Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.

Ponad 100 tysi臋cy materia艂贸w dla szko艂y podstawowej, 艣redniej oraz z zakresu studi贸w.

Rodzice i dzieci w przekazie z r贸偶nych epok literatury w konfrontacji z Twoim modelem 偶ycia rodzinnego.

Udost臋pnij

Rodzina w uj臋ciu socjologicznym jest podstawow膮 grup膮 pierwotn膮 z艂o偶on膮 z ma艂偶onk贸w i dzieci oraz og贸艂u krewnych ka偶dego z ma艂偶onk贸w. Istot膮 rodziny s膮 dwa rodzaje wi臋zi spo艂ecznych: ma艂偶e艅ska i rodzicielska. Jest to grupa, kt贸ra odgrywa szczeg贸lnie donios艂膮 rol臋 w 偶yciu spo艂ecznym poniewa偶 spe艂nia funkcje prokreacyjn膮 i socjalizacyjn膮.. Zadanie socjalizacyjne rodziny polega na przekazywaniu dzieciom dziedzictwa kulturowego szerszych grup a z kolei funkcja prokreacyjna polega na zachowaniu ci膮g艂o艣ci biologicznej spo艂ecze艅stwa.Rodzina jest to tak偶e najstarsza i najpowszechniejsza forma 偶ycia spo艂ecznego oparta na relacjach, jakie przez lata kszta艂tuj膮 si臋 mi臋dzy rodzicami i dzie膰mi.
Motyw rodziny pojawia si臋 od najwcze艣niejszych wiek贸w w literaturze. Jednak w r贸偶nych utworach i r贸偶nych epokach pe艂ni zupe艂nie inne funkcje i przedstawiany jest w r贸偶ny spos贸b.
W literaturze istnieje wiele r贸偶nych wzorc贸w rodziny. Mo偶na je wyr贸偶ni膰 na przyk艂ad ze wzgl臋du na pochodzenie rodzinne: rodzina szlachecka, ch艂opska, inteligencka, mieszcza艅ska i kresowa.
Chcia艂abym aby m贸j model 偶ycia rodzinnego przystawa艂 do modelu rodziny przedstawionego w 鈥濸owrocie Pos艂a鈥 J.U. Niemcewicza, kt贸rego dok艂adniej przedstawi臋 w p贸藕niejszym czasie. Pragn臋 aby w mojej rodzinie panowa艂y przyjazne i zdrowe relacje pomi臋dzy jej cz艂onkami. Wa偶nymi elementami w mojej rodzinie b臋dzie zaufanie i szczero艣膰. Uwa偶am, 偶e bardzo istotne jest utrzymywanie z dzie膰mi bliskiego kontaktu, szczeg贸lnie w ich okresie dojrzewania, kiedy to dzieci potrzebuj膮 szczeg贸lnego wsparcia i szczerych rozm贸w.
Podzia艂 obowi膮zk贸w w mojej rodzinie b臋dzie zr贸偶nicowany. Zamierzam zajmowa膰 si臋 domem i dzie膰mi, ale r贸wnie偶 pracowa膰 zawodowo, dlatego oczekuj臋, i偶 cz臋艣膰 obowi膮zk贸w domowych podziel臋 wraz z moim przysz艂ym m臋偶em, a gdy dzieci osi膮gn膮 stosowny wiek cz臋艣膰 z tych zaj臋膰 spadnie na nie. Chcia艂abym doda膰 偶e nie zgodz臋 si臋 na to aby moje dziecko zwraca艂o si臋 do mnie po imieniu, jak to mo偶emy ju偶 zauwa偶y膰 w niekt贸rych nowoczesnych rodzinach. Uwa偶am 偶e powinna panowa膰 przyja藕艅 mi臋dzy matk膮 a c贸rk膮 jednak偶e matka zawsze pozostaje matk膮 i powinna by膰 tak nazywana przez swoje dzieci.
W literaturze psychologicznej i pedagogicznej, po艣wi臋conej roli 艣rodowiska rodzinnego, szczeg贸ln膮 role przypisuje si臋 kontaktom osobowym mi臋dzy dzie膰mi a rodzicami. Znaczenie tych kontakt贸w, polega mi臋dzy innymi na tym, 偶e rodzice s膮 pierwszymi partnerami interakcji spo艂ecznych dziecka.
Pierwszy przyk艂ad rodzica i dziecka odnajdujemy w Biblii, w przypowie艣ci o synu marnotrawnym. Ojciec mia艂 dw贸ch syn贸w, miedzy kt贸rych postanowi艂 podzieli膰 sw贸j maj膮tek, poniewa偶 by艂 ju偶 w s臋dziwym wieku. M艂odszy syn, po otrzymaniu swojej cz臋艣ci, przed艂o偶y艂 w艂asne sprawy nad obietnic臋 z艂o偶on膮 ojcu. Nie mia艂 zamiaru pomaga膰 mu w przeciwie艅stwie do jego starszego brata. Trwoni艂 on pieni膮dze ojca bez zahamowa艅. Ojciec nie musia艂 dzieli膰 swojego maj膮tku, lecz jego 艣lepa ufno艣膰 nie pozwoli艂a mu przewidzie膰 skutk贸w jego decyzji. Syn marnotrawny wr贸ci艂 w momencie, kiedy wyda艂 ju偶 wszystkie swoje pieni膮dze, gdy偶 wiedzia艂, ze w domu ich nie brakuje. Ojciec przyj膮艂 syna z wielk膮 rado艣ci膮 i nie z艂o艣ci艂 si臋 na niego. Nie liczy艂y si臋 dla niego dobra materialne, tylko fakt, 偶e jego syn zn贸w by艂 przy nim.
Wydaje mi si臋, i偶 takie post臋powanie ma swoje wady, dziecko, w tym przypadku syn marnotrawny nie dosta艂 nauczki, dlatego mo偶e jeszcze raz pope艂ni膰 b艂膮d 偶yciowy.
Nast臋pny przyk艂ad rodzica i dziecka, mo偶emy zauwa偶y膰 w micie o Demeter i Korze. Odk膮d w literaturze pojawia si臋 motyw dziecka przedstawionego z dok艂adno艣ci膮 i realizmem, odt膮d r贸wnie mocno zakorzenia si臋 obraz b贸lu i cierpienia, jakie towarzyszy rodzicom po jego stracie. Demeter jest archetypem matki kochaj膮cej i cierpi膮cej, kt贸rej bezprawnie odebrano dziecko. Demeter okry艂a si臋 偶a艂ob膮, od kiedy Hades ukrad艂 jej dziecko (Kor臋). Jak mo偶na zauwa偶y膰 w micie o Demeter i Korze, 偶al po stracie dziecka, jest ogromny. 鈥滳ierpi膮ca matka鈥 ka偶de rozstanie z c贸rk膮 bardzo prze偶ywa艂a i okrywa艂a si臋 smutkiem i 偶a艂ob膮.
Idealna rodzin臋 szlachecka, godn膮 na艣ladowania, przedstawi艂 Julian Ursyn Niemcewicz w komedii 鈥濸owr贸t pos艂a鈥. Autor ukazuje staropolski dw贸r pod Warszaw膮 pe艂en tradycji, w kt贸rym dwa pokolenia Polak贸w 偶yj膮 w zgodzie i harmonii. Podkomorzy 鈥 g艂贸wny bohater komedii, uwa偶a艂, 偶e dom zawsze powinien ust臋powa膰 krajowi. I w tym duchu wychowuje swoich syn贸w, kt贸rzy obaj pe艂ni膮 s艂u偶b臋 polityczn膮. Pracuj膮 oni nie tylko we w艂asnym gospodarstwie, ale i na rzecz kraju. Walery jest pos艂em na Sejm Wielki, za艣 w przerwach obrad przyje偶d偶a do rodzic贸w na wie艣. To otwarcie si臋 rodziny na polityk臋 wskazuje na to, 偶e potrafi ona zr臋cznie po艂膮czy膰 szacunek do tradycji z poparciem dla reform g艂oszonych przez ob贸z patriot贸w. Rodzina rozumie, 偶e zmiany te s膮 konieczno艣ci膮 dla chyl膮cej si臋 ku upadkowi Ojczyzny. Podkomorstwo s膮 kochaj膮c膮 si臋 rodzin膮, w kt贸rej ka偶dy z jej cz艂onk贸w pe艂ni w艂a艣ciw膮 sobie funkcj臋.
Rodzina w komedii Niemcewicza nie tylko zapewnie warunki materialne rodzinie, ale jest Form膮, w kt贸rej wychowuje si臋 przysz艂e pokolenia w tradycji i duchu mi艂o艣ci do ojczyzny. Rodzice powinni zaszczepia膰 dzieciom odpowiednie warto艣ci by te wyros艂y na porz膮dnych obywateli, 偶yj膮cych wed艂ug w艂asnych zasad. Podkomorzyna jako matka m膮dra i rozwa偶na, my艣l膮ca o problemach pa艅stwa wychowuje swoich syn贸w na wzorowych patriot贸w. Rodzice pomagaj膮c dzieciom rozwi膮zywa膰 problemy i wspieraj膮c ich w trudnych sytuacjach, gwarantuj膮 im poczucie bezpiecze艅stwa. Pan Podkomorzy wstawia si臋 u Starosty za synem, by uprosi膰 zgod臋 na 艣lub Walerego z ukochan膮. Matka Walerego jest zawsze cierpliwa i wspiera syna w walce o r臋k臋 Teresy.
Wielu rodzic贸w traktuje swoje dzieci jako kontynuacj臋 samych siebie, a wi臋c chc膮 dla nich jak najlepiej, dlatego te偶 dbaj膮 o powodzenie w szkole, a tak偶e w 偶yciu towarzyskim staraj膮 si臋 aby niczego im nie zabrak艂o, 偶eby ich dzieci mia艂y to o czym oni marzyli i czego nie mieli w dzieci艅stwie. Aby to wszystko sfinansowa膰, trzeba wi臋cej pracowa膰, co wymaga po艣wi臋cenia czasu, kt贸rego z kolei brakuje dla dzieci. 呕eby to zrekompensowa膰, kupuje si臋 dzieciom r贸偶ne prezenty, dostaj膮 one wszystko, czego sobie za偶ycz膮 bez jakiegokolwiek wysi艂ku. Dzieci w takich sytuacjach cz臋sto zapominaj膮, 偶e to wszystko rodzice robi膮 z mi艂o艣ci do nich, dlatego cz臋sto dzieje si臋 tak, 偶e po pewnym czasie zaczynaj膮 to wykorzystywa膰 w celu zaspokojenia w艂asnych potrzeb. Mi艂o艣膰 do rodzic贸w przeradza si臋 w 偶膮dz臋 pieni膮dza, w kt贸rej opiekunowie s膮 tylko 藕r贸d艂em got贸wki. Kiedy 藕r贸d艂o odda ca艂膮 sw膮 zawarto艣膰 nie jest ju偶 potrzebne, dlatego niekt贸re dzieci wychowane w takich rodzinach odwracaj膮 si臋 od swoich rodzic贸w, gdy ci przestan膮 spe艂nia膰 ich 偶yczenia 鈥 g艂贸wnie materialne. Zapominaj膮, kto im da艂 偶ycie, dom, rodzin臋, kto ich wykszta艂ci艂 oraz dba艂 o ich bezwzgl臋dne dobro i bezpiecze艅stwo.
Przyk艂ad takiego wychowania odnajdujemy w realistycznej powie艣ci ,,Ojciec Goriot鈥 Honoriusza Balzacka. Jan Jakub Goriot jako prosty robotnik handluj膮cy m膮k膮 dzi臋ki swojej oszcz臋dno艣ci i przedsi臋biorczo艣ci szybko si臋 wzbogaci艂.
Gdy po siedmiu latach po偶ycia ma艂偶e艅skiego jego 偶ona zmar艂a, ca艂膮 swoj膮 mi艂o艣膰 skierowa艂 na swoje c贸rki Delfin臋 i Anastaz臋. Goriot du偶o pracowa艂 nie maj膮c zbyt wiele czasu dla swoich c贸rek, rekompensowa艂 im to, zaspokajaj膮c ich wszystkie materialne zachcianki. Ub贸stwia艂 je i wychowywa艂 je jak ksi臋偶niczki, otaczaj膮c je tym co najlepsze, nie 偶a艂uj膮c niczego. Mimo wielkiej mi艂o艣ci jak膮 je darzy艂 Goriot nie przekaza艂 c贸rkom warto艣ci duchowych, kt贸rych miejsce szybko zaj臋艂y warto艣ci materialne. Dzi臋ki jego fortunie c贸rki bogato powychodzi艂y za m膮偶, tym samym dosta艂y si臋 do wy偶szych sfer, tam gdzie prostemu, niewykszta艂conemu i nie maj膮cemu nazwiska szlacheckiego cz艂owiekowi wst臋p by艂 wzbroniony. Na pocz膮tku ojciec mieszka艂 z nimi jednak z czasem si臋 wyprowadzi艂. Po jego wyprowadzce c贸rki odwiedza艂y go tylko wtedy, gdy potrzebowa艂y pieni臋dzy. Goriot w dalszym ci膮gu robi艂 wszystko czego chcia艂y jego c贸rki lecz zatraci艂 umiej臋tno艣膰 rozr贸偶niania dobra od z艂a. Pieni膮dze, kt贸re mia艂y zapewni膰 c贸rkom szcz臋艣cie, a jemu ich wdzi臋czno艣膰 rozsia艂y spustoszenie moralne w sercach Delfiny i Anastazji. Charakter c贸rek Goriota, ich spos贸b odnoszenia si臋 do w艂asnego ojca jest wynikiem d艂ugotrwa艂ego procesu wychowania w duchu materializmu.
Spe艂nianie ka偶dych zachcianek dzieci, nie stawianie im 偶adnych wymaga艅 sprawia, 偶e wyrastaj膮 z nich egoi艣ci. Delfina i Anastazja zwracaj膮 si臋 do ojca tylko wtedy, gdy potrzebuj膮 pieni臋dzy, a gdy ten umiera nie przychodz膮 nawet na jego pogrzeb.
Uwa偶am i偶 do takiego zachowania c贸rek doprowadzi艂 sam Goriot poniewa偶 wychowywa艂 je przez pryzmat pieni膮dza. My艣l臋 i偶 w mojej rodzinie b臋dzie podzia艂 obowi膮zk贸w na wszystkich domownik贸w aby dzieci mia艂y szacunek do pracy i pieni臋dzy aby taka sytuacja si臋 nie zdarzy艂a.
W powie艣ci Elizy Orzeszkowej 鈥濶ad Niemnem鈥 przedstawiony jest obraz polskiej rodziny ziemia艅skiej. Benedykt Korczy艅ski jest prawdziw膮 g艂ow膮 rodziny. To w艂a艣nie on utrzymuje ze swojej w艂asnej pracy posiad艂o艣膰 i bliskich, dba o wykszta艂cenie swoich dzieci i zaspokaja zachcianki 偶ony. Benedykt jest cz艂owiekiem pracowitym i troskliwym, dla dobra swojej rodziny got贸w jest ci臋偶ko pracowa膰 od rana do nocy. Wydawa艂oby si臋, 偶e w domu pozostaj膮cym pod opiek膮 takiego cz艂owieka panowa膰 powinno szcz臋艣cie i harmonia. Tak jednak nie jest. 呕ona Benedykta, Emilia, jest kobiet膮, kt贸ra pragnie romantycznej mi艂o艣ci. 呕ycie u boku m臋偶a wydaje jej si臋 nudne, marzy o dalekich podr贸偶ach i egzotycznych przygodach, niestety zrealizowanie tych pragnie艅 nie jest mo偶liwe przede wszystkim ze wzgl膮du na s艂abe zdrowie Emilii. Benedykt got贸w jest przychyli膰 jej nieba, tym czasem ona pozostaje rozczarowana jego osob膮. Benedykta ma za cz艂owieka ma艂ostkowego, kt贸ry co prawda troszczy si臋 o jej godziwy byt materialny, ale zaniedbuje potrzeby duchowe. Emilia nie pracuje, czas sp臋dza na czytaniu zagranicznych romans贸w i na nie spokojnym oczekiwaniu kolejnych atak贸w histerycznej choroby. Dlatego w艂a艣nie za spraw膮 pani domu w Korczynie panuje nerwowa i nie przyjemna atmosfera. Brakuje nici porozumienia po miedzy ma艂偶onkami i nie b臋dzie wielkim ryzykiem stwierdzi膰, 偶e wina znajduje si臋 po stronie Emilii.
Wa偶n膮 osob膮 w domu Korczy艅skich jest syn Benedykta. Na kartach powie艣ci dowiadujemy si臋, 偶e Witold w艂a艣nie powr贸ci艂 w rodzinne strony ze studi贸w agronomicznych. Ten m艂ody cz艂owiek ma zamiar p贸j艣膰 w 艣lady ojca i po艣wi臋ci膰 si臋 rolnictwu. Syn posiada wiele cech charakteru Benedykta, ma jednak inne podej艣cie do 偶ycia. Przede wszystkim Witold jest entuzjastycznie nastawiony do zada艅, kt贸re przed sob膮 stawia. Podczas gdy Benedykt boryka si臋 z trudno艣ciami wynikaj膮cymi proces贸w s膮dowych, kt贸re prowadzi przeciwko za艣ciankowej szlachcie, Witold jest przekonany o mo偶liwo艣ci wsp贸艂pracy i realizacji pozytywistycznego has艂a pracy u podstaw.
Przywr贸cenie harmonii w rodzinie prowadzi do porozumienia mi臋dzy lud藕mi wywodz膮cymi si臋 z r贸偶nych warstw spo艂ecznych na przyk艂ad Benedyktem a Anzelmem. St膮d p艂ynie wniosek, 偶e szcz臋艣cie rodzinne mo偶e stanowi膰 podstaw臋 dla szcz臋艣cia ca艂ego spo艂ecze艅stwa. Zawi膮zywanie serdecznych kontakt贸w mi臋dzyludzkich mo偶na by nazwa膰 ciekaw膮 form膮 g艂oszonego przez pozytywist贸w has艂a 鈥瀙racy u podstaw鈥. Moim zdaniem wzajemne zrozumienie w rodzinie jest bardzo wa偶ne, nie chcia艂abym aby mi臋dzy moim m臋偶em a mn膮 by艂y takie relacje jak mi臋dzy Benedyktem a Emili膮.
Gabriela Zapolska w tragifarsie ko艂tu艅skiej krytykuje rodzin臋 mieszcza艅sk膮, w kt贸rej panuje ob艂uda i pruderia. Dulska tylko na pokaz strze偶e przyzwoito艣ci swej rodziny w rzeczywisto艣ci dopuszcza do romansu swego syna Zbyszka z s艂u偶膮c膮. M膮偶 Dulskiej jest jej ca艂kowicie podporz膮dkowany , ich syn mimo chwilowego buntu ulega matce wybieraj膮c wygodne 偶ycie, za艣 c贸rki 鈥 Mela i Hesia s膮 jeszcze zbyt m艂ode by przeciwstawi膰 si臋 despotycznej matce. Rodzina pani Dulskiej ma co prawda zapewnione warunki egzystencji, poniewa偶 posiada kamienic臋 czynszow膮, kt贸ra stanowi jej 藕r贸d艂o utrzymania. G艂owa rodziny Pan Dulski jak i syn Zbyszko pracuj膮 jako urz臋dnicy wi臋c rodzina nie ma k艂opot贸w materialnych. Jednak cechuj膮 j膮 kult pieni膮dza tak charakterystyczny dla wielu mieszcza艅skich rodzin tego okresu. Podw贸jna moralno艣膰 鈥 oto co cechuje g艂贸wn膮 bohaterk臋 sztuki. Dulska ma dwie twarze: jedn膮 dla obcych, kobiety godnej, kt贸ra dba o swoj膮 rodzin臋, chodzi do ko艣cio艂a, uznaj膮c zasady moralne i prowadzi porz膮dny dom. Za艣 druga to twarz kobiety 鈥 tyrana domowego dla kt贸rej najwa偶niejszy w 偶yciu jest pieni膮dz i zachowania pozor贸w. Nie jest to wi臋c ju偶 obraz szcz臋艣liwej polskiej ziemia艅skiej rodziny. Pieni膮dz i cywilizacja powoduj膮, 偶e wi臋zi rodzinne staj膮 si臋 coraz s艂absze.
Pani Dulska kieruje ca艂ym domem i wszystkimi jego mieszka艅cami, kt贸rzy musz膮 podporz膮dkowywa膰 si臋 jej trybowi 偶ycia. Wie o romansie Zbyszka ze s艂u偶膮c膮 i celowo pozwala na jego rozw贸j, woli 偶eby Zbyszko u偶ywa艂 偶ycia w domu pod jej okiem ani偶eli chodzi艂 do kawiarni.
Zbyszko Dulski ma lekcewa偶膮cy stosunek do rodziny, kt贸r膮 pogardza, posiada sk艂onno艣ci do hulaszczego trybu 偶ycia. Zbyszko dziedziczy ca艂y zesp贸艂 cech, kt贸re okre艣la si臋 mianem ko艂tunerii i od kt贸rych nie mo偶e si臋 uwolni膰. Bohater podejmuje pr贸b臋 walki z ko艂tuneri膮 dopiero wtedy gdy decyduje si臋 o偶eni膰 z Hank膮. Szybko jednak wycofuje si臋, ucieka od odpowiedzialno艣ci za swe czyny.
呕ycie Dulski jest fars膮 w tym sensie, 偶e toczy si臋 prze nieustanne kontrasty g艂oszonych zasad i cn贸t oraz codziennej 偶yciowej praktyki, kt贸ra im przeczy.
Model rodziny przedstawiony przez Gabriel臋 Zapolsk膮 jest ca艂kowicie przeciwstawny do mojego modelu 偶ycia rodzinnego.
W 鈥濼angu鈥 S艂awomira Mro偶ka zosta艂a zaprezentowana rodzina inteligencka. Pokoleniem buntownik贸w ukazanych w 鈥濼angu鈥 jest Stomil i Eleonora. Przenie艣li oni awangard臋 panuj膮c膮 w literaturze i sztuce do codziennego 偶ycia. Wyzbyli si臋 wszelkich zahamowa艅, a najwa偶niejsze dla nich has艂a to wolno艣膰 i nieskr臋powanie. Stomil 鈥 g艂owa rodziny nie chce narzuca膰 innym 偶adnych norm etycznych, a sam jako artysta awangardowy tworzy dzie艂a, kt贸re nie docieraj膮 do odbiorcy, nie ma mo偶liwo艣ci kszta艂towania poprawy relacji w rodzinie. Eleonora 鈥 matka i gospodyni zajmuje si臋 romansami z Edkiem lokajem. Nie ma 偶adnych wyrzut贸w sumienia z tego powodu i bez za偶enowania wyznaje to swojemu synowi Arturowi.
Jest on 25- pi臋cio letnim studentem medycyny i filozofii. To w艂a艣nie on pr贸buje zaprowadzi膰 艂ad i porz膮dek w domu, gdy偶 nie godzi si臋 z zasadami panuj膮cymi w jego rodzinie. Pr贸buje przywr贸ci膰 tradycyjne role w rodzinie jej poszczeg贸lnym cz艂onkom. M艂ode pokolenie, kt贸re reprezentuje Artur pragnie wprowadza膰 pewne normy, a wi臋c wychowywa膰 starszych. Stomil i Eleonora nie panuj膮 nad rodzin膮, gdy偶 w 偶yciu 艣lepo realizuj膮 za艂o偶enia awangardy. Rodzina Stomila jest przeciwie艅stwem tradycyjnej rodziny.
Rodzina awangardowa przedstawiona w 鈥瀟angu鈥 jest to dla mnie nierealna. Nie wyobra偶am sobie aby moje 偶ycie mog艂oby wygl膮da膰 tak jak 偶ycie rodziny Stomila i Eleonory.
Motyw rodziny jak wida膰, odnajdujemy w wielu epokach literackich. Moze w艂a艣nie dlatego rodzina stanowi艂a i stanowi podstawow膮 jednostk臋 na kt贸rej opiera si臋 ca艂e spo艂ecze艅stwo. Czym bli偶ej wsp贸艂czesno艣ci, tym wi臋cej utwor贸w literackich przedstawia konflikty panuj膮ce w rodzinach, a nawet tragedie, do kt贸rych w nich dochodzi.
. Rodzina coraz cz臋艣ciej targana konfliktami, zatraca z czasem swoje podstawowe funkcje, przestaje zapewnia膰 bezpiecze艅stwo materialne i psychiczne.
. Temat rodziny jest bliski ka偶demu z nas. Obserwuj膮c zachowanie rodzic贸w i dzieci opisywanych w literaturze mo偶emy przywo艂a膰 obraz naszego w艂asnego domu i relacji z rodzicami. Uczymy si臋 jakim nie warto by膰, aby nie straci膰 kontaktu z rodzin膮 na przyk艂ad despotycznym jak pani Dulska, biernym jak Felicjan, 艣lepo kochaj膮cym jak ojciec Goriot. Autorzy w swoich utworach kreuj膮 tak偶e idealnych ojc贸w i matki, od kt贸rych warto uczy膰 si臋 prawid艂owych postaw i zachowa艅 (Rodzina ukazana w 鈥濸owrocie pos艂a鈥). Ma艂偶onkowie wzajemnie wspieraj膮 si臋, szanuj膮, kochaj膮, a jednocze艣nie dbaj膮 o dzieci przekazuj膮c im swoj膮 wiedz臋 oraz sprawdzone i dobre systemy warto艣ci. I cho膰 literatura tak obfituje w utworach, kt贸re poruszaj膮 ten temat to jednak dzisiaj wi臋zi rodzinne nie s膮 ju偶 uwa偶ane za tak cenne.
We wsp贸艂czesnym 艣wiecie nie podkre艣la si臋 warto艣ci rodziny. Rodzice zapominaj膮 o dzieciach, czy te偶 odwrotnie – dzieci zapominaj膮 o rodzicach, w pogoni za pieni臋dzmi. Coraz cz臋艣ciej notuje si臋 patologiczne zachowania w艣r贸d ludzi: kradzie偶e, przemoc, gwa艂ty, to wszystko musi mie膰 gdzie艣 sw贸j pocz膮tek. Gdzie? – W艂a艣nie w rodzinie. Sytuacje zaniedba艅 dzieci, pobi膰, alkoholizmu i narkomanii, doprowadza do tego, 偶e dzieci wy艂adowuj膮 sw贸j gniew, agresje i 偶al po za rodzinnym domem, na innych, cz臋sto obcych im ludziach.
Rodzina jako podstawowa kom贸rka ka偶dego pa艅stwa, narodu i spo艂ecze艅stwa kszta艂tuje ich obywateli. Je艣li wi臋c prawid艂owe wzorce b臋d膮 zanika膰, a relacje rodzi膰 鈥 dziecko b臋d膮 si臋 pogarsza膰 to nie b臋dzie szans na lepszy 艣wiat, lepsze spo艂ecze艅stwo.


Udost臋pnij

Wy艣lij SMS o tre艣ci ODBLOKUJ.PDF pod numer 92505

Wpisz otrzymany kod :

Subscribe
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x