Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna. Edukacyjna – szkolna baza wiedzy

Najwi臋ksza baza wypracowa艅, konspekt贸w, streszcze艅 i pomocy szkolnych w Polsce. Ponad 100 tysi臋cy materia艂贸w dla szko艂y podstawowej, 艣redniej oraz z zakresu studi贸w.

Portret kobiety w literaturze i sztuce M艂odej Polski.

TEMAT: Portret kobiety w literaturze i sztuce M艂odej Polski.
M艂oda Polska to epoka literacka , kt贸rej pocz膮tek wyznacza si臋 na rok 1890 , a koniec na 1918. By艂 to okres wielu nowo艣ci w literaturze i dziedzinie sztuk pi臋knych. Okres modernizmu w polskiej literaturze to czas kiedy publikowali swe utwory tacy pisarze jak : Gabriela Zapolska , Stefan 呕eromski , W艂adys艂aw Reymont i inni. W swoich dzie艂ach ukazywali problemy i kre艣lili portrety psychologiczne poszczeg贸lnych grup i warstw spo艂ecznych .Tworzyli r贸wnie偶 silne i wyraziste postacie kobiece . Starali si臋 pokaza膰 ich wewn臋trzny 艣wiat i warunki , w kt贸rych przysz艂o 偶y膰 poszczeg贸lnym bohaterkom. Postacie kobiece w tw贸rczo艣ci m艂odopolskiej by艂y przedstawiane zgodnie ze 艣wiatopogl膮dem epoki i postaw膮 ideow膮 danego pisarza.
Pierwsz膮 postaci膮 , kt贸r膮 chcia艂abym scharakteryzowa膰 jest osoba pani Dulskiej 鈥 symbol os艂awionej 鈥 dulszczyzny鈥 z dramatu Gabrieli Zapolskiej pt, 鈥 Moralno艣膰 pani Dulskiej鈥. Tytu艂owa bohaterka to cz艂owiek ob艂udny , zak艂amany ,zachowuj膮cy si臋 skandalicznie. Filozofia 偶yciowa Dulskiej m贸wi ,偶e 艣wiatu zewn臋trznemu nale偶y przedstawi膰 si臋 w jak najlepszym 艣wietle . Bohaterka ma inny zestaw zachowa艅 dla domownik贸w , a inny dla obcych ludzi. Zabawne, a jednocze艣nie zatrwa偶aj膮ce jest to, 偶e pomimo tak moralnie nagannej postawy , uwa偶a siebie za osob臋 uczciw膮 i praw膮 . Jest bezwzgl臋dna , bez skrupu艂贸w pozbywa si臋 s艂u偶膮cej Hanki , kiedy ta zachodzi w ci膮偶臋 z jej synem Zbyszkiem .Jej 偶yciowe motto : 鈥濶a to mamy cztery 艣ciany i sufit , aby brudy swoje pra膰 we w艂asnym domu i aby nikt o nich nie wiedzia艂鈥, widoczne jest doskonale przy sprawie lokatorki ,kt贸r膮 Dulska wyrzuca z wynajmowanego mieszkania z powodu karetki , kt贸ra zajecha艂a pod kamienic臋 Dulskiej , gdy dziewczyna pr贸bowa艂a pope艂ni膰 samob贸jstwo , a co mog艂o by膰 powodem plotek .Natomiast w stosunku do syna, hulaki i bawidamka matka okazuje wyrozumia艂o艣膰. To w艂a艣nie na przyk艂adzie Zbyszka najbardziej widoczna jest ob艂uda i kompletna mierno艣膰 moralna kobiety.
Zupe艂nie inny typ kobiet mo偶emy zobaczy膰 u 呕eromskiego. Pierwsza z nich to bohaterka 鈥濴udzi bezdomnych鈥 Joasia Poborska . To typ cz艂owieka , 艣wiadomie prze偶ywaj膮cego swoje 偶ycie. Uczestniczy w odczytach ,chodzi do teatru i na koncerty. Osoba niezwykle m膮dra i wra偶liwa . Bardzo j膮 boli poni偶anie i wykorzystywanie kobiet przez m臋偶czyzn . Mocno odczuwa samotno艣膰, jako ma艂a dziewczynka zosta艂a sierot膮 .Mimo opieki wujostwa brakowa艂o jej w艂asnego domu. Kiedy umiera jej brat, dziewczyna za艂amuje si臋 .Dopiero mi艂o艣膰 i o艣wiadczyny Tomasza Judyma sprawiaj膮 ,偶e 偶ycie Joasi staje si臋 radosne . Bohaterka zmienia sw贸j stosunek do 偶ycia. Jest optymistk膮 , planuje 偶ycie , nie boi si臋 marzy膰. Gdy niespodziewanie Judym zrywa zar臋czyny ,jej 偶ycie ponownie si臋 rozpada. Joasia Poborska to typowy przyk艂ad osoby bezdomnej zar贸wno z w艂asnego wyboru , jak i z pewnej konieczno艣ci. Z艂y los sprawi艂 , 偶e wcze艣nie straci艂a bliskich , natomiast bezdomno艣膰 jako konsekwencja jej czynu wi膮偶e si臋 z prac膮 guwernantki , kt贸ra musi mieszka膰 tam gdzie pracuje.
Drug膮 bohaterk膮 jest Stanis艂awa Bozowska z opowiadania pt. 鈥濻i艂aczka鈥. Powa偶nie my艣l膮ca o 偶yciu m艂oda dziewczyna , wi臋kszo艣膰 czasu po艣wi臋ca艂a nauce , bra艂a udzia艂 w gor膮cych dyskusjach , rzadziej w 偶artach lub zabawach. Ceni艂a samotno艣膰 i niezale偶no艣膰 .Jest bohaterk膮 o niezwyk艂ej sile charakteru . Odwa偶nie i konsekwentnie realizuje swoje plany, nie daje pokona膰 si臋 przeciwno艣ciom losu . Pewnie dlatego , 偶e naprawd臋 wierzy艂a w ide臋 pomocy ubogim i docenia艂a warto艣膰 pracy w艣r贸d nich . Umia艂a zrozumie膰 po艂o偶enie ch艂op贸w , wiedzia艂a , 偶e nie艂atwo im zdoby膰 wiedz臋 , kiedy codziennie musz膮 walczy膰 o podstawowe 艣rodki do 偶ycia . Mimo to potrafi艂a wzbudzi膰 w nich ch臋膰 do nauki , zainteresowanie wiedz膮. Ch艂opi instynktownie czuli , 偶e Bozowska to niepospolita kobieta , kt贸ra chce poprawi膰 ich sytuacj臋 . Kochali j膮 鈥揷h艂opiec przyby艂y z po偶yczonymi od nauczycielki ksi膮偶kami , p艂acze nad jej cia艂em. Jej 艣mier膰 to dla mieszka艅c贸w wsi ogromna strata. Stanis艂awa Bozowska zosta艂a przez 呕eromskiego nazwana si艂aczk膮 , poniewa偶 jej 偶ycie i post臋powanie jest dowodem niezwyk艂ej si艂y i konsekwencji w dzia艂aniu .Zmar艂a zapewne w przekonaniu , 偶e dobrze spe艂ni艂a swoje zadanie. Niestety zdecydowa艂a si臋 w samotno艣ci realizowa膰 swoje szlachetne idee. Prawdopodobnie by艂 to jeden z wa偶nych powod贸w jej kl臋ski. Jako nauczycielka odnios艂a niezaprzeczalny sukces 鈥搖da艂o jej si臋 obudzi膰 w ch艂opskim dziecku (a mo偶e r贸wnie偶 w jego kolegach )pragnienie wiedzy.
Z kolei W艂adys艂aw Reymont w swojej powie艣ci pt. 鈥濩h艂opi鈥 nakre艣li艂 ciekawe profile kobiet wiejskich. W utworze mamy dwa g艂贸wne przyk艂ady 鈥 Hank臋 i Jagn臋. Ta pierwsza pochodzi z wyj膮tkowo biednej rodziny . Jako 偶ona Antka Boryny uwa偶a si臋 za osob臋 wa偶niejsz膮 w por贸wnaniu z innymi kobietami we wsi. Z drugiej strony to osoba zakompleksiona , poddana swojemu m臋偶owi . Ka偶dy problem pr贸buje rozwi膮za膰 za pomoc膮 p艂aczu . Nie potrafi wyegzekwowa膰 nale偶nych sobie praw . Cierpi w milczeniu . Niestety nie doznaje wielkiej mi艂o艣ci od m臋偶a , kt贸ry r贸wnie偶 nie dostrzega jej po艣wi臋cenia . Mimo takiego traktowania Hanka nigdy nie zdradzi艂a Antka , zawsze bardzo kocha艂a m臋偶a i 艣lepo mu ufa艂a . Po wyp臋dzeniu z domu przez te艣cia , Hanka przechodzi ogromn膮 przemian臋. Dociera do niej ,偶e je艣li sama nie zadba o siebie i dzieci to po prostu grozi im 艣mier膰. Staje si臋 zaradna , samodzielna , twarda i nieust臋pliwa. Przestaje si臋 ba膰 m臋偶a . Dla swoich najbli偶szych gotowa jest na najwi臋ksze po艣wi臋cenia . T臋 przemian臋 dostrzega ojciec Antka Maciej Boryna i ponownie zaprasza synow膮 do domu. Ogromn膮 si艂膮 bohaterki jest wiara w Boga. Z jednej strony to bardzo uparta osoba , z ca艂ej si艂y nienawidzi艂a Jagny 鈥搒wojej rywalki , a z drugiej pierwsza wyci膮gn臋艂a r臋k臋 do zgody. Staje si臋 pewn膮 siebie gospodyni膮 ,ale nie jest zarozumia艂a . Psychicznie jest silniejsza od Antka.
Zupe艂nie odmienn膮 psychik臋 ma Jagna .To wiejska pi臋kno艣膰 , pochodz膮ca z bogatej rodziny . Rozpieszczona przez matk臋, wyros艂a na delikatn膮 osob臋 , stworzon膮 do wy偶szych cel贸w , a nie do prac gospodarskich. Nie rozumia艂a istoty 偶ycia na wsi .Bardziej przypomina艂a femme fatale w swych zachowaniach ni偶 wiejsk膮 gospodyni臋. Jej urok i niespotykana uroda sta艂y si臋 przyczyn膮 konflikt贸w mi臋dzy Maciejem Boryn膮 i jego synem Antkiem, a tak偶e budzi艂y zazdro艣膰 i zawi艣膰 u innych kobiet. Nigdy nie odczuwa艂a biedy , wi臋c nie troszczy艂a si臋 o ziemi臋 i maj膮tek . Nie my艣la艂a o przysz艂o艣ci , 偶y艂a tera藕niejszo艣ci膮, poddaj膮c si臋 losowi. Jagna to osoba niezale偶na , kieruj膮ca si臋 uczuciami i emocjami. Jako 偶ona Macieja Boryny by艂a nieszcz臋艣liwa. Wysz艂a za niego za m膮偶 nie z mi艂o艣ci , ale za namow膮 matki. Nie interesowa艂a si臋 gospodarstwem . Wola艂a marzy膰 i my艣le膰 o romantycznej mi艂o艣ci , kt贸ra nadawa艂a jej 偶yciu sens. Chcia艂a , by j膮 podziwiano .Wci膮偶 t臋skni艂a za czym艣, czego nawet sama nie umia艂a nazwa膰. 呕y艂a pe艂ni膮 偶ycia , nie maj膮c 偶adnych obowi膮zk贸w. Utalentowana plastycznie ,lubi艂a zabaw臋. Nastawiona na branie od 偶ycia. Z tego powodu by艂a nierozumiana i nieakceptowana w 艣rodowisku , w kt贸rym 偶y艂a. To posta膰 tragiczna . My艣la艂a ,偶e Antek jest jej idea艂em , jednak w ko艅cu dostrzeg艂a w nim przeci臋tnego cz艂owieka. Gdy m艂ody Boryna by艂 w wi臋zieniu , obiektem westchnie艅 Jagny sta艂 si臋 m艂odziutki ksi膮dz Jasio. Bohaterk臋 poci膮ga艂a w nim jego m膮dro艣膰, delikatno艣膰 i inteligencja. By艂 to zwi膮zek bez podtekstu erotycznego. Za to uczucie Jagna zap艂aci艂a pobiciem i wyp臋dzeniem ze wsi.
Podobne problemy jak Jagna ma g艂贸wna bohaterka dramatu Kisielewskiego pt. 鈥 W sieci鈥 . Oczywi艣cie obydwie dziewczyny 偶yj膮 w r贸偶nych 艣rodowiskach , jednak Julka tak偶e bole艣nie zderza si臋 z rzeczywisto艣ci膮 , w kt贸rej niewiele os贸b chce j膮 zrozumie膰, zaakceptowa膰 jej fascynacj臋 sztuk膮 , pragnienie prze偶ycia czego艣 niezwyk艂ego, poszukiwania prawdziwej mi艂o艣ci. Walcz膮c o swoje marzenia bohaterka b臋dzie musia艂a zmierzy膰 si臋 z sieci膮 konwenans贸w drobnomieszcza艅skich . I nic si臋 nie spe艂ni-zawiedzie j膮 kochany cz艂owiek , rodzina uwik艂a w ma艂偶e艅stwo wbrew woli. Osamotniona Julka ulegnie pod presj膮 i zdradzi swoje idea艂y. Oka偶e si臋 zbyt s艂aba, aby zerwa膰 ze swym mieszcza艅skim otoczeniem i sposobem my艣lenia. Wychodz膮c za m臋偶a filistra, decyduje si臋 na to zar贸wno z obawy przed niedostatkiem , jak i z l臋ku przed opini膮 publiczn膮. Julka nie potrafi, tak jak Bore艅ski, postawi膰 wszystkiego na jedn膮 kart臋 dla uwielbianej sztuki i s艂u偶by dla niej.
W erotyku pt. 鈥濴ubi臋 , kiedy kobieta鈥︹ Tetmajer ukaza艂 poetycki opis aktu mi艂osnego. Nie pojawia si臋 w nim s艂owo 鈥瀖i艂o艣膰鈥, w og贸le nie ma tu mowy o 偶adnych uczuciach do kobiety . M臋偶czyzna pos艂uguje si臋 s艂owem 鈥瀕ubi臋鈥, m贸wi膮c o grze erotycznej. O tym , 偶e sytuacja zbli偶enia nie anga偶uje go specjalnie , przekonuje przyj臋ta przez niego postawa obserwatora. Jego zainteresowanie dla partnerki jest niewielkie i kr贸tkotrwa艂e. W tym utworze kobieta jest dzie艂em m臋偶czyzny jako artysty , bo on daje jej spe艂nienie. Jest szcz臋艣liwa , poniewa偶 znajduje si臋 w jego ramionach. To nami臋tna kochanka , jednak nie wg艂臋bia si臋 w uczuciowe relacje. Do takie kobiety m臋偶czyzna ma lekcewa偶膮cy stosunek , co ujawnia w zako艅czeniu wiersza , kiedy stwierdza ,偶e po zbli偶eniu przestaje si臋 interesowa膰 partnerk膮. Jedynie co ich 艂膮czy to obecno艣膰 fizyczna.
Obraz kobiety w sztuce , a zw艂aszcza w malarstwie w okresie modernizmu , r贸wnie偶 nie by艂 jednoznaczny i tuzinkowy. W obrazach Jacka Malczewskiego jednego z przedstawicieli tej epoki mo偶emy zobaczy膰 r贸偶nego rodzaju kobiety. Artysta zwyk艂y portret potrafi艂 przeobrazi膰 w dzie艂o nasycone symbolik膮 . Przedstawia艂 kobiety w scenach wiejskich , mitologicznych i biblijnych. By艂y zwyk艂ymi ch艂opkami , miejskimi damami , muzami artyst贸w , anio艂ami i demonicznymi stworami. Tak膮 kobiet臋 uosabiaj膮c膮 z艂e moce , a tak偶e budz膮c膮 nienawi艣膰 m臋偶czyzn do kobiet , artysta przedstawi艂 w jednym ze swych dzie艂 pt. 鈥濧rtysta i Chimera鈥 . Obraz ukazuje mizoginistyczny strach przed kobiet膮 . Mizogin postrzega kobiet臋 jako oddaj膮c膮 si臋 we w艂adz臋 instynkt贸w, jest ona niebezpiecznie blisko natury i jej z艂owrogich praw, m臋偶czyzna natomiast to ostoja kultury i warto艣ci wy偶szych. Na obrazie widzimy dwie postacie: le偶膮cego na plecach m臋偶czyzn臋 i Chimer臋 kt贸ra siedzi na nim. M臋偶czyzna jest bezw艂adny, 艣wiadczy o tym pozycja w jakiej si臋 znajduje i roz艂o偶one bezwiednie r臋ce, omotany przez potwora, kt贸ry s膮dz膮c z niedwuznacznej pozycji, daje mu rozkosz. Z ran zadanych pazurami s膮czy si臋 krew. Posta膰 kobiety to erotyzm, jest naga, przyt艂acza i ogarnia m臋偶czyzn臋. Zabija go daj膮c mu przyjemno艣膰. T艂em obrazu jest przyroda, targane burzowym wiatrem chmury i drzewa. T艂o jest jak Chimera, pi臋kna, poci膮gaj膮ca, ale pe艂na destrukcyjnej i niebezpiecznej si艂y. Malczewskiego wyra藕nie fascynowa艂a 艣mier膰, kt贸r膮 kojarzy艂 z kobiet膮 . Temat ten porusza艂 w swych obrazach wielokrotnie. W dziele zatytu艂owanym po prostu 鈥炁歮ier膰鈥 widzimy blad膮 kobiet臋 , zamykaj膮c膮 lew膮 r臋k膮 oczy starcowi . W prawej dzier偶y kos臋. Nad g艂ow膮 prawdopodobnie z艂o偶one w dziwny spos贸b skrzyd艂a. Patrzy na swoj膮 ofiar臋 , kt贸ra oddaje si臋 jej z niew膮tpliwie ukazan膮 wiar膮 , zimnym spojrzeniem. Na przyk艂adzie innego obrazu Jacka Malczewskiego pt. 鈥濿izja鈥 widzimy , jak bardzo nagie cia艂o zajmowa艂o my艣li , a tym samym i p艂贸tna artyst贸w. Dzie艂o przedstawia w dolnym rogu p艂贸tna ,malarza trzymaj膮cego si臋 za g艂ow臋 , a nad nim unosi si臋 pi臋kna i zmys艂owa kobieta anio艂, spowita w niedbale lej膮c膮 si臋 tkanin臋. Przedstawione u artysty kobiety maj膮 by膰 mo偶e swe 藕r贸d艂o w samej naturze kobiecej , kt贸ra s艂ynie z tajemniczo艣ci i nieokie艂znanej natury . Tej dzikiej naturze da艂 wyraz inny malarz modernizmu W艂adys艂aw Podkowi艅ski . 鈥濻za艂 uniesie艅鈥 przedstawia niesamowit膮 , demoniczn膮 scen臋 z rozszala艂ym koniem wyobra偶aj膮cym 鈥炁沴epe po偶膮danie-uleg艂o艣膰 zmys艂贸w鈥, unosz膮cym w jak膮艣 nieodgadni臋t膮 otch艂a艅 nag膮 kobiet臋 o rozwianych , jasnych w艂osach. To dziwne i niepokoj膮ce zestawienie kobiety z rozw艣cieczonym zwierz臋ciem . Ta oryginalna para zdaje si臋 tworzy膰 jedno- przywarci do siebie , ich w艂osy pl膮cz膮 si臋 ze sob膮. Nie wiadomo , gdzie ko艅czy kobieta , a zaczyna bestia. Kobiety przedstawione na obrazach polskich artyst贸w , nie s膮 pos膮gowo pi臋kne . Nie s膮 to cia艂a idealnie proporcjonalne, jak przedstawiali staro偶ytni. Mimo to 鈥濳onwalia鈥 Podkowi艅skiego , czyli kobieta z pi臋knymi opadaj膮cymi na plecy w艂osami, pon臋tnie opieraj膮ca r臋k臋 na biodrach , nie zakrytych nawet skromn膮 przepask膮 , budzi zachwyt.
Podsumowuj膮c moj膮 wypowied藕 , mog臋 stwierdzi膰, 偶e do ko艅ca XIX w. kobiety by艂y uznawane raz za demony , raz za anio艂y, pokazywane jako wzory do na艣ladowania , albo jako godne 艣mierci potwory. Cz臋sto mia艂y prawa do wielu rzeczy , najcz臋艣ciej tylko liczne obowi膮zki . Ich przedstawienia 艂膮cz膮 si臋 w jedn膮 wielk膮 mozaik臋. U progu XX w. sztuka zacz臋艂a zrywa膰 z pruderi膮 . Wreszcie zaakceptowano , 偶e kobiece cia艂a przedstawiane na obrazach s膮 naturalne , zmys艂owe i seksowne. W literaturze m艂odopolskiej ka偶dy z wymienionych pisarzy kreowa艂 posta膰 kobiety wed艂ug w艂asnego uznania. Przede wszystkim chodzi艂o o wyeksponowanie pewnych cech negatywnych , b膮d藕 pozytywnych . Zapolska w swoim dramacie chcia艂a postaci膮 Dulskiej zdemaskowa膰 fa艂sz , zak艂amanie i ob艂ud臋. Natomiast Reymont chcia艂 uchwyci膰 znaczne r贸偶nice jakie dziel膮 mimo wszystko jedn膮 zbiorowo艣膰 , jak膮 w tym przypadku jest wie艣 . Historia Joanny Poborskiej to opowie艣膰 o niespe艂nieniu uwarunkowanym normami spo艂ecznymi . Losy bohaterek pos艂u偶y艂y pisarzom do zmiany i walki z istniej膮cym w poprzedniej epoce stereotypem kobiet i normami spo艂ecznymi nie przystaj膮cymi , ich zdaniem , do 贸wczesnej epoki.

To praca mojej 偶ony za kt贸r膮 otrzyma艂a 20 pkt

za艂膮czam te偶 bibliografi臋 i plan ramowy )

TEMAT: Portret kobiety w literaturze i sztuce M艂odej Polski.

I Okre艣lenie problemu:
M艂odopolskie bohaterki literatury i sztuki cechuje bogata osobowo艣膰 i skomplikowana psychika.

II Kolejno艣膰 prezentowanych argument贸w:
1.,,Moralno艣膰 pani Dulskiej鈥 鈥 Aniela jako uosobienie ob艂udy , g艂upoty i ko艂tunerii.
2.,,Ludzie bezdomni鈥- Joasia Poborska , kobieta wra偶liwa, delikatna, 艣wiadomie prze偶ywaj膮ca 偶ycie.
3.,,Si艂aczka鈥- Stanis艂awa Bozowska , wiejska nauczyciela , kt贸ra po艣wi臋ci艂a 偶ycie w s艂u偶bie idea艂om.
4.,,Ch艂opi鈥- Hanka, ch艂opka , prosta kobieta.
5.,,Ch艂opi鈥 鈥 Jagna , wiejska pi臋kno艣膰 , spragniona wielkiej mi艂o艣ci.
6.,,W sieci鈥- szalona Julka, nierozumiana , nieakceptowana ,zmuszona zrezygnowa膰 ze swoich idea艂贸w.
7.,,Lubi臋 kiedy kobieta 鈥︹- kobieta przedstawiona , jako dzie艂o m臋偶czyzny ,kt贸ry jest artyst膮.
8.,,Artysta i chimera鈥 J. Malczewski- kobieta demoniczna, potw贸r , budz膮ca nienawi艣膰 u m臋偶czyzn.
9.,,艢mier膰鈥 J. Malczewski 鈥 kobieta przedstawiona , jako anio艂 艣mierci.
10.,,Wizja鈥 J. Malczewski- nagie cia艂o zajmuj膮ce umys艂y artyst贸w.
11.,,Sza艂鈥 W. Podkowi艅ski 鈥 kobieta dzika, nieokie艂znana , tajemnicza.
12.,,Wizja鈥 W. Podkowi艅ski- kobieta mimo, 偶e nie jest pos膮gowo pi臋kna budzi zachwyt.

III Wnioski :
W literaturze i sztuce modernizmu znajdujemy r贸偶ne portrety kobiet , poniewa偶 ka偶dy pisarz i artysta przedstawia艂 p艂e膰 pi臋kn膮 inaczej.

……………………………………………………..
……………………………………………
Data i podpis osoby przyjmuj膮cej (nauczyciel j臋zyka polskiego) Podpis ucznia/absolwenta

Bibliografi臋 dodam nast臋pnym razem
pozdrawiam

Pobierz, wysy艂aj膮c SMS o tre艣ci LEAD.POBIERAM pod numer 92505

Wpisz otrzymany kod :

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x