Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna. Edukacyjna – szkolna baza wiedzy

Najwi臋ksza baza wypracowa艅, konspekt贸w, streszcze艅 i pomocy szkolnych w Polsce. Ponad 100 tysi臋cy materia艂贸w dla szko艂y podstawowej, 艣redniej oraz z zakresu studi贸w.

Rzeczownik

Rzeczownik to odmienna cz臋艣膰 mowy. Nazywa osoby, rzeczy, zwierz臋ta, ro艣liny, zjawiska. Odpowiada na pytania: kto? co? Ka偶dy rzeczownik ma jeden okre艣lony rodzaj: m臋ski, 偶e艅ski lub nijaki.
np.
dom, pok贸j, m臋偶czyzna, o艂贸wek – rodzaj m臋ski (r. m.)
pani, ko艣膰, kobieta, ekierka – rodzaj 偶e艅ski (r. 偶.)
okno, muzeum, piskl臋, pole – rodzaj nijaki (r. n.)

Rzeczownik odmienia si臋 przez przypadki i liczby. Dlatego w zdaniu wyst臋puje w r贸偶nych formach.
np.

Przypadek | Liczba pojedyncza (l. poj.) | Liczba mnoga (l. mn.)
———
Mianownik (M.) | klasa,zeszyt | klasy, zeszyty
Dope艂niacz (D.) | klasy, zeszytu | klas, zeszyt贸w
Celownik (C.) | klasie, zeszytowi | klasom, zeszytom
Biernik (B.) | klas臋, zeszyt | klasy, zeszyty
Narz臋dnik (N.) | (z) klas膮, (z) zeszytem | (z) klasami, (z) zeszytami
Miejscownik (Ms.) | (o) klasie, (o) zeszycie | (o) klasach, (o) zeszytach
Wo艂acz (W.) | klaso, zeszycie | klasy, zeszyty

Uwaga! W narz臋dniku liczby pojedynczej w rodzaju 偶e艅skim zawsze piszemy -膮, a w celowniku liczby mnogiej -om.

Przyimek to nieodmienna cz臋艣膰 mowy. W zdaniu wraz z rzeczownikiem tworzy wyra偶enie przyimkowe.
np. w sklepie, nad rzek膮, przy parku

Wyra偶enie przyimkowe w zdaniu mo偶e okre艣la膰:
鈥 czasownik, np.: rysowa艂 na kartce,
鈥 rzeczownik, np.: grzechotka dla dziecka,
鈥 przymiotnik, np.: przyjemny dla oka.
Wyra偶enie przyimkowe s艂u偶y najcz臋艣ciej do uzupe艂niania tre艣ci czasownika.

Rzeczowniki ze wzgl臋du na znaczenie dzielimy na:
鈥 w艂asne i pospolite
– rzeczowniki w艂asne – nazywaj膮 konkretne, jednoznacznie zidentyfikowane osoby, zwierz臋ta, krainy geograficzne itp., np.: Ania, Reksio, Grecja, Wis艂a.

Rzeczowniki te piszemy wielk膮 liter膮.
– rzeczowniki pospolite – oznaczaj膮 osoby, zwierz臋ta, rzeczy i miejsca w spos贸b og贸lny, jako jedne z wielu os贸b, rzeczy, zwierz膮t, miejsc tego samego rodzaju, np.: dziewczynka, pies, pa艅stwo, rzeka. Rzeczowniki te piszemy ma艂膮 liter膮.

呕ywotne i nie偶ywotne
– rzeczowniki 偶ywotne – nazywaj膮 ludzi i zwierz臋ta, czyli istoty 偶yj膮ce, np.: nauczyciel, babcia, myszka, Burek.
– rzeczowniki nie偶ywotne – nazywaj膮 wszystko, co jest nieo偶ywione oraz ro艣liny, np.: 艂awka, s艂o艅ce, r贸偶a, li艣cie.

Osobowe i nieosobowe
– rzeczowniki osobowe – nazywaj膮 ludzi oraz istoty fantastyczne, np.: tata, piekarz, kosmita, Zosia.
– rzeczowniki nieosobowe – nazywaj膮 wszystko opr贸cz ludzi, np.: komin, kwiatek, papuga, tulipan.

W liczbie pojedynczej biernik jest r贸wny dope艂niaczowi, je艣li rzeczownik jest 偶ywotny. Rzeczowniki nie偶ywotne maj膮 biernik r贸wny mianownikowi.
W liczbie mnogiej biernik jest r贸wny dope艂niaczowi, je偶eli rzeczownik jest osobowy. Rzeczownik nieosobowe maj膮 biernik r贸wny mianownikowi.
Rzeczowniki rodzaju 偶e艅skiego, zako艅czone na -ja, w dope艂niaczu, celowniku i miejscowniku liczby pojedynczej:

鈥 po sp贸艂g艂oskach s, z, c maj膮 zako艅czenie -ji
np. misji, poezji, Francji

鈥 po samog艂oskach maj膮 zako艅czenie -i
np. nadziei, kniei, zawiei

Rzeczowniki rodzaju 偶e艅skiego, zako艅czone na -ia, w dope艂niaczu, celowniku i miejscowniku liczby pojedynczej po sp贸艂g艂oskach t, d, r, l, k, g, ch maj膮 zako艅czenie -ii.
np. bestii, komedii, awarii, folii, zoologii,monarchii

1. Niekt贸re rzeczowniki nazywaj膮 cechy. Rzeczownik贸w tych u偶ywamy zamiast przymiotnik贸w.
np. Rycerze charakteryzowali si臋 odwag膮. (rzeczownik), Rycerze s膮 zawsze odwa偶ni. (przymiotnik)

2. Wyrazy zako艅czone na -anie lub -enie, cho膰 maj膮 znaczenie podobne do czasownik贸w, s膮 jednak rzeczownikami odczasownikowymi. Odmieniaj膮 si臋 tak jak rzeczowniki – np. spanie, chodzenie, robienie

Przeczenie nie z rzeczownikami piszemy 艂膮cznie. np. niezdyscyplinowanie, nieszcz臋艣cie

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x