Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna. Edukacyjna – szkolna baza wiedzy

Najwi臋ksza baza wypracowa艅, konspekt贸w, streszcze艅 i pomocy szkolnych w Polsce. Ponad 100 tysi臋cy materia艂贸w dla szko艂y podstawowej, 艣redniej oraz z zakresu studi贸w.

Interpretacja utworu C. K. Norwida pt. Fortepian Szopena.

Fortepian Szopena to kolejny utw贸r z cyklu wierszy przedstawiaj膮cych sylwetki wybitnych jednostek.

Oczywi艣cie nie jest to tylko wiersz – portret, mo偶na powiedzie膰, 偶e to wiersz – parabola, utw贸r, kt贸ry przedstawia wielkiego kompozytora i jego ostatnie dni, lecz posiada jeszcze znaczenie ukryte – obrazuje uniwersalne prawa ludzkiej egzystencji, pewne procesy i prawdy moralne.

Fortepian Szopena jest d艂ugi i wielocz臋艣ciowy.

Trzy pierwsze cz臋艣ci to trzy wspomnienia spotka艅, wizyt u chorego Szopena, przekonanego o 艣mierci, podobniej膮cego do liry Orfeusza, do postaci marmurowej d艂uta Pigmaliona. Uderza blado艣膰 r膮k Szopena – mieszaj膮 si臋 z biel膮 klawiatury.

Nawi膮zanie do mit贸w nie jest przypadkowe: Orfeusz wzrusza艂 przyrod臋 swoj膮 muzyk膮. Pigmalion o偶ywi艂 rze藕b臋, 偶ycie i tw贸rczo艣膰 Szopena tak偶e staje si臋 mitem – by艂 bowiem a偶 tej miary artyst膮.

Cz臋艣膰 IV, V i VI wprowadzaj膮 innego bohatera. To ju偶 nie tylko Szopen – to jego muzyka:

– posiada doskona艂膮 klasyczn膮 prostot臋 peryklejsk膮,
– stwarza pomost pomi臋dzy wielko艣ci膮 sztuki staro偶ytnej Grecji a wsp贸艂czesno艣ci膮 (modrzewiowym domem cz艂owieka),
– oznacza obecno艣膰 Boga w艣r贸d ludzi,
– zawiera obraz Polski Piastowskiej, ut臋sknionej, idealnej,
– jest to muzyka przedwcze艣nie przerwana (Szopen umar艂 w wieku 39 lat).

Cz臋艣膰 VII – filozoficzna zaduma nad dzie艂ami genialnych tw贸rc贸w d膮偶膮cych do doskona艂o艣ci.

Oto dzie艂a Fidiasza (rze藕biarza greckiego), tragika Ajschylosa, psalmisty biblijnego Dawida, w ko艅cu muzyka Szopena. Zasada jest wci膮偶 ta sama: taka sztuka to doskona艂e wype艂nienie, ca艂o艣膰, jedno艣膰 Ducha i Litery, podczas gdy cech膮 艣wiata jest Brak – niedostatek, konflikt i on to niszczy prawdziw膮 sztuk臋, sprawia, 偶e jest ona niezrozumia艂膮 w tym niedoskona艂ym 艣wiecie.

Cz臋艣膰 VIII – przenosi nas do Warszawy na plac Starego Miasta, kt贸re z lotu ptaka: uliczki, kolumn臋 Zygmunta, bruki i patrycjalne budynki.

Widzimy je jakby oczami Szopena, bo duch jego nawet po 艣mierci b臋dzie w臋drowa艂 po ukochanej stolicy. Norwid relacjonuje haniebny wypadek (cz臋艣膰 IX), kiedy po zamachu na genera艂a Berga zdemolowano pa艂ac Zamoyskich (mieszka艂a tam siostra Szopena) i wyrzucono przez okno fortepian artysty.

Zaj艣cie to opisane jest z du偶膮 doz膮 emocji, narastaj膮cym napi臋ciem, kt贸rego zenitem jest huk spadaj膮cego fortepianu – symbolu sztuki Szopena.

Cz臋艣膰 X – to ju偶 pe艂na goryczy refleksja. Zdarzenie przed pa艂acem Zamoyskich jest scen膮 symboliczn膮. Fortepian – czyli dzie艂o, Sztuka przez wielkie S, najpierw spotyka si臋 z negacj膮 i niech臋ci膮. Dopiero po upadku mo偶e nadej艣膰 zmartwychwstanie i zrozumienie. Dlatego ko艅czy t膮 przypowie艣膰 Norwid optymistycznym, cho膰 bolesnym okrzykiem: Ciesz si臋 p贸藕ny wnuku!

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x