Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.

Ponad 100 tysi臋cy materia艂贸w dla szko艂y podstawowej, 艣redniej oraz z zakresu studi贸w.

Potop charakterystyka Andrzeja Kmicica – postaci dynamicznej.

Udost臋pnij

Andrzej Kmicic jest bohaterem dynamicznym w powie艣ci Sienkiewicza pt.Potop. Wraz z biegiem akcji zmienia si臋 z porywczego i my艣l膮cego o sobie szlachcica w prawidziwego, odwa偶nego rycerza. Kmicic wywodzi si臋 ze znanego rodu, jest chor膮偶ym orsza艅skim, dobrym wojownikiem. W swym testamencie Herakliusz Billewicz przeznacza mu r臋k臋 swej wnuczki Ole艅ki Billewicz贸wny, w kt贸rej ch艂opak zakochuje si臋 od peirwszego wejrzenia.

Pan Andrzej jest pi臋knym m艂odzie艅cem z p艂ow膮 jak 偶yto, mocno podgolon膮 czupryn膮, smag艂膮 cer膮, siwymi oczami bystro przed si臋 patrz膮cymi, ciemnym w膮sem i twarz膮 m艂od膮, orlikowat膮, a weso艂a i junack膮. Kiedy po raz pierwsz pojawia si臋 w Wodoktach robi na tutejszych prz膮dkach i naznaczonej mu dziewczynie ogromne wra偶enie. Po jego wizycie panny zachwyca艂y si臋 jego pi臋knym u艣miechem – z臋by mia艂 bia艂e, jakoby wilcze, a kiedy si臋 艣mia艂 nozdrza latalu mu jak m艂odemu 藕rebcowi szlachetnej krwi. Ka偶da skrycie o nim marzy艂a. Ubiera艂 si臋 dostojnie, bogato – wtem pojawi艂a si臋 wynios艂a posat膰 jaka艣 w szubie i czapce futrzanej na g艂woie. Kmicic dumnie prezentowa艂 si臋 tak偶e na czele pot臋偶nej chor膮gwii, na koniu wygl膮da艂 przera偶aj膮co i pewnie. W wojnie ze Szwedami odni贸s艂 troch臋 obra偶e艅, w efekcie czego pod koniec powie艣ci jest jakby bardziej mizerny, ma blizny na twarzy, ale one tylko dodaj膮 mu m臋sko艣ci.

Odwa偶ny chor膮偶y kojarzony by艂 zawsze ze swoj膮 kompani膮 – m贸wiono o nim, 偶e siedmiu szatan贸w mia艂 na us艂ugi, przyjaciele jego byli bowiem gonieni prawem, lubili pi膰 i si臋 bawi膰. Jednak dla Kmicica liczy艂o si臋 to, czego nie dostrzegali wszyscy wok贸艂, zakochal si臋 w ludziach gotowych na wszytsko i niepokonanych, co t艂umaczy艂 swojej Ole艅ce: wa膰panna tego nie rozumiesz, co to jest s艂u偶y膰 pod jedn膮 chor膮gwi膮 i wojne razem odbywac… zadne krewie艅stwo tak nie zwi膮zuje jak wsp贸lna s艂u偶ba. Mawia艂 tez a 偶e teraz s膮 bez dachum ze ich prawo 艣ciga, to tym, bardziej musz臋 im dac przytulek. Jestm im prawidziwym przyjacielem, co m臋偶czy藕ni wiedz膮 i za co go szanuj膮. Nie znaj膮 dla niego sprzeciwu, ich J臋drek da艂 im wolno艣膰 i ofiarowa艂 sw膮 pomoc.

Kiedy kompania Kmicica zosta艂a zamordowana w gospodzie w Wo艂omontowiczach, gdzie chcia艂a zabawi膰 si臋 z tutejszymi panienkami, ten okazuje sw膮 porywczo艣膰 napadaj膮c na wie艣 i spalaj膮c j膮 doszcz臋tnie. Ucierpia艂o przez niego wielu niewinnych ludzi. Andrzej post膮pil pochopnie i gwa艂townie, nie pomy艣la艂 o konsekwencjach swego zachowania, jakimi by艂y po艣cig za nim oraz utrata mi艂o艣ci Ole艅ki, kt贸r膮 urazi艂a jego impulsywno艣膰 i lekkomy艣lno艣膰. Kmicic nie tylko by艂 czlowiekiem odwa偶nym, ale i zuchwa艂ym- aby odzyska膰 Billewicz贸wn臋 porwa艂 j膮 i prosi艂 o wybaczenie. Ta jednak kaza艂a mu wpierw zreflektowa膰 si臋 w oczach ludzi i odzyska膰 dobry wizerunek.

Strojny m艂odzian by艂 fantastycznym rycerzem. Nie mia艂 sobie r贸wnych, pierwszy raz zdarzy艂o mu si臋 przegra膰 w pojdynku z Micha艂em Wo艂odyjowskim, ale i wtedy zachowa艂 godn膮 wojownikowi dum臋 i honor, krzycza膰 ko艅cz wa艣膰! wstydu oszcz臋d藕!. Operowa艂 szabl膮 z lekko艣ci膮, a z ust r贸wnie dzielnych kompan贸w mo偶na by艂o us艂ysze膰 machaj zdr贸w, a i tak kmicicowi na szable nie dor贸wnasz.

Po przegranej walce z Wo艂odyjowskim Kmicic zostal aresztowany. Nieiwele p贸藕niej otrzyma艂 szans臋 odpokutowania swego wyst臋pku bior膮c odzia艂 w wojnie ze Szwedami, walcz膮c dla samego Janusza Radziwi艂艂a. na uroczystej uczcie przysi膮g艂 mu wierno艣膰 i dotrzyma艂 jej a偶 do zdrady ksi膮cia, kt贸ry obr贸cil swe wojska przeciwko Polakom. Chor膮偶y nadal walczy艂 po stronie Radziwi艂艂a wierz膮c w dobre intencje Janusza, cho膰 w g艂臋bi duszy waha艂 si臋, czy czyni s艂usznie. Kiedy by艂 pewien, 偶e sprawy pzybra艂y z艂y obr贸t, przyj膮艂 nazwisko Babinicz, aby walczy膰 w obronie ojczyzny, w kt贸rej by艂 uznawany za zdrajc臋 jak sam Radziwi艂艂. Nowe nazwisko pocz膮tkuje zmiany dokonuj膮ce si臋 powoli w charakterze bohatera.

Pan Andrzej poznaj膮c swoj膮 win臋 wypowiedzia艂 jak偶e szczere s艂owa oto pragn臋 obmy膰 si臋 z grzech贸w moich, nowy 偶ywot rozpocz膮膰 i ojczy藕nie poczciwie s艂u偶y膰,ale nie wiem jak, bom g艂upi. Zacz膮艂 post臋powa膰 rozs膮dnie, sta艂 si臋 艣wiadomy swoich czyn贸w, zdawa艂 sobie spraw臋, 偶e mo偶e zgin膮c w obrobnie Polski, ale uwa偶a艂 to w tym momencie za najs艂uszniejsze zachowanie. Wierzy艂, 偶e pomo偶e mu to odzyska膰 ukochan膮, o kt贸rej nie zapomnia艂 ani przez chwil臋. Wiara ta i wierno艣膰 ojczy藕nie pozwoli艂a mu przetrwa膰 wojn臋, uratowa艂 nawet samego kr贸la Jana Kazimierza. Otrzyma艂 dow贸dctwo nad oddzia艂em Tatar贸w, kt贸rzy l臋kali si臋 jego si艂y, ale jednocze艣nie podziwiali go i kochali.Bra艂 udzia艂 w obronie Jasnej G贸ry. Zmian臋 w charakterze rycerza wida膰 tez w贸wczas, kiedy dowiedzia艂 si臋 o miejscu pobytu ukochanej i nie zrezygnow膮艂 dla spotkania z ni膮 z walki. Wiedzia艂, 偶e po艣wi臋cenie zaci臋to艣c wojsk polskich w walce ze szwedami decyduje w tym momencie o losach ojczyzny.

Po wojnie nikt ju偶 nie mia艂 w膮tpliwo艣ci, 偶e Kmicic w pe艂ni odpokutowa艂 swoje grzechy. Sam kr贸l powiedzia艂 do pana Wo艂odyjowskiego: bo艣 zna艂 wielkiego 偶o艂nierza, ale swawolnika i radziwi艂艂owskiego w zdradzie sojusza.. a tu stoi Hektor cz臋stochowski, kt贸remu Jasna G贸ra po ksi膮dzu Kordeckim najwi臋cej zawdzi臋cza, tu stoi obro艅ca ojczyzny i s艂uga m贸j wierny, kt贸ry mnie w艂asn膮 piersi膮 zastawi艂 i 偶ycie mi ocali艂 (…) Taki to 贸w nowy Kmicic. Bohater w pe艂ni zas艂u偶y艂 na rehabilitacj臋 i szcz臋艣cie u boku Ole艅ki. Udowodni艂, 偶e ma dobre serce oraz 偶e jest prawdziwym rycerzem, kt贸remu zas艂u偶ona jest chwa艂a i szacunek.

Na pocz膮tku powie艣ci Sienkiewicz przedstawia nam Kmicica, kt贸ry sam by艂 swawolinkiem, w kt贸rym dusza kipia艂a ustawicznie. Do艣wiadcza go w wielu bolesnych prze偶yciach, kt贸re wywo艂uj膮 gwa艂towne reakcje bohatera, ale potem pozwala mu pozna膰 swoje b艂edy. Andrzej zawsze by艂 dobrym cz艂owiekiem, ale mia艂 nieposkromiony charakter. Mi艂o艣c do Ole艅ki i ogromny patriotyzm, a tak偶e odwaga jaka cechowa艂a m艂odego duchem rycerza pozwoli艂y mu zmieni膰 si臋 w pana godnego r臋ki Billewicz贸wny. Dawniej pragn膮cy zaszczyt贸w i chwa艂y otrzyma艂 je po wojnie. Kmicic jest jedyn膮 w powie艣膰 postaci膮, kt贸ra w trakcie jej trawania zmieni艂a si臋. Na koniec z pewno艣ci膮 mo偶na stwierdzi膰, 偶e sta艂 si臋 godnym na艣ladowania, dojrza艂ym m臋偶czyzn膮 i idealnym rycerzem.


Udost臋pnij

Wy艣lij SMS o tre艣ci ODBLOKUJ.PDF pod numer 92505

Wpisz otrzymany kod :

Subscribe
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x