Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.

Ponad 100 tysi臋cy materia艂贸w dla szko艂y podstawowej, 艣redniej oraz z zakresu studi贸w.

Krzysztof Kamil Baczy艅ski

Udost臋pnij

Poeta. Urodzi艂 si臋 22 stycznia 1921r. w Warszawie, zgin膮艂 4 sierpnia 1944r. w Powstaniu Warszawskim. Od 1933r. ucz臋szcza艂 do Pa艅stwowego Gimnazjum im. Stefana Batorego, gdzie w 1939r. uzyska艂 艣wiadectwo dojrza艂o艣ci. Nale偶a艂 do p贸艂legalnej Organizacji M艂odzie偶y Socjalistycznej „Spartakus” (od 1937r. w komitecie wykonawczym organizacji, od 1938r. wsp贸艂redaktor jej pisma „Strza艂y”). W czasie okupacji niemieckiej mieszka艂 w Warszawie. Kr贸tki czas ucz臋szcza艂 do Miejskiej Szko艂y Sztuk Zdobniczych i Malarskich im. C.K. Norwida.

Od 1940r. publikowa艂 konspiracyjne tomiki wierszy (m.in. pod pseudonimem Jan Bugaj), a tak偶e anonimowo w podziemnych antologiach i czasopismach („Dzie艅 Warszawski”, „Miesi臋cznik Literacki”). Jako poeta wsp贸艂pracowa艂 z referatem literackim Podwydzia艂u Propagandy Mobilizacyjnej „R贸j” Biura Informacji i Propagandy AK. Od jesieni 1942r. studiowa艂 polonistyk臋 na tajnych kompletach Uniwersytetu Warszawskiego. By艂 w komitecie redakcyjnym wydawanego mi臋dzy grudniem 1943r., a kwietniem 1944r. miesi臋cznika literacko-spo艂ecznego „Droga” tworzonego przez grup臋 m艂odzie偶y akademickiej. By艂 cz艂onkiem socjalistycznej organizacji „P艂omienie”. Otrzymywa艂 stypendia z konspiracyjnych fundusz贸w literackich.

W lecie 1943r. wst膮pi艂 do Harcerskich Grup Szturmowych AK. Uko艅czy艂 turnus Szko艂y Podchor膮偶ych Rezerwy Piechoty „Agricola” ze stopniem starszego strzelca podchor膮偶ego rezerwy piechoty. Od 1943r. by艂 sekcyjnym w 2 plutonie „Alek” 2 kompanii „Rudy” batalionu „Zo艣ka”, od lipca 1943r. zast臋pc膮 dow贸dcy 3 plutonu 3 kompanii batalionu „Parasol”. W chwili wybuchu powstania warszawskiego nie zdo艂a艂 dotrze膰 do swojego plutonu, walczy艂 w okolicy Placu Teatralnego, tam te偶 zgin膮艂. Tw贸rczo艣膰 Baczy艅skiego charakteryzuje si臋 du偶膮 dynamik膮 zmian – ewolucj膮 postawy wobec rzeczywisto艣ci, kt贸ra poci膮ga艂a za sob膮 zmian臋 w repertuarze 艣rodk贸w artystycznych. Zacz膮艂 pisa膰 ju偶 jako gimnazjalista, do roku 1941r. trwa jego „wczesny” etap tw贸rczo艣ci, podczas kt贸rego poeta tworzy g艂贸wnie pod wp艂ywem J. K. Weintrauba, poezji Czechowicza i wile艅skich 呕agaryst贸w (zw艂aszcza Zag贸rskiego i Rymkiewicza).

Na czo艂o, poza typow膮 dla katastrofist贸w sceneri膮 kosmiczn膮, wysuwa si臋 kontrast mi臋dzy sielankowym obrazem dzieci艅stwa – utracon膮 arkadi膮 spokoju i pi臋kna, a katastrof膮, kt贸ra obr贸ci艂a ten 艣wiat w niwecz. W przeciwie艅stwie jednak do tw贸rc贸w kt贸rzy go inspirowali, by艂 poet膮 Apokalipsy spe艂nionej. Na jesieni 1941r. w tw贸rczo艣ci Baczy艅skiego daje si臋 zauwa偶y膰 przemian臋 – poeta doznaje „pora偶enia okupacyjnego” – w jego wierszach nast臋puje zwrot do tradycji romantycznej (zw艂aszcza S艂owackiego i Norwida), zaznacza si臋 w niej konflikt dw贸ch tendencji artystycznych – liryki „czystej”, daj膮cej pierwsze艅stwo swobodnej grze wyobra藕ni oraz liryki zaanga偶owanej, zajmuj膮cej aktywn膮 postaw臋 wobec bie偶膮cych wydarze艅. Druga z tych tendencji zyskuje przewag臋, wysuwa na czo艂o rol臋 poety jako natchnionego wieszcza i budziciela sumie艅. Wymowa jego wierszy pozostaje jednak wieloznaczna i p艂ynna, jej j臋zyk jest silnie zmetaforyzowany, wyst臋puj膮 w niej liczne symbole, s艂owa – klucze, zaskakuj膮ce po艂膮czenia motyw贸w (z najistotniejszym motywem wody), stale przeplataj膮 si臋 dwa style – intelektualno-dyskursywny i wizjonersko-symboliczny (wykorzystuj膮cy takie elementy, jak ba艣艅, legenda, mit, sen. Wa偶nym elementem tw贸rczo艣ci Baczy艅skiego s膮 erotyki po艣wi臋cone 偶onie, Barbarze Drapaczy艅skiej – wykraczaj膮ce poza dotychczasowe konwencje liryki mi艂osnej, ukazuj膮ce portret kobiety w znacznym odrealnieniu, staj膮cej si臋 cz臋艣ci膮 natury, jakby w niej roztopionej. Po wst膮pieniu w 1943r. do Harcerskich Grup Szturmowych nasila si臋 w jego poezji tematyka walki, etosu 偶o艂nierskiego, rozwa偶ania o wyborze, kt贸rego trzeba dokona膰, aby w艂膮czy膰 si臋 do dzia艂alno艣ci zbrojnej – najdoskonalszym przyk艂adem wykorzystania tej tematyki jest poemat WYB脫R, parabola los贸w i motyw贸w, z jakimi zmaga艂a si臋 m艂odzie偶 AK-owska.

Baczy艅ski ju偶 za 偶ycia cieszy艂 si臋 sporym uznaniem, zw艂aszcza starszych tw贸rc贸w (Andrzejewskiego czy Iwaszkiewicza), niezbyt przychylnie natomiast odnosili si臋 do jego tw贸rczo艣ci r贸wie艣nicy skupieni wok贸艂 prawicowego pisma „Sztuka i Nar贸d”. Powojenna recepcja jego poezji nierozerwalnie zwi膮za艂a si臋 z legend膮 biograficzn膮, wed艂ug kt贸rej Baczy艅ski by艂 modelowym reprezentantem pokolenia Kolumb贸w. Pomimo nielicznych g艂os贸w krytycznych jego poezja cieszy si臋 popularno艣ci膮 w艣r贸d czytelnik贸w i powa偶aniem badaczy literatury, a sam Baczy艅ski uwa偶any jest za najwybitniejszego tw贸rc臋 pokolenia wojennego.


Udost臋pnij

Wy艣lij SMS o tre艣ci ODBLOKUJ.PDF pod numer 92505

Wpisz otrzymany kod :

Subscribe
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x