Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.

Ponad 100 tysięcy materiałów dla szkoły podstawowej, średniej oraz z zakresu studiów.

Klasycyzm

Klasycyzm to prąd literacki w sztuce i literaturze europejskiej. Od XVI w. we Włoszech, rozkwit we Francji w XVII w. Modny w okresie oświecenia (XVIII w.), pojawił się jeszcze w XIX stuleciu. Nawiązywał do antyku.

W wersji francuskiej związany był z racjonalizmem, miał łączyć piękno i prawdę z trwałymi wartościami akceptowanymi przez rozum. Propagował harmonię kształtów i umiar, unikając skrajnych wartości estetycznych, jak komizm satyryczno-groteskowy czy gwałtowny tragizm. Sięgano chętnie po takie formy, jak: epos, tragedia nawiązująca do starożytności, poematy dydaktyczny i opisowy, oda, satyra, bajka.

W Polsce widoczny od połowy XVIII w. w twórczości najwybitniejszych pisarzy okresu stanisławowskiego. Tzw. klasycyzm warszawski (klasycyzm postanisławowski)zaistniał w pierwszym 30-leciu XIX w., w Księstwie Warszawskim i Królestwie Kongresowym, zwany przez niechętnych „pseudoklasycyzmem”. Uprawiali go np. K. Koźmian, L. Osiński, A. Feliński, J. Śniadecki.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *