Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna. Edukacyjna – szkolna baza wiedzy

Najwi─Öksza baza wypracowa┼ä, konspekt├│w, streszcze┼ä i pomocy szkolnych w Polsce. Ponad 100 tysi─Öcy materia┼é├│w dla szko┼éy podstawowej, ┼Ťredniej oraz z zakresu studi├│w.

Pinokio streszczenie

Carlo Collodi ÔÇ×PinokioÔÇŁ

I. Streszczenie.
Rozdział I.
Pewnego dnia stolarz Antonio (zwany powszechnie majstrem Wisienk─ů) znalaz┼é w swoim warsztacie kawa┼éek drewna, stosowny do zrobienia nogi do sto┼éka. Kiedy zabra┼é si─Ö do ociosania polana, jaki┼Ť g┼éos zacz─ů┼é prosi─ç, by nie bi─ç za mocno. Majster wpad┼é w przera┼╝enie.
Rozdział II.
Kiedy do majstra Wisienki przyszed┼é D┼╝eppetto z pro┼Ťb─ů o wyrze┼║bienie pajacyka, Antonio podarowa┼é mu ├│w dziwaczny kawa┼éek drewna, kt├│ry chwil─Ö wcze┼Ťniej doprowadzi┼é do k┼é├│tni mi─Ödzy dwoma starszymi panami.
Rozdział III.
D┼╝eppetto w swojej skromnej izdebce przyst─ůpi┼é do rze┼║bienia pajacyka, kt├│rego postanowi┼é nazwa─ç Pinokiem. Ku jego zaskoczeniu oczka pajacyka zacz─Ö┼éy si─Ö porusza─ç, a nos rosn─ů─ç. Wyrze┼║biony ch┼éopczyk okaza┼é si─Ö bardzo niegrzeczny. Pokaza┼é staremu ojcu j─Özyk, zerwa┼é mu z g┼éowy peruk─Ö, a potem kopn─ů┼é w nos i uciek┼é z domu. Ma┼éego ┼éobuza z┼éapa┼é policjant i odda┼é w┼éa┼Ťcicielowi. Gapie zacz─Öli wsp├│┼éczu─ç pajacykowi i oskar┼╝a─ç D┼╝ppetta o maltretowanie dzieci. W rezultacie stary cz┼éowiek trafi┼é do wi─Özienia.
Rozdział IV.
Kiedy D┼╝eppetta zamkni─Öto w wi─Özieniu, Pinokio wr├│ci┼é do jego domu. Tam wyszed┼é mu na spotkanie du┼╝y ┼Ťwierszcz, kt├│ry przestrzega┼é przed karami, jakie czekaj─ů niegrzeczne dzieci. Poirytowany pajac cisn─ů┼é w m─ůdrego owada m┼éotkiem i zabi┼é go.
Rozdział V.
Pajacykowi coraz bardziej dokucza┼é g┼é├│d. Zacz─ů┼é ┼╝a┼éowa─ç, ┼╝e w domu nie ma ojca, kt├│ry na pewno co┼Ť by poradzi┼é. Nagle Pinokio dostrzeg┼é jajko. Kiedy chcia┼é je rozbi─ç nad patelni─ů, ze skorupki wyskoczy┼é kurczak, kt├│ry natychmiast wyfrun─ů┼é przez okno. Pajacyk znowu po┼╝a┼éowa┼é, ┼╝e nie ma przy nim ojca. Nie wiedz─ůc, co robi─ç, wyszed┼é z domu w poszukiwaniu lito┼Ťciwych ludzi.
Rozdział VI.
Noc─ů, gdy szala┼éa burza, Pinokio szuka┼é pomocy u dobrych ludzi, ale nikogo nie spotka┼é. Gdy zastuka┼é wreszcie do jakich┼Ť drzwi, w┼éa┼Ťciciel wyla┼é mu na g┼éow─Ö kube┼é zimnej wody. G┼éodny, zm─Öczony, mokry Pinokio wr├│ci┼é do domu i dla rozgrzania si─Ö wsun─ů┼é nogi pod ┼╝arz─ůcy si─Ö piecyk. Kiedy spa┼é, nogi si─Ö spali┼éy. Rankiem wr├│ci┼é Gepetto.
Rozdział VII.
Pinokio chcia┼é otworzy─ç pukaj─ůcemu Gepetcie, ale nie m├│g┼é podej┼Ť─ç do drzwi, bo nie mia┼é n├│g. Ostatecznie Gepetto wszed┼é przez okno i przekona┼é si─Ö, ┼╝e tym razem pajacyk nie k┼éama┼é. Pinokio opowiedzia┼é o wszystkim, co si─Ö zdarzy┼éo. Gepetto poda┼é g┼éodnemu pajacykowi trzy gruszki. Pinokio poprosi┼é o obranie owoc├│w. Kiedy jednak zjad┼é gruszki i nadal by┼é g┼éodny, si─Ögn─ů┼é po sk├│rki, a potem po ogryzki. Gepetto mia┼é racj─Ö, gdy przestrzega┼é go, ┼╝eby nie przyzwyczaja┼é si─Ö do wykwintnego jedzenia, bo nie wiadomo, co si─Ö mo┼╝e zdarzy─ç w ┼╝yciu.
Rozdział VIII.
Przez p├│┼é dnia Pinokio p┼éaka┼é i prosi┼é o zrobienie nowych n├│g. Przyrzeka┼é, ┼╝e b─Ödzie grzeczny, p├│jdzie do szko┼éy i zacznie pomaga─ç ojcu. Kiedy Gepetto przyklei┼é mu nowe nogi, Pinokio od razu chcia┼é i┼Ť─ç do szko┼éy, ale potrzebowa┼é ubrania i elementarza. ┼╗eby kupi─ç pajacykowi podr─Öcznik, Gepetto sprzeda┼é swoja kurtk─Ö.
Rozdział IX.
Id─ůc do szko┼éy, Pinokio obiecywa┼é sobie, ┼╝e b─Ödzie si─Ö pilnie uczy┼é i szybko zarobi du┼╝o pieni─Ödzy, aby odwdzi─Öczy─ç si─Ö swemu wspania┼éemu ojcu. Nagle us┼éysza┼é muzyk─Ö, kt├│ra przywiod┼éa go na miejski plac, gdzie rozpoczyna┼éo si─Ö w┼éa┼Ťnie przedstawienie teatru marionetek. Aby kupi─ç bilet, Pinokio sprzeda┼é sw├│j elementarz.
Rozdział X.
Podczas przedstawienia marionetki zwr├│ci┼éy uwag─Ö na siedz─ůcego w┼Ťr├│d publiczno┼Ťci Pinokia. Zacz─Ö┼éy zaprasza─ç do siebie drewnianego brata. Gdy ten wskoczy┼é na scen─Ö, lalki nie mog┼éy pohamowa─ç rado┼Ťci. Wreszcie pojawi┼é si─Ö re┼╝yser. Oskar┼╝y┼é Pinokia o przerwanie przedstawienia, a wieczorem chcia┼é wrzuci─ç go do ognia, by szybciej upiec baranka.
Rozdział XI.
Re┼╝yser tylko wygl─ůda┼é gro┼║nie, ale faktycznie nie by┼é taki z┼éy. Wzruszy┼é si─Ö losem Pinokia, lecz za┼╝─ůda┼é, by zamiast niego wrzuci─ç do ognia Arlekina ÔÇô baranek musia┼é zosta─ç upieczony. Pinokio nie chcia┼é s┼éysze─ç o takiej zamianie. Uj─Öty jego postaw─ů re┼╝yser Ogniojad darowa┼é ┼╝ycie obu lalkom.
Rozdział XII.
Nast─Öpnego dnia re┼╝yser da┼é 5 sztuk z┼éota dla ojca Pinokia. Uszcz─Ö┼Ťliwiony pajacyk ruszy┼é w stron─Ö domu, ale po drodze spotka┼é kulawego lisa i ┼Ťlepego kota. Nie wiedzia┼é, ┼╝e ich inwalidztwo jest fa┼észywe. Pochwali┼é si─Ö posiadaniem pieni─Ödzy. Zwierz─Öta zacz─Ö┼éy go namawia─ç, by poszed┼é z nimi do Dudkolandii, a pomno┼╝y sw├│j kapita┼é. Wystarczy tam zasadzi─ç monety, a obficie obrodz─ů. Pinokio uwierzy┼é im.
Rozdział XIII.
Lis, kot i Pinokio zatrzymali si─Ö na nocleg w gospodzie. Po kilku godzinach okaza┼éo si─Ö, ┼╝e zwierz─Öta odesz┼éy, a pajacyk musia┼é uregulowa─ç za nie rachunek. Gdy szed┼é na Pole Cud├│w, spotka┼é ducha m─ůdrego ┼Ťwierszcza, kt├│ry radzi┼é mu, by wr├│ci┼é czym pr─Ödzej do swego ojca. Pinokio nie pos┼éucha┼é jednak dobrej rady.
Rozdział XIV.
Id─ůc przez las, Pinokio rozwa┼╝a┼é kwesti─Ö istnienia zb├│jc├│w. Nieoczekiwanie drog─Ö zagrodzili mu zamaskowani napastnicy. Pajacyk wykaza┼é si─Ö przytomno┼Ťci─ů umys┼éu i odwag─ů. Odgryz┼é z┼éodziejowi r─Ök─Ö, kt├│ra okaza┼éa si─Ö koci─ů ┼éap─ů, i uciek┼é. Z┼éoczy┼äcy nie dali jednak za wygran─ů. Podj─Öli po┼Ťcig.
Rozdział XV.
Pinokio zobaczy┼é w oddali bia┼éy domek. Kiedy wreszcie dobieg┼é do niego, w oknie pojawi┼éa si─Ö blada dziewczynka o b┼é─Ökitnych w┼éosach. Powiedzia┼éa, ┼╝e nikt z mieszka┼äc├│w nie ┼╝yje, ona te┼╝; czeka tylko na trumn─Ö. Gdy Pinokio tak sta┼é zdumiony, dogonili go napastnicy. Nie mog─ůc wydosta─ç monet, kt├│re pajacyk ukry┼é pod j─Özykiem, powiesili go. Pinokio nie traci┼é jednak si┼é. Z┼éoczy┼äcy postanowili wr├│ci─ç nazajutrz. Na pewno b─Ödzie ju┼╝ martwy.
Rozdział XVI.
Losem wisz─ůcego Pinokia wzruszy┼éa si─Ö wreszcie dziewczynka o b┼é─Ökitnych w┼éosach. Okaza┼éa si─Ö wr├│┼╝k─ů. Rozkaza┼éa soko┼éowi rozerwa─ç p─Ötl─Ö, kt├│ra dusi┼éa pajacyka. Potem wezwa┼éa wytwornie odzianego pudla Medora i poleci┼éa przywie┼║─ç nieprzytomnego Pinokia. Pajacykiem zaj─Öli si─Ö lekarze: kruk, sowa i m├│wi─ůcy ┼Ťwierszcz. ┼Üwierszcz pozna┼é, oczywi┼Ťcie, Pinokia i publicznie scharakteryzowa┼é go jako bardzo niegrzecznego ch┼éopca, kt├│ry niew─ůtpliwie niebawem przywiedzie swego ojca do ┼Ťmierci ze zmartwienia. Pinokio, s┼éysz─ůc to, zacz─ů┼é p┼éaka─ç.
Rozdział XVII.
Pinokio odmówił wypicia gorzkiego lekarstwa. Zmienił zdanie dopiero, gdy czarne króliki przyniosły dla niego trumnę (wiedziały, że skoro nie wypił lekarstwa, to niedługo umrze).
Ju┼╝ zdrowy Pinokio opowiedzia┼é wr├│┼╝ce swe ostatnie przygody. Niestety, sk┼éama┼é, m├│wi─ůc, ┼╝e zgubi┼é z┼éote monety. Za kar─Ö wyd┼éu┼╝y┼é mu si─Ö nos.
Rozdział XVIII.
Za spraw─ů wr├│┼╝ki dzi─Öcio┼éy skr├│ci┼éy nos Pinokia. Nowa niezwyk┼éa znajoma ch┼éopca zaproponowa┼éa jemu i Gepetcie go┼Ťcin─Ö w swoim domu. Uradowany pajacyk wyszed┼é do lasu na spotkanie z ojcem. Niestety, zamiast niego spotka┼é kota i lisa. Zwierz─Öta nam├│wi┼éy go, by poszed┼é na Pole Cud├│w i zasadzi┼é monety.
Rozdział XIX.
Po up┼éywie dwudziestu minut Pinokio wr├│ci┼é na Pole Cud├│w, gdzie zagrzeba┼é w ziemi monety. Niestety, drzewka pe┼éne pieni─Ödzy jeszcze nie wyros┼éy. Naiwny pajacyk podlewa┼é ziemi─Ö i czeka┼é, a┼╝ wreszcie papuga powiedzia┼éa mu, ┼╝e zaraz po tym jak odszed┼é, cztery monety wykopa┼éy z ziemi lis i kot. Pinokio w pobliskim mie┼Ťcie ÔÇô nazywa┼éo si─Ö Dudkowo Durne ÔÇô z┼éo┼╝y┼é skarg─Ö na dw├│ch oszust├│w. S─Ödzia wys┼éucha┼é go ┼éaskawie i … kaza┼é zamkn─ů─ç w wi─Özieniu na cztery miesi─ůce. Siedzia┼éby pewnie d┼éu┼╝ej, gdyby nie og┼éoszono amnestii dla przest─Öpc├│w. Pinokio zezna┼é, ┼╝e jest ┼éotrem, i odzyska┼é wolno┼Ť─ç.
Rozdział XX.
Po wyj┼Ťciu z wi─Özienia pajacyk natychmiast uda┼é si─Ö do domu wr├│┼╝ki. T─Öskni┼é za ni─ů, a przede wszystkim za ojcem. Niestety, na swej drodze spotka┼é w─Ö┼╝a. Na szcz─Ö┼Ťcie Pinokio tak go rozbawi┼é, ┼╝e gad umar┼é ze ┼Ťmiechu.
G┼éodny pajacyk chcia┼é zerwa─ç troch─Ö winogron i wpad┼é w pu┼éapk─Ö zastawion─ů na kun─Ö.
Rozdział XXI.
Z pu┼éapki wydosta┼é go gospodarz, kt├│ry w┼éo┼╝y┼é mu na szyj─Ö obro┼╝─Ö i kaza┼é pilnowa─ç noc─ů gospodarstwa jak pies. Pajacyk uzna┼é, ┼╝e los sprawiedliwie go karze. Gdyby by┼é grzecznym ch┼éopcem, nie zazna┼éby tyle z┼éa.
Rozdział XXII.
W nocy do obej┼Ťcia zakrad┼éy si─Ö cztery kuny. Chcia┼éy zawrze─ç z Pinokiem taki uk┼éad, jaki mia┼éy z psem, kt├│ry dot─ůd pilnowa┼é gospodarstwa: pajacyk pozwoli im raz w tygodniu ukra┼Ť─ç osiem kur, a jedn─ů z nich dostanie dla siebie. Pinokio nie chcia┼é jednak zawiera─ç nieuczciwego porozumienia. Obudzi┼é gospodarza, a ten z wdzi─Öczno┼Ťci zwr├│ci┼é mu wolno┼Ť─ç.
Rozdział XXIII.
Pinokio powr├│ci┼é do wr├│┼╝ki, ale nie by┼éo ju┼╝ bia┼éego domku. W miejscu, gdzie sta┼é, znajdowa┼é si─Ö kamie┼ä z wyrytym napisem upami─Ötniaj─ůcym dziewczynk─Ö z b┼é─Ökitnymi w┼éosami. Umar┼éa z t─Ösknoty za swym braciszkiem ÔÇô Pinokiem. Rozpaczaj─ůcego pajacyka zagadn─ů┼é go┼é─ůb. Opowiedzia┼é, jak to Gepetto szykowa┼é ┼é├│d┼║, by pop┼éyn─ů─ç na poszukiwanie Pinokia. Pajacyk usiad┼é na ptaka i pofrun─Öli do Gepetta. Kiedy rankiem dotarli na brzeg morza, okaza┼éo si─Ö, ┼╝e Gepetto ju┼╝ wyp┼éyn─ů┼é. Z daleka zobaczyli jego gin─ůc─ů w┼Ťr├│d wzburzonych fal ┼é├│dk─Ö. Pinokio skoczy┼é z urwiska do wody. Za wszelk─ů cen─Ö chcia┼é uratowa─ç swego ojca.
Rozdział XXIV.
Pinokio p┼éyn─ů┼é ca┼é─ů noc, a┼╝ nad ranem ujrza┼é wysp─Ö. Kiedy ju┼╝ osuszy┼é si─Ö na brzegu, dowiedzia┼é si─Ö od delfina, ┼╝e Gepetta po┼╝ar┼é wielki rybopies. Pajacyk poszed┼é w g┼é─ůb l─ůdu i dotar┼é do wioski Pszcz├│┼ékowo Pracowite. By┼é bardzo g┼éodny i prosi┼é dobrych ludzi o wsparcie, nie chcia┼é jednak podj─ů─ç proponowanej pracy. Wreszcie pom├│g┼é nie┼Ť─ç dzban pewnej kobiecie, kt├│ra okaza┼éa si─Ö wr├│┼╝k─ů o b┼é─Ökitnych w┼éosach.
Rozdział XXV.
Pinokio obieca┼é popraw─Ö, wr├│┼╝ka za┼Ť przyrzek┼éa, ┼╝e je┼Ťli pajacyk wytrwa w swym postanowieniu, zamieni go w nagrod─Ö w ch┼éopca.
Rozdział XXVI.
Pinokio poszedł do szkoły, gdzie szybko zyskał opinię zdolnego i pilnego ucznia. Pewnego dnia grupa kolegów-urwisów namówiła go, by poszedł na wagary, na brzegu pojawił się bowiem rybopies.
Rozdział XXVII.
Koledzy oszukali Pinokia, chcieli, by przesta┼é by─ç przyk┼éadnym uczniem. Na pla┼╝y wywi─ůza┼éa si─Ö b├│jka. Nagle kto┼Ť zrani┼é jednego z ch┼éopc├│w ci─Ö┼╝k─ů ksi─ů┼╝k─ů w g┼éow─Ö. Gdy ten upad┼é nieprzytomny, wszyscy uciekli, pozosta┼é tylko Pinokio i to jego w┼éa┼Ťnie ┼╝andarmi oskar┼╝yli o zranienie kolegi. Pajacyk zdo┼éa┼é uciec.
Rozdział XXVIII.
Powa┼╝ne niebezpiecze┼ästwo stanowi┼é dla pajacyka goni─ůcy go pies ┼╝andarm├│w ÔÇô Alidor. Pinokio rzuci┼é si─Ö do morza, a ┼╝e doskonale p┼éywa┼é, ┼éatwo dawa┼é sobie rad─Ö z falami. Pies zacz─ů┼é ton─ů─ç. Pajacykowi zrobi┼éo si─Ö ┼╝al zwierz─Öcia i pom├│g┼é mu wydosta─ç si─Ö na l─ůd. Sam niebawem znalaz┼é si─Ö w sieci rybaka, kt├│ry zamierza┼é przyrz─ůdzi─ç z niego smakowite danie.
Rozdział XXIX.
Kiedy wydawa┼éo si─Ö, ┼╝e los Pinokia jest przes─ůdzony ÔÇô zako┼äczy ┼╝ycie jako sma┼╝ona potrawa ÔÇô nieoczekiwanie uratowa┼é go Alidor. Pinokio poszed┼é do pobliskiej chaty staruszka i zacz─ů┼é go rozpytywa─ç o los zranionego kolegi. Dowiedzia┼é si─Ö, ┼╝e ch┼éopiec ┼╝yje.
Pe┼éen poczucia winy, Pinokio nie mia┼é ┼Ťmia┼éo┼Ťci zapuka─ç do domu wr├│┼╝ki. Wreszcie zdoby┼é si─Ö na odwag─Ö, ale musia┼é d┼éugo czeka─ç na zimnie i deszczu, bo drzwi mia┼é mu otworzy─ç ┼Ťlimak, kt├│ry potrzebowa┼é dziewi─Öciu godzin na zej┼Ťcie z czwartego pi─Ötra.
Kiedy poirytowany pajacyk zacz─ů┼é kopa─ç w drzwi, noga uwi─Öz┼éa mu w otworze. Wreszcie os┼éabiony i g┼éodny Pinokio zemdla┼é, a gdy si─Ö ockn─ů┼é, le┼╝a┼é na sofie, a nad nim sta┼éa wr├│┼╝ka. Jeszcze raz mu przebaczy┼éa.
W nagrod─Ö za piln─ů nauk─Ö w szkole i wzorowe zachowanie wr├│┼╝ka obieca┼éa spe┼éni─ç sw─ů obietnic─Ö i zamieni─ç Pinokia w ch┼éopca.
Rozdział XXX.
Uszcz─Ö┼Ťliwiony Pinokio wyszed┼é zaprosi─ç go┼Ťci na uroczyste ┼Ťniadanie. Obieca┼é wr├│ci─ç przed noc─ů. Wr├│┼╝ka przestrzeg┼éa, ┼╝e je┼Ťli nie dotrzyma przysi─Ögi, spotka go z┼éa przygoda.
Kiedy pajacyk zaprosi┼é ju┼╝ wszystkich ch┼éopc├│w, poszed┼é do swojego ulubionego kolegi ÔÇô Romea, zwanego Knotem. Okaza┼éo si─Ö, ┼╝e Knot wybiera si─Ö w drog─Ö do Zabawkonii, gdzie nie ma szk├│┼é, a zabawa trwa od rana do wieczora. Pinokio zosta┼é do p├│┼énocy, ┼╝eby zobaczy─ç, jak Knot b─Ödzie odje┼╝d┼╝a┼é.
Rozdział XXXI.
Pinokio przez pewien czas opiera┼é si─Ö namowom Knota. Nie m├│g┼é przecie┼╝ jecha─ç, bo obieca┼é wr├│┼╝ce pos┼éusze┼ästwo. Wreszcie wskoczy┼é na grzbiet osio┼éka, chocia┼╝ jaki┼Ť g┼éos wewn─Ötrzny przestrzega┼é go, ┼╝e zn├│w robi ┼║le. Po pewnym czasie zorientowa┼é si─Ö, ┼╝e te s┼éowa m├│wi, p┼éacz─ůcy jak ch┼éopiec, osio┼éek.
Kiedy chłopcy dotarli do Zabawkonii, natychmiast rzucili się w wir zabawy.
Rozdział XXXII.
Po pi─Öciu miesi─ůcach zabawy Pinokio zacz─ů┼é si─Ö zamienia─ç w os┼éa ÔÇô najpierw wyros┼éy mu uszy. Okaza┼éo si─Ö, ┼╝e to samo spotka┼éo Knota. Po pewnym czasie obaj stali si─Ö zwierz─Ötami.
Rozdział XXXIII.
Po dwa osiołki (Pinokia i Knota) przyszedł woźnica.
Na targu Pinokia kupi┼é dyrektor trupy b┼éazn├│w. G┼éodny pajacyk zmusi┼é si─Ö do jedzenia siana i s┼éomy. Potem musia┼é si─Ö nauczy─ç skaka─ç przez obr─Öcz oraz ta┼äczy─ç na tylnych nogach walca i polk─Ö. Podczas wyst─Öp├│w Pinokio dostrzeg┼é w┼Ťr├│d publiczno┼Ťci dam─Ö, kt├│ra mia┼éa na szyi medalion z podobizn─ů pajacyka. Rozpozna┼é w niej wr├│┼╝k─Ö.
Ta┼äcz─ůc i skacz─ůc, osio┼éek-Pinokio okula┼é i dyrektor cyrku sprzeda┼é go cz┼éowiekowi, kt├│ry postanowi┼é go utopi─ç, a potem ┼Ťci─ůgn─ů─ç z niego sk├│r─Ö na b─Öben.
Rozdział XXXIV.
Kiedy okrutny nabywca wyci─ůgn─ů┼é osio┼éka z wody (by┼é przekonany, ┼╝e zwierz─Ö jest ju┼╝ martwe), zobaczy┼é na ko┼äcu sznura drewnianego pajacyka. Pinokio opowiedzia┼é swoj─ů histori─Ö, wyja┼Ťni┼é te┼╝, ┼╝e za spraw─ů wr├│┼╝ki ryby objad┼éy jego o┼Ťle cia┼éo.
Boj─ůc si─Ö, ┼╝e zostanie sprzedany, Pinokio rzuci┼é si─Ö w morze i szybko odp┼éyn─ů┼é. Nagle po┼ékn─ů┼é go wielki rybopies. W brzuchu potwora spotka┼é tu┼äczyka, kt├│ry ju┼╝ pogodzi┼é si─Ö ze swoim losem i spokojnie czeka┼é, a┼╝ zostanie strawiony.
Rozdział XXXV.
Pinokio rozpocz─ů┼é w─Ödr├│wk─Ö po brzuchu rybopsa. Szed┼é w stron─Ö lekko pob┼éyskuj─ůcego ┼Ťwiate┼éka. Nagle zobaczy┼é swego ojca. Uszcz─Ö┼Ťliwiony pajacyk zacz─ů┼é opowiada─ç swoje przygody. Okaza┼éo si─Ö, ┼╝e nie tylko on wiele prze┼╝y┼é. Gepetto w brzuchu potwora sp─Ödzi┼é ju┼╝ dwa lata. By┼éo to mo┼╝liwe tylko dlatego, ┼╝e rybopies po┼ékn─ů┼é ca┼éy statek z zapasem ┼╝ywno┼Ťci. Teraz zapasy si─Ö ko┼äcz─ů i Gepetcie pozosta┼éo ju┼╝ tylko oczekiwanie na ┼Ťmier─ç.
Pinokio nie mia┼é zamiaru si─Ö poddawa─ç. Wzi─ů┼é ojca na plecy i razem wyskoczyli z paszczy potwora do morza.
Rozdział XXXVI.
Kiedy Pinokia opu┼Ťci┼éy ju┼╝ si┼éy, nagle pomocy udzieli┼é tu┼äczyk, kt├│ry w ┼Ťlad za pajacykiem wyskoczy┼é z paszczy rybopsa.
Id─ůc w g┼é─ůb l─ůdu, Pinokio i Gepetto spotkali lisa i kota ÔÇô teraz ju┼╝ prawdziwych biedak├│w. Pinokio nie uwierzy┼é w ich n─Ödz─Ö i poszed┼é, nie udzieliwszy pomocy.
W chatce, kt├│r─ů napotkali po drodze, gospodarowa┼é ┼Ťwierszcz. Wybaczy┼é pajacykowi doznana krzywd─Ö i udzieli┼é w─Ödrowcom go┼Ťciny.
Pinokio, chc─ůc kupi─ç ojcu szklank─Ö mleka, zaprz─ůg┼é si─Ö u ogrodnika Giangia do kieratu. W jego stajni rozpozna┼é Knota pod postaci─ů os┼éa (niestety, spracowane zwierz─Ö zaraz pad┼éo).
Pinokio bardzo się zmienił. Pracował, uczył się, opiekował ojcem.
Pewnego razu, gdy szed┼é na targ po ubranie, spotka┼é ┼Ťlimaka, kt├│ry kiedy┼Ť otworzy┼é mu drzwi domku wr├│┼╝ki. Od niego dowiedzia┼é si─Ö, ┼╝e jego niezwyk┼éa opiekunka jest bardzo biedna i chora. Pajacyk bez namys┼éu odda┼é swoje pieni─ůdze i postanowi┼é jeszcze d┼éu┼╝ej pracowa─ç, byle tylko zapewni─ç jej utrzymanie.
W nocy przy┼Ťni┼éa mu si─Ö wr├│┼╝ka, kt├│ra wybaczy┼éa mu wszystkie przewinienia. Kiedy si─Ö obudzi┼é, by┼é ch┼éopcem mieszkaj─ůcym w wygodnym domu. W jego portmonetce znajdowa┼éy si─Ö za┼Ť pieni─ůdze od wr├│┼╝ki ÔÇô zamiast 40 sold├│w 40 z┼éotych monet. Zmiana nast─ůpi┼éa tak┼╝e w wygl─ůdzie Gepetta ÔÇô teraz jako zdrowy, rze┼Ťki staruszek wr├│ci┼é do swoich snycerskich zaj─Ö─ç.
Odmiana losu by┼éa zas┼éug─ů Pinokia ÔÇô dobrzy ch┼éopcy zawsze przynosz─ů ze sob─ů szcz─Ö┼Ťcie.
II. Elementy ┼Ťwiata przedstawionego w utworze literackim.
Czas akcji: nieokre┼Ťlony.
Miejsce akcji: nieokre┼Ťlone, przez kr├│tki czas Pinokio przebywa┼é w Dudkowie Durnym, w Pszcz├│┼ékowie Pracowitym, w Zabawkonii, w brzuchu rybopsa.
Bohaterowie: Pinokio ÔÇô drewniany pajacyk, kt├│ry sta┼é si─Ö ch┼éopcem, Gepetto, wr├│┼╝ka o b┼é─Ökitnych w┼éosach (mia┼éa posta─ç dziewczynki, starej kobiety, kozy), m├│wi─ůcy ┼Ťwierszcz, ┼Ťlimak, Knot, tu┼äczyk, go┼é─ůb, kot i lis, dyrektor teatru marionetek – Ogniojad, wo┼║nica z Zabawkonii, gospodarz zastawiaj─ůcy pu┼éapk─Ö na kuny i inne, bardziej epizodyczne postacie.
Narrator: wszystkowiedz─ůcy, cz┼éowiek maj─ůcy wiedz─Ö ┼╝yciow─ů, kt├│ry niejednokrotnie komentuje zachowanie Pinokia. Narracja jest prowadzona w trzeciej osobie.
III. Charakterystyka postaci.
PinokioDrewniany pajacyk, wystrugany przez Gepetta; w nagrodę za dobre zachowanie został zamieniony przez wróżkę w chłopca.
Charakterystyka zewnętrzna.Drewniany pajacyk o długim nosie, bez uszu (s.10-11). Gdy kłamie, wydłuża mu się nos (s.49-50, 89). Drewniany pajacyk o długim nosie, bez uszu (s.10-11, 49-50, 89).
W Zabawkonii wyrastaj─ů mu o┼Ťle uszy, a potem ca┼ékiem przeobra┼╝a si─Ö w os┼éa (s.103-104).Jako osio┼éek wyst─Öpuj─ůcy w cyrku ma now─ů uprz─ů┼╝, dwie kamelie w uszach i ufryzowan─ů grzyw─Ö (s.112). W Zabawkonii przeobra┼╝a si─Ö w os┼éa (s.103-104). Wyst─Öpuj─ůc w cyrku, ma now─ů uprz─ů┼╝ i kwiaty za uszami (s.112).
Jako ch┼éopiec ma b┼é─Ökitne oczy, kasztanowate w┼éosy i ┼╝ywy, inteligentny wyraz twarzy (s.133). Wygl─ůd ch┼éopca (s.133).
Charakterystyka wewn─Ötrzna.Niegrzeczny ÔÇô zrywa Gepetcie peruk─Ö, kopie go w nos i ucieka (s.11). Niegrzeczny (s.11).
Porywczy ÔÇô nie liczy si─Ö z innymi ÔÇô zabija ┼Ťwierszcza, kt├│ry dawa┼é mu dobre rady (s.14-15), kopie w drzwi domku wr├│┼╝ki (s.92). Porywczy (s.14-15, 92).
Ma sk┼éonno┼Ť─ç do ok┼éamywania ÔÇô oduczy┼é si─Ö tego, boj─ůc si─Ö kary ÔÇô wyd┼éu┼╝ania nosa (s.49). Ma sk┼éonno┼Ť─ç do ok┼éamywania (s.49).
Lubi si─Ö bawi─ç, za┼╝ywa─ç przyjemno┼Ťci, obowi─ůzki odk┼éada na p├│┼║niej (s.25, 78). Lubi si─Ö bawi─ç (s.25, 78).
Naiwny ÔÇô wierzy lisowi, kotu (s. 34, 51-52). Naiwny (s.34, 51-52).
Pewny siebie ÔÇô nie wierzy w istnienie rozb├│jnik├│w (s.38). Pewny siebie (s. 38).
Ma s┼éaby charakter ÔÇô ┼éatwo sk┼éada obietnice, ale nie potrafi dotrzyma─ç s┼éowa (s.22). Ma s┼éaby charakter ÔÇô nie potrafi dotrzyma─ç s┼éowa (s. 22).
Nierozwa┼╝ny ÔÇô po czasie docenia po┼Ťwi─Öcenie innych (zw┼éaszcza Gepetta i wr├│┼╝ki, s. 25, 65). Nierozwa┼╝ny (s. 25, 65).
Leniwy ÔÇô w Pszcz├│┼ékowie nie chce podj─ů─ç ┼╝adnej pracy, chocia┼╝ nie ma pieni─Ödzy (s.70-72); sam stwierdza, ┼╝e praca go m─Öczy (s.75); podoba mu si─Ö ┼╝ycie w Zabawkonii (s. 97, 102). Leniwy (s. 70-72, 75, 97, 102).
Kapry┼Ťny ÔÇô nie chce nieobranych ze sk├│rki gruszek (s. 20), wzbrania si─Ö przed wypiciem gorzkiego lekarstwa (s.47). Kapry┼Ťny (s.20, 47).
Potrafi przyzna─ç racj─Ö innym, tyle ┼╝e robi to z op├│┼║nieniem (s. 17,42). Z op├│┼║nieniem potrafi przyzna─ç racj─Ö innym, s. 17, 42).
Szczerze żałuje swego postępowania (s. 57, 65,); zdolny do samokrytyki (s. 57, 60-61, 69, 81, 89-90, 105). Zdolny do samokrytyki (s. 57, 60-61, 65, 69, 81, 89-90, 105).
Bystry i zaradny ÔÇô szybko orientuje si─Ö w sytuacji i chowa monety pod j─Özykiem (s.38), ucieka ┼╝andarmom (s.84) i nabywcy, kt├│ry chce go sprzeda─ç na opa┼é (s.118). Bystry i zaradny (s. 38, 84, 118).
Odwa┼╝ny ÔÇô podejmuje walk─Ö z rozb├│jnikami (s. 39), wdaje si─Ö w b├│jk─Ö z siedmioma kolegami (s.80). Odwa┼╝ny (s. 39, 80).
Uczciwy ÔÇô nie chce zawrze─ç porozumienia z kunami (s. 63). Uczciwy (s. 63).
Kocha swego ojca, jest mu oddany ÔÇô rzuca si─Ö w morze i pr├│buje uratowa─ç walcz─ůcego z falami Gepetta (s.68). Cieszy si─Ö, gdy spotyka Gepetta w brzuchu rybopsa, pomaga ojcu uciec stamt─ůd (s. 121, 124, 125). Aby utrzyma─ç schorowanego Gepetta, podejmuje prac─Ö (s.129, 131). Kocha swego ojca (s. 68, 121, 124, 125, 129, 131).
Ma dobre serce i potrafi by─ç wdzi─Öczny ÔÇô czule dzi─Ökuje za uratowanie tu┼äczykowi (s.127), rzekomo biednej i chorej wr├│┼╝ce oddaje swoje zarobione pieni─ůdze (s. 132). Ma dobre serce (s. 127, 132).
Gdy chce, potrafi by─ç pilnym, zdyscyplinowanym uczniem (s. 76-77, 93). Potrafi by─ç pilnym i zdyscyplinowanym uczniem (s. 76-77, 93).
Wra┼╝liwy i opieku┼äczy ÔÇô nie opuszcza zranionego kolegi, wsp├│┼éczuje mu (s.81); ratuje od utoni─Öcia psa (s.84). Wra┼╝liwy i opieku┼äczy (s. 81, 84).
Nie wybacza oszustom ÔÇô pozostawia zbiednia┼éego kota i lisa bez pomocy (s.127). Nie wybacza oszustom (s. 127.

IV. Problematyka utworu.
Utw├│r opowiada o dojrzewaniu dziecka. Pinokio to symbol urwisa o dobrym sercu. Pajacyk d┼éugo nie potrafi doceni─ç mi┼éo┼Ťci Gepetta oraz wr├│┼╝ki o b┼é─Ökitnych w┼éosach; przede wszystkim chce czu─ç si─Ö wolny i mi┼éo sp─Ödza─ç czas. Nie liczy si─Ö z uczuciami tych, kt├│rzy s─ů mu oddani. Za ten egoizm i kapry┼Ťno┼Ť─ç zostaje srodze ukarany. Spotyka go wiele nieszcz─Ö┼Ť─ç. Dzi─Öki swej bystro┼Ťci wychodzi ca┼éo z licznych opresji i powoli dojrzewa. ┼╗a┼éuje swej lekkomy┼Ťlno┼Ťci, nieodpowiedzialno┼Ťci, lenistwa. Coraz cz─Ö┼Ťciej przyznaje racj─Ö tym, kt├│rzy go przestrzegali przed niepos┼éusze┼ästwem, naiwno┼Ťci─ů czy wr─Öcz g┼éupot─ů. Potrzebuje d┼éugiego czasu, by sta─ç si─Ö ch┼éopcem dojrzale kochaj─ůcym, odpowiedzialnym, pracowitym, ch─Ötnym do nauki. Wreszcie jednak dochodzi do takiego etapu w swoim ┼╝yciu. W├│wczas czuje si─Ö szcz─Ö┼Ťliwy.
Przes┼éanie ba┼Ťni jest jasne. Tylko pos┼éuszne, pracowite i dobre dzieci s─ů pociech─ů rodzic├│w, a potem wyrastaj─ů na po┼╝ytecznych ludzi.
Collodi pokazuje w swym utworze, ┼╝e, niestety, nie wszyscy staj─ů si─Ö dobrzy. Pinokio bowiem spotyka podczas w─Ödr├│wki oszust├│w, kt├│rzy chc─ů okra┼Ť─ç bli┼║niego (kot, lis) albo zbi─ç maj─ůtek na jego naiwno┼Ťci (wo┼║nica os┼é├│w). Ma do czynienia z lud┼║mi bezwzgl─Ödnymi (dyrektor cyrku trenuj─ůcy osio┼éka, nabywca os┼éa-Pinokia, kt├│ry czeka, a┼╝ zwierz─Ö si─Ö utopi). G┼éupi i naiwni szybko zostaj─ů wykorzystani.
ÔÇ×PinokioÔÇŁ to utw├│r wyra┼║nie pe┼éni─ůcy funkcje dydaktyczne. Najdobitniej ┼Ťwiadcz─ů o tym sentencje zawarte w tek┼Ťcie.
Sentencje:
ÔÇ×Biada dzieciom, kt├│re si─Ö sprzeciwiaj─ů swoim rodzicom i dla zachcianki porzucaj─ů dom rodzinny. Nigdy i nigdzie nie b─Ödzie im dobrze na ┼Ťwiecie i pr─Ödzej czy p├│┼║niej gorzko tego po┼╝a┼éuj─ů!ÔÇŁ (s┼éowa ┼Ťwierszcza, s. 14).

ÔÇ×… nie nale┼╝y si─Ö przyzwyczaja─ç do zbyt wykwintnego jedzenia. M├│j drogi, nigdy nie wiadomo, co mo┼╝e si─Ö zdarzy─ç na tym ┼Ťwiecie. Takie czasy …ÔÇŁ (s┼éowa Gepetta, s. 21).

ÔÇ×… nie po wspania┼éym stroju pozna─ç pana, ale po ubraniu czystym i schludnymÔÇŁ (s┼éowa Gepetta, s. 23).

ÔÇ×Pami─Ötaj, ┼╝e dzieci, kt├│re si─Ö upieraj─ů przy swoim, pr─Ödzej czy p├│┼║niej tego po┼╝a┼éuj─ůÔÇŁ (s┼éowa ┼Ťwierszcza, s. 37).

ÔÇ×M├│j ch┼éopcze, g┼é├│d to jeszcze nie pow├│d, by przyw┼éaszcza─ç sobie cudz─ů w┼éasno┼Ť─çÔÇŁ (s┼éowa robaczka ┼Ťwi─Ötoja┼äskiego, s. 59).

ÔÇ×Strze┼╝ si─Ö lenistwa. Lenistwo jest bardzo ci─Ö┼╝k─ů chorob─ů i trzeba si─Ö z niej leczy─ç od razu, od dziecka, bo kiedy ju┼╝ si─Ö jest doros┼éym, wyleczy─ç z niej si─Ö nie daÔÇŁ (s┼éowa wr├│┼╝ki, s.75).

ÔÇ×… na dobrym uczynku nigdy si─Ö nie traci…ÔÇŁ (s┼éowa Gepetta, wspominane przez Pinokia, s. 84).

ÔÇ×… ch┼éopc├│w, kt├│rzy nie chc─ů si─Ö uczy─ç i za nic sobie maj─ů podr─Öczniki, szko┼é─Ö i nauczycieli, a chc─ů si─Ö tylko bawi─ç i psoci─ç, czeka niew─ůtpliwie smutny koniec…ÔÇŁ (s┼éowa ch┼éopca-osio┼éka, s. 101).

ÔÇ×… wszystkie pr├│┼╝niaki, kt├│re za nic sobie maj─ů ksi─ů┼╝ki, szko┼é─Ö i nauczycieli, a sp─Ödzaj─ů ca┼ée dnie na zbijaniu b─ůk├│w, musz─ů pr─Ödzej czy p├│┼║niej zmieni─ç si─Ö w ko┼äcu w ma┼ée osio┼ékiÔÇŁ (s┼éowa wiewi├│rki, s. 105).

ÔÇ×Dzieci, kt├│re z ca┼é─ů mi┼éo┼Ťci─ů pomagaj─ů swoim rodzicom w biedzie i chorobie, zas┼éuguj─ů na pochwa┼é─Ö i wielk─ů mi┼éo┼Ť─ç, nawet je┼Ťli nie mog─ů by─ç stawiane za wz├│r pos┼éusze┼ästwa i dobrego wychowaniaÔÇŁ (s┼éowa wr├│┼╝ki, s. 133).

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x