艂em Szekspira jest bez w膮tpienia 鈥濰amlet鈥. Utw贸r ten obrazuje rozterk臋 g艂贸wnego bohatera o 偶yciu, daj膮c w podwa偶anie jego sens – 鈥濨y膰, albo nie by膰, oto jest pytanie. Czy jest szlachetniej, by duch nasz znosi艂 P臋ta i strza艂y gwa艂townego losu. Czy za bro艅 chwyci膰 przeciw morzu cierpie艅 I zm贸c je w twardej walce? Umrze膰, zasn膮膰 – Nic wi臋cej. Pewno艣膰, 偶e sen b臋dzie kresem M臋ki serdecznej i tysi膮cznych wstrz膮s贸w, Kt贸rych dziedzicem jest to nasze cia艂o. Oto cel naszych naj偶arliwszych pragnie艅.鈥
Szekspir da艂 obraz cz艂owieka, kt贸remu si臋 w 偶yciu nie powiod艂o. Wyci膮gn膮艂 na wierzch jego rozterki, smutki, rozmy艣lania o mo偶liwo艣ci pope艂nieniu samob贸jstwa. Czy ten obraz jest aktualny? Oczywi艣cie, 偶e tak? Niestety wielu ludzi przegrywa batali臋 z sob膮 samym, twierdz膮c, 偶e 偶ycie nic dla niego nie znaczy i odbieraj膮c je sobie. Ale to s膮 najbardziej dramatyczne zako艅czenia. Bior膮c z kolei statystycznego cz艂owieka, kt贸ry sko艅czy艂 szko艂臋, studia, dosta艂 dobrze p艂atn膮 prace, za艂o偶y艂 rodzin臋0 wiedzie spokojne szcz臋艣liwe z pozoru 偶ycie. Czy taki cz艂owiek nigdy nie rozwa偶a艂 sensu swego 偶ycia, my艣l臋 偶e zdarzy艂o mu si臋 to nieraz. Na pytanie o sens naszego 偶ycia nie ma stuprocentowej odpowiedzi kt贸r膮 mogliby艣my pozna膰 za 偶ycia. Tak wi臋c mo偶e faktycznie Ci co pope艂niaj膮 samob贸jstwa maj膮 race, bo przynajmniej dowiedz膮 si臋 o co w tym zakr臋conym 艣wiecie chodzi, a mo偶e sama ta wiedza niczego nie wniesie i b臋dzie uciemi臋偶eniem 偶ycia pozagrobowego, je艣li takie istnieje, poniewa偶 sko艅czywszy ze sob膮 przedwcze艣nie nie dope艂ni si臋 sens o kt贸rym mowa. Rozwa偶ania o ludzkim 偶yciu s膮 nadal aktualne i chyba ka偶dy cz艂owiek zawr贸ci艂 sobie kiedy艣 g艂ow臋 takim rozmy艣laniom.

Kolejnym utworem Szekspira jaki chce przytoczy膰 jest 鈥濵akbet鈥. Autor utworu pokazuje w niej s艂abo艣ci i uleg艂o艣膰 ludzk膮, kt贸ra jest raczej jedn膮 z najwi臋kszych naszych bol膮czek. Tytu艂owy bohater przedstawiony jest z pocz膮tku jako dobry cz艂owiek, klasyczny rycerz dbaj膮cy o sprawy honoru, nie plami膮cy si臋 偶adn膮 zbrodni膮. P贸藕niej pod namow膮, czy raczej podszeptami otaczaj膮cych go os贸b, z kt贸rych najwi臋kszy sw贸j wk艂ad moim zdaniem mia艂a jego 偶ona, splami艂 swe 偶ycie haniebn膮 zbrodni膮, jaka jest zab贸jstwo kr贸la. Ten uczynek da艂 mu w艂adz臋 i tron, co okaza艂o si臋 w p贸藕niejszym czasie jego kolejnym problemem, kt贸ry doprowadzi艂 do kolejnych zbrodni nios膮cych ze sob膮 grono ofiar tj. np. przyjaciel, 偶ona. Ten motyw nieprzerwanie przetacza si臋 w dzisiejszym 偶yciu. Os贸b kt贸re maj膮 sporo na swoim sumieniu w wi臋kszo艣ci my艣la艂y, 偶e ich wyst臋pek pomo偶e im si臋 odbi膰 w jaki艣 spos贸b i stan膮膰 na r贸wne nogi itp. P贸藕niej okaza艂o si臋 podobnie jak w przypadku Szekspirowskiego Makbeta, 偶e jedno przest臋pstwo, podobnie jak k艂amstwo, ci膮gn膮 si臋 za sprawc膮 prowokuj膮c b膮d藕 a偶 zmuszaj膮c kolejne niechwalebne uczynki. Nie m贸wi臋 tutaj w 偶adnym wypadku, 偶e ka偶dy przest臋pca wci膮gn膮艂 si臋 w tak g艂upi spos贸b w konflikt z prawem, poniewa偶 uwa偶am, 偶e zepsutych do szpiku ko艣ci ludzi r贸wnie偶 nie brakuje, ale to nie o tym mowa. Istotn膮 dla mnie rzecz膮 w Makbecie by艂y r贸wnie偶 okoliczno艣ci zbrodni Makbeta. Wydaje mi si臋, 偶e Szekspir wyci膮gn膮艂 na wierzch bardzo istotn膮 prawd臋, a mianowicie, 偶e okazja czyni z艂odzieja. W ko艅cu gdyby nie spotkanie z czarownicami i okazja na kt贸ra otwar艂y mu oczy te wied藕my, Makbet nigdy by nie pomy艣la艂 o tak haniebnym czynie i wci膮gn膮艂 si臋 w wir zbrodni. W dzisiejszym 偶yciu jest dok艂adnie to samo. Cz艂owiek kt贸ry nie wie jak np. kra艣膰 nie b臋dzie tego robi艂, chyba, 偶e kto艣 go tego nauczy. Okazja jest, mo偶na by tak powiedzie膰, has艂em przewodnik ka偶dego przest臋pcy. Przecie偶 nikt nie jest nawet w stanie fizycznie pope艂ni膰 przest臋pstwa, je艣li nie ma stosownej ku temu okazji.

Powy偶sze przyk艂ady s膮 dowodem autentyczno艣ci Szekspirowskich dzie艂. Nie s膮 one tylko obrazem zachowa艅 ludzkich, podatnych na dzia艂anie zewn臋trzne, czy to 艣rodowiska, czy innych ludzi, czy chocia偶by chwilowym okazj膮, na kt贸re ludzie z drobnymi r贸偶nicami, aczkolwiek schematycznie na nie reaguj膮. S膮 to r贸wnie偶 dzie艂a kt贸re przykuwaj膮 widza do siebie, ciekawi膮 i przede wszystkim zmuszaj膮 do my艣lenia i wnioskowania.

Dodaj komentarz

Tw贸j adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola s膮 oznaczone *

Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.