Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna. Edukacyjna – szkolna baza wiedzy

Najwi臋ksza baza wypracowa艅, konspekt贸w, streszcze艅 i pomocy szkolnych w Polsce. Ponad 100 tysi臋cy materia艂贸w dla szko艂y podstawowej, 艣redniej oraz z zakresu studi贸w.

Dochodzenie do poznania prawdy we fragmencie „Kr贸la Edypa”. Co z rozmowy Edypa z Tyrezjaszem odnajdujesz w ca艂ym dramacie Sofoklesa?

Dramat Sofoklesa „Kr贸l Edyp” jest przedstawieniem cz臋艣ci znanego chyba wszystkim mitu o rodzie Labdakid贸w, pochodz膮cego z cyklu mit贸w teba艅skich, rozpoczynaj膮cych si臋 od opowie艣ci o losach Europy, c贸rce kr贸la Fenicji. Utw贸r Sofoklesa przedstawia najbardziej tragiczny moment mitu. Ukazuje bowiem kr贸la Edypa, wnuka Labdakosa, za艂o偶yciela rodu, u szczytu powodzenia, jako szcz臋艣liwego w艂adc臋, m臋偶a i ojca, kt贸ry dowiaduje si臋 niespodziewanie, 偶e od dawna 偶yje w nie艣wiadomo艣ci okrutnego czynu, kt贸rego si臋 dopu艣ci艂. Wychodzi bowiem na jaw, 偶e zgodnie z przepowiedni膮 Apollina zamordowa艂 swego ojca, po艣lubi艂 matk臋, a jego dzieci pochodz膮 z rodu przekl臋tego przez ludzi i bog贸w. I cho膰 sam pr贸bowa艂 uciec przed przeznaczeniem, w rezultacie doprowadzi艂 nie艣wiadomie do wype艂nienia si臋 przepowiedni. Kluczowym zatem momentem dramatu jest rozmowa Edypa z Tyrezjaszem, 艣lepym wieszczem teba艅skim. Rozmowa ta odbywa si臋 na pocz膮tku poszukiwa艅 przez kr贸la prawdy o mordercy poprzedniego w艂adcy, w tym momencie r贸wnie偶 po raz pierwszy podejrzenia skierowane zosta艂y na samego Edypa. Poszukiwanie z艂oczy艅cy spowodowane by艂o istnieniem kolejnej przepowiedni, zgodnie z kt贸r膮 od nieszcz臋艣膰 spadaj膮cych na Teby, mo偶na kraj uchroni膰 jedynie poprzez zg艂adzenie ojcob贸jcy. Dochodzenie do prawdy w utworze Sofoklesa odbywa si臋 wolno i z trudem i to przede wszystkim doprowadza do tego, 偶e Edyp pocz膮tkowo 藕le rozpoznaje sytuacj臋. Spotka艂 si臋 zatem w pierwszej kolejno艣ci z Tyrezjaszem, kt贸ry nie chcia艂 jednak wyzna膰 prawdy:

„Wy wszyscy w b艂臋dzie. Ja nigdy z艂ych rzeczy
Moich, by nie rzec…twoich nie wyjawi臋.”

Dopiero, kiedy Edyp powiedzia艂 wieszczowi, 偶e to on „ow膮 zbrodni臋 pod偶ega艂 i zgotowa艂”, Tyrezjasz odpowiada: „Kt贸rego szukasz, ty jeste艣 morderc膮”. W艂adca, mimo tego, i偶 zna艂 kl膮tw臋, kt贸ra ci膮偶y艂a nad jego losem, nie skojarzy艂 z ni膮 s艂贸w starca, a nawet oburzy艂 si臋 na nie. Ponadto sam oskar偶y艂 Tyrezjasza o spiskowanie z Kreonem, jako tym, kt贸ry chce mu odebra膰 w艂adz臋, przez rozprowadzanie oszczerstw na temat jego osoby. Mamy tu do czynienia niew膮tpliwie ze znanym antycznym poj臋ciem „hybris”, kt贸re oznacza pewien rodzaj dumy tragicznej i pychy. Wida膰 bowiem, ju偶 chocia偶by w omawianym fragmencie, jak dumnym cz艂owiekiem by艂 Edyp. Nie pozwoli艂 rozprowadza膰 prawdy na w艂asny temat, mimo, 偶e w艂a艣ciwie wszystko by艂o ju偶 wiadomo, postanowi艂 dalej szuka膰 rozwi膮zania tej niezwyk艂ej zagadki. Pycha w艂adcy ujawnia si臋 ju偶 wcze艣niej, chocia偶by w jego przekonaniu, ze uda mu si臋 oszuka膰 bog贸w, Fatum i samemu kierowa膰 w艂asnym losem. Pycha te偶 spowodowa艂a zabicie ojca, kt贸ry nie chcia艂 w w膮wozie ust膮pi膰 mu drogi. Edyp, przekonany, 偶e uda mu si臋 oszuka膰 los, rz膮dzi艂 Tebami o nic nie pytaj膮c wyroczni, a gdyby to uczyni艂, by膰 mo偶e unikn膮艂by powo艂ania na 艣wiat przekl臋tego rodu, na kt贸rym ci膮偶y艂y jego grzechy. Ponadto nale偶y zwr贸ci膰 uwag臋 na fakt, 偶e s艂owa wypowiedziane przez Tyrezjasza, sta艂y si臋 przyczyn膮 rozwoju dalszych wypadk贸w, poniewa偶 przedstawione w kolejnych epejsodionach poczynania postaci, zmierzaj膮 jedynie do odnalezienia dowod贸w na potwierdzenie b膮d藕 zaprzeczenie s艂贸w Terezjasza. Zwr贸膰my uwag臋 na fakt, jak trudno by艂o by膰 w czasach Edypa wieszczem, a zw艂aszcza wieszczem przynosz膮cym z艂e wiadomo艣ci i przepowiednie. Tyrezjasz okaza艂 si臋 by膰 niemal przekl臋tym:

„Biada, o biada tej wiedzy, co szkod臋
Niesie wiedz膮cym; znam ja to dobrze
I pomny na to nie by艂bym tu stan膮艂.”

Prawda wypowiedziana przez t臋 posta膰, spotka艂a si臋 z niezadowoleniem w艂adcy, kt贸ry obieca艂: „Nie ujdziesz kary za wt贸r膮 obelg臋”. Mimo wszystko, jednak Tyrezjasz wyjawia ca艂膮 sw膮 wiedz臋 na temat 偶ycia Edypa oraz na temat kl膮twy na nim ci膮偶膮cej. Nie zmienia to jednak wiele, kr贸l rozpocz膮艂 niemal dochodzenie, zbiera艂 argumenty, uk艂ada艂 je w logiczn膮 ca艂o艣膰. W nast臋pnej zatem kolejno艣ci rozmawia艂 z Jokast膮, ona wyja艣ni艂a mu przyczyny i okoliczno艣ci 艣mierci Lajosa:

„Wiedz wi臋c, 偶e Lajos otrzyma艂 by艂 wr贸偶by,
(…)
I偶 kiedy艣 艣mier膰 go z r膮k syna pokona,
Co ze艅 zrodzony i z mojego 艂ona.
A wszak偶e jego, jak wie艣膰 niesie, obce
Zabi艂y zbiry w troistym rozdro偶u.”

Jokasta jednak na pocz膮tku nie wierzy w przepowiedni臋 Apollona:

„I tak Apollo nie dope艂ni艂 tego,
By syn ten ojca powali艂”

Wtedy te偶 Edyp wyjawia sw膮 wiedz臋 na temat przepowiedni, kt贸ra ci膮偶y艂a nad nim. Jokasta u艣wiadomi艂a sobie zatem, po tym co us艂ysza艂a, 偶e to co podejrzewali jest prawd膮:

„Jak偶e wyrzek艂am ja s艂owa znacz膮ce.”

Wtedy te偶 zacz臋艂a prosi膰 swego m臋偶a o to, by si臋 ju偶 nie zajmowa艂 t膮 spraw膮. On jednak poszukiwa艂 dalej. Zale偶a艂o mu na tym by spotka膰 si臋 z pasterzem, kt贸remu zosta艂 oddany jako male艅ki ch艂opiec, by zosta膰 przez niego zamordowanym oraz ze 艣wiadkienm 艣mierci Lajosa. W mi臋dzyczasie pojawi艂 si臋 s艂uga z Koryntu, by poinformowa膰 o 艣mierci przybranego ojca Edypa. Wtedy, w trzecim epejsodionie, dowiedzia艂 si臋 kr贸l, 偶e w艂adcy Koryntu nie byli jego prawdziwymi rodzicami, a s艂uga znalaz艂 go w g贸rach Kiteronu. Jednak te wiadomo艣ci niczego nie zmieni艂y. Edyp szuka艂 dalej. To odwlekanie ca艂kowitego wyjawienia prawdy sprawi艂o, 偶e pojawi艂a si臋 ona w ko艅cu z ca艂膮 brutalno艣ci膮 i jeszcze silniej uderzy艂a. Po powszechnej rado艣ci, kt贸ra zapanowa艂a, kiedy uznano, 偶e przepowiednia nie sprawdzi艂a si臋, ukazana prawda sta艂a si臋 jeszcze bardziej ohydna. Tragizm los贸w bohatera zaznaczy艂o jeszcze bardziej zko艅czenie dramatu. Samob贸jstwo Jokasty i o艣lepienie si臋 Edypa sta艂y si臋 skutkiem wype艂nienia kl膮twy. Edyp sta艂 si臋, jak wieszcz Tyrezjasz 艣lepcem, jak on odcina艂 si臋 od ziemskiego 偶ycia, pokorny wobec bog贸w, zwr贸ci艂 si臋 w ston臋 innych 艣wiat贸w. Kr贸l Edyp jest zatem niew膮tpliwie postaci膮 tragiczn膮. Jego tragizm polega艂 na braku mo偶liwo艣ci uwolnienia si臋 od przeznaczenia. Bohater im bardziej stara艂 si臋 unikn膮膰 wype艂nienia przepowiedni, tym bardziej zbli偶a艂 si臋 do jej zrealizowania. Jego osobista tragedia sta艂a si臋 przyczyn膮 do wypowiedzenia s艂贸w na temat nietrwa艂o艣ci ludzkiej chwa艂y i szcz臋艣cia. Jak zatem wynika z moich powy偶szych rozwa偶a艅, prawda okaza艂a si臋 mie膰 w omawianym utworze si艂臋 destrukcyjn膮 i wskazywa艂a na to, 偶e ludzkie 偶ycie nie obroni si臋 nigdy przed przeznaczeniem.

Wkuwasz ? , wy艣lij SMS o tre艣ci LEAD.WKUWAM pod numer 92505

Wpisz otrzymany kod :

Po wpisaniu kodu, wci艣ni臋ciu "Pobieram PDF/DOCX" pobieranie zacznie si臋 automatycznie

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x