Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.

Ponad 100 tysi臋cy materia艂贸w dla szko艂y podstawowej, 艣redniej oraz z zakresu studi贸w.

Etyka olimpijska, dawniej i wsp贸艂cze艣nie

Udost臋pnij

Poj臋cie etyki pojawia si臋 ju偶 w staro偶ytno艣ci. Zanim przejd臋 do zestawienia tudzie偶 por贸wnania etyki olimpijskiej dawniej i dzi艣, chcia艂abym przedstawi膰 co oznacza samo poj臋cie etyki. Etyka jest to notabene og贸艂 zasad i norm post臋powania przyj臋tych w danej epoce i w danym 艣rodowisku, moralno艣膰. Aczkolwiek to r贸wnie偶 nomen omen nauka o moralno艣ci zajmuj膮ca si臋 opisem, analiz膮 i wyja艣nieniem rzeczywi艣cie istniej膮cej moralno艣ci i ustalaniem dyrektyw moralnego post臋powania.
W mojej pracy postaram si臋 rozpatrze膰 aspekt, jak poj臋cie etyki zmienia si臋 na przestrzeni wiek贸w i jak wygl膮da艂y normy oraz zasady powszechnie przyj臋te, nazywane poj臋ciem etyki stricte olimpijskiej w przesz艂o艣ci . Spr贸buje te偶 pokaza膰 dyferencje pomi臋dzy etyk膮 olimpijsk膮 dawniej i dzi艣.
Rozpoczn臋 od ukazania zale偶no艣ci etyki olimpijskiej w staro偶ytno艣ci.
Etyka olimpijska w 艣wiecie staro偶ytnym dotyczy w szczeg贸lno艣ci relacji mi臋dzyludzkich. W ramach wprowadzenia, pragn臋 skompilowa膰 zarysy historii igrzysk staro偶ytnych, oraz zaakcentowa膰 elementy etyki, kt贸re pomog臋 mi w p贸藕niejszym zestawieniu r贸偶nych pokroj贸w, autorament贸w etyki.
Igrzyska odbywa艂y na P贸艂wyspie Peloponeskim, 艣ci艣lej w mie艣cie Olimpii . By艂y organizowane co cztery lata. Igrzyska te powodowa艂y u ludzi ch臋膰 poznania oraz zaanga偶owanie wszystkich greckich polis.
I w tym momencie pojawia si臋 pierwsze nawi膮zanie do etyki olimpijskiej. Primo, nale偶y nadmieni膰 i偶 w igrzyskach staro偶ytnych brali udzia艂 tylko m臋偶czy藕ni, kobietom nie wolno by艂o nawet zasiada膰 na widowni. Duo, m臋偶czy藕ni byli nadzy czyli de facto nie mieli 偶adnych stroj贸w. Etyka mia艂a r贸wnie偶 odzwierciedlenie w tymczasowych decyzjach dotycz膮cych wojny i pokoju. Tote偶 na czas trwania igrzysk i na czas przyjazdu zawodnik贸w oraz publiczno艣ci zaprzestawano dzia艂a艅 wojennych pomi臋dzy pa艅stwami-miastami. Proces ten nosi艂 nazw臋 鈥濸okoju Bo偶ego鈥. Kolejnym przejawem zasady igrzysk staro偶ytnych jest kwestia nagr贸d. Od 724r.p.n.e. zgodnie z poleceniem wyroczni delfickiej, dekorowano zwyci臋zc贸w ga艂膮zk膮 lauru. Aspekt kulturalny w naszych dywagacjach r贸wnie偶 si臋 pojawia. W przerwach igrzysk olimpijskich odbywa艂y si臋 liczne konkursy, mi臋dzy innymi dla recytator贸w oraz licznych poet贸w. Prezentowali oni swoje umiej臋tno艣ci przed zgromadzonym t艂umem przyby艂ym z ka偶dej cz臋艣ci Grecji. Uczestnikiem zawod贸w m贸g艂 by膰 ka偶dy wolny Grek, musia艂 jednak przestrzega膰 przez 9 miesi臋cy poprzedzaj膮cych igrzyska przepis贸w, zachowuj膮c rytualn膮 czysto艣膰: trenowa艂 w ojczystej polis i 30 dni w Olimpii.
Pierwsze staro偶ytne igrzyska olimpijskie odby艂y si臋 w 776 roku p.n.e. Mo偶emy te偶 wyartyku艂owa膰 w膮tek dotycz膮cy przysi膮g jakie sk艂adali zawodnicy przed uroczysto艣ci膮 igrzysk. Zar臋czali oni, i偶 b臋d膮 ca艂kowicie przestrzega膰 norm walki. 艢wi臋to ku czci boga Zeusa wyznaczano na czas letniej pe艂ni ksi臋偶yca, mi臋dzy ko艅cem czerwca i pocz膮tkiem wrze艣nia. Pos艂a艅cy przebiegali przedtem ca艂膮 Grecj臋 i podawali dok艂adny termin. Uroczysto艣ci trwa艂y 5 dni, od 12 do 16 dnia wybranego miesi膮ca. Po przygotowaniach pierwszego dnia, w nast臋pnym ju偶 rozpoczyna艂y si臋 pochodem. Trzeciego dnia przy pe艂ni ksi臋偶yca sk艂adano ofiary Zeusowi. Zako艅czenie zawod贸w wie艅czy艂 poch贸d zwyci臋zc贸w i wsp贸lny bankiet.
W p贸藕niejszym czasie wykluczone zosta艂y one z 偶ycia Grecji, poniewa偶 uznano je za przejaw kultu bog贸w poga艅skich.

Wyczerpa艂am ju偶 motyw etyki staro偶ytno艣ci, przejd臋 wi臋c do cenzuralno艣ci igrzysk olimpijskich dzi艣.
Ju偶 na samym pocz膮tku igrzyska nawi膮zuj膮 do antycznego pierwowzoru. Przepisy i zb贸r regu艂 igrzysk s膮 nieustannie przerabiane i wzbogacane. S膮 艣ci艣le opracowane i jedynie pierwsza cz臋艣膰 artystyczna pozostawiona jest inwencji tw贸rczej gospodarzy.
Obecnie zawody te to najwi臋ksze na 艣wiecie mi臋dzynarodowe pokazy sportowe, organizowane cyklicznie co 4 lata. Zwo艂ywane s膮 one w imi臋 idei szlachetnego wsp贸艂zawodnictwa, cz臋sto te偶 wymienia si臋 has艂o braterstwa i przyja藕ni wszystkich narod贸w.
Obecnie uczestnikiem igrzysk mo偶e by膰 zar贸wno m臋偶czyzna jak i kobieta.
Nie wyst臋puj膮 oni nago lecz s膮 przyodziani w specjalne sportowe ubrania, na kt贸rych cz臋sto maj膮 umieszczone charakterystyczne symbole kraju jakiego reprezentuj膮.
Nagroda wyra偶ona jest w medalach : z艂oty, srebrny i br膮zowy.
Aspekt kulturalno-estradowy r贸wnie偶 pojawia si臋. Zaszczyt dla pa艅stwa , kt贸ry organizuje uroczysto艣膰 igrzysk daje mu r贸wnie偶 ogromne pole do popisu. Dzi臋ki temu niejeden raz dech zapiera nam gra 艣wiate艂, 艣piew, czy przeszywaj膮ce popisy taneczne na rozpocz臋cie igrzysk.
Ko艅cowa refleksj臋 jaka nasuwa mi si臋 fakt i偶 etyka zmienia si臋 na przestrzeni wiek贸w, jak mentalno艣膰 ludzi, spo艂ecze艅stwa 艣wiatowego. My艣l przewodnia mo偶e pozosta膰 taka sama lecz wyra偶ona w r贸偶nych brawach, odcieniach oraz aspektach.
Na koniec , reasumuj膮c pragn臋 przytoczy膰 s艂owa Pierre de Coubertin (Nowoczesna Olimpia, „Revue Olympique” z roku 1910 ) :

„Sprawa ceremonia艂u jest ze zrozumia艂ych wzgl臋d贸w jedn膮 z najwa偶niejszych. On to w艂a艣nie musi odr贸偶ni膰 Olimpiad臋 od serii zwyk艂ych mistrzostw 艣wiata, a charakteryzuje si臋 ona powag膮 i uroczysto艣ci膮 wcale nie mniej wa偶nymi od presti偶u, jaki zapewniaj膮 jej posiadane ju偶 przez ni膮 tytu艂y szlacheckie”


Udost臋pnij
Subscribe
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x