Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.

Ponad 100 tysi臋cy materia艂贸w dla szko艂y podstawowej, 艣redniej oraz z zakresu studi贸w.

Przedstaw dzieje bohatera Skawi艅skiego.

Udost臋pnij

Skawi艅ski, bohater noweli pt. Latarnik to przyk艂ad 偶yciorysu do艣膰 typowego dla ludzi, kt贸rzy wyemigrowali z Polski z obawy przed represjami po kl臋sce kolejnych powsta艅.
Po ucieczce z kraju rozpocz膮艂 si臋 dla niego d艂ugi okres tu艂aczki z jednego miejsca w drugie. By艂 z powo艂ania 偶o艂nierzem, wi臋c cz臋sto dostawa艂 si臋 w wir walk. Walczy艂 najpierw w Hiszpanii w czasie Wiosny Lud贸w. P贸藕niej znalaz艂 si臋 w Stanach Zjednoczonych, gdzie stan膮艂 po stronie po艂udnia w wojnie secesyjnej. Jego odwaga i po艣wi臋cenie zosta艂y wielokrotnie docenione. Zebra艂 poka藕n膮 kolekcj臋 medali i odznacze艅 za wzorow膮 postaw臋 na polu bitwy.
W czasie, gdy nie bra艂 udzia艂u w kolejnych wojnach, ima艂 si臋 wielu zaj臋膰. Szuka艂 z艂ota i diament贸w, za艂o偶y艂 farm臋, by艂 marynarzem, pracowa艂 jako kowal. Przemieszcza艂 si臋 z kontynentu na kontynent, jednak nigdzie nie m贸g艂 za艂o偶y膰 prawdziwego domu. Wci膮偶 pali艂a go t臋sknota za ojczyzn膮, do kt贸rej nie m贸g艂 powr贸ci膰.
Jak pokazuj膮 powy偶sze przyk艂ady, Skawi艅ski by艂 wyj膮tkowo niespokojnym duchem. W kolejnych bitwach szuka艂 zapewne szcz臋艣cia i spe艂nienia, kt贸rego nie udawa艂o mu si臋 odnale藕膰 w 偶yciu osobistym.
Zdarzy艂o si臋 pewnego razu, 偶e zagin膮艂 latarnik z wie偶y przy wej艣ciu do Kana艂u Panamskiego. Trzeba by艂o szybko znale藕膰 nast臋pc臋, a jako jedyny ch臋tny zg艂osi艂 si臋 Skawi艅ski. Praca by艂a niezwykle monotonna, a do tego odpowiedzialna, co zniech臋ci艂o innych ludzi. Dla Skawi艅skiego by艂o to jednak wymarzone zaj臋cie na staro艣膰. Wierzy艂, 偶e wreszcie, po tylu latach tu艂aczki, uda mu si臋 osi膮gn膮膰 spok贸j. By艂 ju偶 zm臋czony 偶yciem, nie szuka艂 wi臋cej przyg贸d.
Okaza艂o si臋, 偶e praca w latarni spe艂nia艂a wszystkie oczekiwania Skawi艅skiego. M贸g艂, nie niepokojony przez ludzi, oddawa膰 si臋 swoim rozmy艣laniom. Wiele czasu po艣wi臋ca艂 na obserwacj臋 przyrody. Ze swoich obowi膮zk贸w wywi膮zywa艂 si臋 bardzo sumiennie, zawsze zapala艂 latarni臋 o czasie.
Jednak odosobnienie na wyspie wp艂ywa艂o znacz膮co na charakter Skawi艅skiego. Coraz bardziej unika艂 kontakt贸w z innymi lud藕mi – przesta艂 p艂ywa膰 w niedziel臋 do ko艣cio艂a, nie rozmawia艂 z marynarzami, kt贸rzy mu przywozili jedzenie. Traci艂 powoli poczucie czasu, 偶y艂 wspomnieniami.
Wszystko wskazywa艂o na to, 偶e spokojnie doczeka 艣mierci, pracuj膮c jako latarnik, gdy niespodziewanie otrzyma艂 od Polskiego Towarzystwa w Nowym Jorku ksi膮偶ki, w艣r贸d kt贸rych by艂 Pan Tadeusz. Podczas lektury Pana Tadeusza Skawi艅skiego ogarn臋艂o ogromne wzruszenie, zacz膮艂 p艂aka膰. Z ca艂膮 si艂膮 na nowo odczu艂 t臋sknot臋 do ojczyzny, kt贸r膮 opu艣ci艂 przed czterdziestu laty.
Wzruszenie Skawi艅skiego by艂o tak silne, 偶e zapomnia艂 zapali膰 latarni臋, cho膰 zrobi艂o si臋 ciemno. Zasn膮艂, a obudzi艂 go dopiero stra偶nik portowy. Na wybrze偶u 艂贸d藕 wp艂yn臋艂a na mielizn臋 i rozbi艂a si臋. Win臋 za nieszcz臋艣cie ponosi艂 oczywi艣cie Skawi艅ski. Zosta艂 w tej sytuacji natychmiast zwolniony z pracy. Rozwia艂 si臋 jego sen o spokojnej staro艣ci na wyspie. Wyruszy艂 w dalsz膮 tu艂aczk臋, do Nowego Jorku, do piersi przyciskaj膮c wydanie Pana Tadeusza.


Udost臋pnij

Wy艣lij SMS o tre艣ci ODBLOKUJ.PDF pod numer 92505

Wpisz otrzymany kod :

Subscribe
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x