Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.

Nie 艣ci膮gaj zacznij wkuwa膰 ju偶 dzi艣

Samotno艣膰 Bog贸w – Streszczenie

Print Friendly, PDF & Email

W wiosce zapanowa艂a wiosna, 艣niegi szybko stopnia艂y a potem przez wiele dni pada艂 deszcz. Gaja-paroletnia ma艂a dziewczynka k膮pa艂a si臋 wtedy w rzece. W pewnym momencie zacz臋艂a si臋 topi膰. W tym momencie Jon bez namys艂u skoczy艂 to rzeki j膮 ratowa膰. Nie zwa偶y艂 wtedy na to 偶e dziewczynka by艂a po drugiej stronie rzeki przeciwnej do wioski. Przekraczanie 艣rodkowej cz臋艣ci rzeki by艂o zabronione ze wzgl臋du na Tabu czyli zakaz czczenia dawnych b贸stw, odmawiania pradawnych modlitw i co najwa偶niejsze w艂a艣nie przekraczanie na drugi brzeg rzeki gdzie dawniej, tam w puszczy czczono dawnych bog贸w i z艂o偶ono kap艂an贸w Boga Dobroci w ofierze 艢wiatowidowi (pierwszy z nich mia艂 na imi臋 Aron chyba).
Jonowi uda艂o si臋 uratowa膰 Gaj臋 (mia艂a wtedy 9 lat chyba), ale wioska nie podzi臋kowa艂a mu za to, wszyscy mieli mu za z艂e to i偶 z艂ama艂 Tabu. Ka偶da inna osoba kt贸ra przekroczy艂aby rzek臋 zosta艂aby sparali偶owana jednak Jona to nie spotka艂o gdy ratowa艂 Gaj臋. Wr臋cz przeciwnie-us艂ysza艂 zew 艢wiatowida, jego nawo艂ywanie. Szaman musia艂 okadzi膰 Jona dymem aby oczy艣ci膰 go ze z艂amania Tabu. Po tym wszyscy mieszka艅cy znowu traktowali go jak dawniej.
W noc, kiedy to by艂o 艣wi臋to starych bog贸w Jon postanowi艂 znowu prze艂ama膰 Tabu. Cz臋艣膰 mieszka艅c贸w pomimo zakaz贸w 2 kap艂an贸w-Ezry i Isaka 艣wi臋towa艂a na cze艣膰 鈥瀊a艂wan贸w鈥 (okre艣lenie starych bog贸w wed艂ug Ezry-warto zapami臋ta膰) wybijaj膮c r贸偶ne melodie na b臋bnach. Zauwa偶y艂 to szaman, pr贸bowa艂 powstrzyma膰 Jona jednak ten poszed艂 dalej. Przeszed艂 przez rzek臋 a nast臋pnie wkroczy艂 do ciemnej puszczy. Po kr贸tkim czasie odkry艂 d艂ug膮, kamienn膮 drog臋. Po kr贸tkim czasie wr贸ci艂 i odby艂 rozmow臋 z szamanem. Ten kaza艂 mu i艣膰 do 艣wi膮tyni (ko艣cio艂a w wiosce) i pomodli膰 si臋 do Boga Dobroci. Dowiedzia艂 si臋 jeszcze od szamana 偶e na ko艅cu kamiennej drogi b臋dzie na niego 鈥瀔to艣鈥 czeka艂 (艣wiatowid). Jon nigdy nie zwraca艂 si臋 do rze藕b Boga Dobroci ani nie uczy艂 si臋 modlitw na pami臋膰鈥ola艂 Go sobie nie wyobra偶a膰 i zwraca膰 si臋 do Niego w艂asnymi s艂owami.
Min臋艂y dwie pory roku, Jon mia艂 12 lat. Znowu nasta艂a wiosna-czas dobierania par w wiosce. Wszystko planowali rodzice narzeczonych korzystaj膮c z rad szamana. Jon widzia艂 jak rodzice Gai cz臋sto przychodzili do jego rodzic贸w w odwiedziny. Domy艣li艂 si臋 偶e planuj膮 ich narzecze艅stwo (kt贸re trwa 7 lat zazwyczaj) . Uroczysto艣膰 zar臋czyn by艂a skromna, tylko w艣r贸d najbli偶szych. Jon wed艂ug zwyczaju przewi膮za艂 w艂osy Gai wst臋g膮 (zielon膮).
Na ceremonii b艂ogos艂awienia narzecze艅stwa by艂 Ezra, straszy艂 zebranych pot臋pieniem za herezj臋. Na szcz臋艣cie w por臋 przyby艂 Isak, odgoni艂 Ezr臋 i doko艅czy艂 nabo偶e艅stwa. Pod koniec ceremonii starszy z kap艂an贸w przywo艂a艂 Jona do siebie. Spyta艂 si臋 go czy wr贸ci na kamienn膮 drog臋. U偶yto po raz pierwszy w tej ksi膮偶ce s艂owa 鈥炁泈iatowid鈥 jako nazwy najpot臋偶niejszego poga艅skiego boga. Po rozmowie Isak pob艂ogos艂awi艂 Jona na przysz艂膮 drog臋.
Do 艣lubu brakowa艂o 3 lata gdy Jon znowu przekroczy艂 rzek臋. Ju偶 bez ukrywania si臋 wyruszy艂 na oczach mieszka艅c贸w i Gai do puszczy. Postanowi艂 odszuka膰 tylko drog臋 do 艢wiatowia, do niego si臋 nie wybiera艂 . Trafi艂 znowu na kamienn膮 drog臋 i przeszed艂 przez pierwszy i drugi zakr臋t (by艂y), us艂ysza艂 g艂os 艢wiatowida, niezrozumia艂y dla niego. Po kr贸tkim czasie zawr贸ci艂 do wioski.
Po powrocie Jon pok艂贸ci艂 si臋 Gaj膮, nie mog艂a poj膮膰 dlaczego tylko on mo偶e przechodzi膰 na drug膮 stron臋 rzeki gdy inni od razu zostaj膮 sparali偶owani.
Do 艣lubu brakowa艂o p贸艂 roku. Jonowi przy艣ni艂 si臋 trzeci zakr臋t. Otrzyma艂 od Isaka woreczek z ziarnkiem piasku z pustyni po kt贸rej chodzi艂 kiedy艣 Syn Boga Dobroci. Wyruszy艂 znowu do puszczy. Na ko艅cu kamiennej drogi zauwa偶y艂 ogromny obelisk. By艂 to pos膮g 艢wiatowida do kt贸rego prowadzi艂y 4 drogi. Ca艂o艣膰 formy b贸stwa stanowi艂o 7 ogromnych kamieni u艂o偶onych odpowiednio jeden na drugim. Jon dok艂adnie obejrza艂 obelisk, plac wok贸艂 niego a nast臋pie zawr贸ci艂 do wioski.
Na 艣lub Jona i Gai przysz艂a ca艂a wioska, nie wszyscy zmie艣cili si臋 w 艣wi膮tyni . 艢lubu udzieli艂 Isak. Nast臋pnie weselnicy udali si臋 na zabaw臋 do nowego domu wybudowanego dla Gai i Jona. Jedyn膮 osob膮 nie zaproszon膮 by艂 szaman.
Jon sko艅czy艂 21 lat gdy okaza艂o si臋 偶e b臋dzie mia艂 syna z Gaj膮. Szaman wywr贸偶y艂 to patrosz膮c ryb臋. Wiedzia艂 偶e nadszed艂 czas by znowu wyruszy膰 do 艢wiatowida. Znowu dotar艂 na kamienn膮 drog臋, pokona艂 3 zakr臋ty po czym przysta艂 obok pos膮gu. Zacz膮艂 si臋 mimowolnie wspina膰 na niego, po czasie dotar艂 do g艂owy 艢wiatowida. Popatrzy艂 mu w oczy gdy nagle obraz zacz膮艂 znika膰 sprzed jego oczu. Dotar艂 do innego 艣wiata.
Obudzi艂 si臋 jako doktor Jon. By艂 w艂a艣nie w trakcie wykonywania operacji na ma艂ym ch艂opcu. Przeszczep serca by艂 dla niego 艂atw膮 spraw膮. Upora艂 si臋 z tym szybko jednak dziewczyna spogl膮daj膮ca z sali obok wydawa艂a si臋 Jonowi przeciwna tej operacji. Mia艂a wielkie oczy i ohydnie kr贸tko 艣ci臋te w艂osy, co sprawia艂o wra偶enie, 偶e wygl膮da艂a jak wariatka. Jon pami臋ta艂 ch艂opca przed operacj膮, u艣miechni臋ty, pogodny, kocha艂 swoj膮 matk臋 a tu偶 przed operacj膮 p艂aka艂. Dowiedzia艂 si臋 偶e serce kt贸re mu przeszczepi艂 nale偶a艂o wcze艣niej do seryjnego mordercy. Ch艂opiec rozmawia艂 potem z Jonem. Opowiedzia艂 mu jak szybko zacz膮艂 nienawidzi膰 matk臋, 偶e co艣 jest nie tak, wszystko si臋 zmieni艂o i co艣 w nim zacz臋艂o si臋 budzi膰. Doktor nie wiedzia艂 za bardzo co w tej sytuacji zrobi膰 dlatego podes艂a艂 do ch艂opca psychoterapeutk臋, kt贸r膮 ten ugryz艂 po kr贸tkim czasie w r臋k臋. Okaza艂o si臋 偶e dziewczyna z kr贸tko 艣ci臋tymi w艂osami to sta偶ystka. Razem patrzyli jak ch艂opiec odje偶d偶a ze szpital do domu. Po kilku dniach Jon wyczyta艂 w gazecie o ch艂opcu, kt贸ry zabi艂 w艂asn膮 matk臋 po przeszczepie serca. Nie m贸g艂 uwierzy膰 w to co si臋 sta艂o.
Powr贸ci艂 do swojego 艣wiata. Gdy wr贸ci艂 do wioski okaza艂o si臋 偶e nie by艂o go 3 miesi膮ce. U Gai widoczne by艂y pierwsze oznaki ci膮偶y. Pierwsze dni sp臋dza艂 tylko z ni膮 jednak wiedzia艂 偶e goni go czas. Zauwa偶y艂 Isaka i Szamana razem rozmawiaj膮cych w oddali od wioski przy brzegu rzeki. Wiedzia艂 偶e po艂膮czy艂a tych starc贸w pewna przyja藕艅 i zrozumienie. Opowiedzia艂 im o tym co zapami臋ta艂 z ostatniej podr贸偶y. Spyta艂 si臋 co robi膰 gdy ma si臋 鈥瀕odowe serce鈥 . Starcy odpowiedzieli i偶 musi zerwa膰 ziele Serdecznika Niepospolitego, kt贸ry ro艣nie tylko przy pos膮gu 艢wiatowida i poda膰 go osobie kt贸ra zacz臋艂a nienawidzi膰 i przesta艂a kocha膰. Szaman wspomnia艂 o 鈥濳r贸lowej 艢niegu鈥 kt贸ra niszczy ludzkie serca, zamienia je w l贸d i zabija. Spotka艂a po drodze Ezr臋 ale z nim nie rozmawia艂 d艂ugo. Po偶egna艂 si臋 z Gaj膮 i znowu wr贸ci艂 do 艢wiatowida.
Tym razem dosta艂 si臋 do 鈥瀊urego鈥 艣wiata (艣redniowiecze, Francja). Mieszka艂 na wsi Domremi i rozmawia艂 w艂a艣nie z wie艣niaczk膮, pyta艂 si臋 jej o nieudolnie kr贸tko 艣ci臋te w艂osy. By艂a to c贸rka Darka, skromnego ch艂opa uprawiaj膮cego ma艂e pole. Dziewczyna s艂ysza艂a g艂osy 3 艣wi臋tych: Katarzyny, Micha艂a i Ma艂gorzaty. Nakaza艂y one jej udanie si臋 do prawowitego kr贸la Delfina i rozpocz臋cie buntu przeciwko okupantowi. Do dziewczyny przyby艂 Mo偶now艂adca z Wokuler. Namawia艂 j膮 aby zaprzesta艂a swoich przem贸wie艅 na temat wolno艣ci pa艅stwa. Obieca艂 jej nawet postawienie kapliczki w miejscu gdzie po raz pierwszy us艂ysza艂a g艂osy 艣wi臋tych. Ona jednak poprosi艂a o eskort臋 5 zbrojnych oraz pancerz i konia dla Jona. Postanowi艂a wyruszy膰 do kr贸la Delfina w zamku w Szinie. Gdy wyruszyli uwag臋 Jona przyci膮gn膮艂 jeden ch艂opiec z olbrzymi膮 blizn膮 na piersi. Od razu wyda艂 mu si臋 podejrzany. Przeczucie m贸wi艂o mu ze ch艂opiec b臋dzie pr贸bowa艂 zabi膰 dziewczyn臋 i b臋dzie musia艂 dokona膰 wyboru.
Dotarli do zamku w Szinie. Stra偶nicy nie chceli nikogo wpu艣ci膰 jednak Jon wykorzysta艂 sytuacje gdy brama by艂a lekko otwarta i wsun膮艂 w szpar臋 sw贸j miecz. Reszta eskorty i dziewczyna szybko weszli do zamku. Dziewczyna odnalaz艂a Delfina i nak艂ania艂a go do walki o niepodleg艂o艣膰. Poprosi艂a Jona aby da艂 jej sw贸j woreczek. Wyci膮gn臋艂a z niego kwiat Lilii-symbol kr贸lewski (by艂a wtedy zima, wi臋c uznano to za cud). Powsta艅cy zaatakowali pod wodz膮 dziewczyny Orlin (Orlean). Naje藕d藕ca pomimo przewagi przegra艂 i uciek艂 z pola bitwy. Ch艂opiec uciek艂 w stron臋 pierzchaj膮cego naje藕d藕cy, aby znale藕膰 spos贸b na 鈥瀠ciszenie鈥 dziewczyny. Sama dziewczyna wiedzia艂a 偶e zginie podczas wykonywania swojej misji. Prosi艂a Jona tylko o to aby towarzyszy艂 jej w tym momencie . W nocy Jon znowu zauwa偶y艂 przed sob膮 dziwne odcienie zieleni.
Po raz kolejny wr贸ci艂 do swojego 艣wiata. Zauwa偶y艂 偶e pos膮g 艢wiatowida powoli zaczyna si臋 rozpada膰. Powr贸ci艂 do wioski. Znowu nie by艂o go 3 miesi膮ce. Jon stwierdzi艂, 偶e imi臋 dla ch艂opca wybierze Ezra aby ich dziecko nale偶a艂o do 鈥瀗owego鈥 chrze艣cija艅skiego 艣wiata. W domu zauwa偶y艂 kwiat lilii na stole, kt贸ry przy jego wej艣ciu szybko zacz膮艂 wi臋dn膮膰. Jon dowiedzia艂 si臋, 偶e szaman choruje. Gin膮艂 powoli razem ze 艢wiatowidem. W namiocie szaman odbywa si臋 rozmowa pomi臋dzy nim, Jonem, Ezr膮 i Isakiem. Ezra wspomina o heretykach kt贸rzy zacz臋li p艂on膮膰 na stosach. Po wyj艣ciu Ezry starcy zaproponowali aby Jon znalaz艂 Wod臋 呕ycia (偶ycia po 艣mieci znaczy pami臋ci o osobie zmar艂ej po jej umarciu). Jon mia艂 znale藕膰 p艂atek niezapominajki spod pos膮gu 艢wiatowida z kropl膮 rosy i schowa膰 j膮 do woreczka ponownie odmawiaj膮c modlitw臋 do Boga Dobroci. W snach Jon miewa艂 koszmary, 艣ni艂y mu si臋 stosy z palonymi lud藕mi. Na nast臋pny dzie艅 znowu wyruszy艂 鈥瀢 drog臋鈥. Nie bez powodu by艂 nazywany 鈥濲onem w drodze鈥. Zerwa艂 p艂atek z ros膮 i schowa艂 do woreczka po czym wszed艂 na pos膮g 艢wiatowida.
Znowu trafi艂 do 艣redniowiecznego 艣wiata. Widzia艂 jak dziewczyna p艂onie na stosie. Ch艂opiec z blizn膮 na piersi krzycza艂 偶e ju偶 za p贸藕no jednak Jon si臋 nie podda艂. Podszed艂 do dziewczyny na drabince i pomimo b贸lu poda艂 jej Wod臋 呕ycia. Gwarantowa艂 jej, 偶e po 艣mierci na zawsze zostanie pami臋膰 o niej .
Nie powstrzyma艂 jednak egzekucji. Odszed艂 by g艂osi膰 ludziom opowie艣ci o dziewczynie, o jej walce i g艂osach kt贸re s艂ysza艂a.
Znalaz艂 si臋 ponownie w swoim 艣wiecie. Nie by艂o go tym razem tylko przez dzie艅. Porozmawia艂 z Gaj膮 i Szamanem. Dowiedzia艂 si臋 偶e do Isaka i Ezry przyszli w odwiedziny kap艂ani z Dalekiego Kraju. Debatowali o wygnaniu szamana i budowie 艣wi膮tyni w pobliskim mie艣cie. Jon ponownie wr贸ci艂 do pos膮gu 艢wiatowida. By艂 teraz w op艂akanym stanie, tak jak i droga. Karla艂.
Znalaz艂 si臋 w mie艣cie gdzie ludzie trzymali ga艂膮zki palem aby powita膰 Cz艂owieka na Osio艂ku. W t艂umie szybko odnalaz艂 ch艂opca. Gdy pr贸bowa艂 do niego podej艣膰 zaczepi艂a go dziewczyna. Ostrzeg艂a go 偶e decyzje podj臋te w tych czasach b臋d膮 mia艂y olbrzymi wp艂yw na przysz艂o艣膰. Ch艂opiec ca艂y czas pod膮偶a艂 za jednym z uczni贸w Cz艂owieka na Osio艂ku.(Judasz). Ucze艅 skr臋ci艂 w boczn膮 uliczk臋, za nim ch艂opiec a jeszcze za nimi Jon. Ucze艅 wszed艂 do du偶ego budynku a ch艂opiec odwr贸ci艂 si臋 do Jona. Oskar偶y艂 go o blizn臋 na piersi m贸wi膮c 偶e zrobi mu j膮 za 2 tysi膮ce lat i 偶e to on zniszczy艂 jego serce, nie kr贸lowa 艣niegu. Jon nie wiedzia艂 o czym ch艂opiec m贸wi-w ko艅cu jeszcze nigdy nie przeprowadzi艂 operacji. Ch艂opiec wspomnia艂, 偶e Jon ma szans臋 kogo艣 uratowa膰 jednak nie sprecyzowa艂 kogo. Jon sam czeka艂 a偶 ucze艅 wyjdzie z budynku. Wyszed艂 wieczorem i Jon us艂ysza艂 brz臋k monet z ka偶dym krokiem ucznia. Spotka艂a go (Jona) dziewczyna i powiedzia艂a aby nie wtr膮ca艂 si臋 w spraw臋 ucznia za wszelk膮 cen臋. P贸藕niej nadszed艂 ch艂opiec i pr贸bowa艂 nam贸wi膰 Jona aby powstrzyma艂 ucznia. Oboje z dziewczyn膮 prowadzili teraz dyskusj臋. Dziewczyna uwa偶a艂a 偶e aby cz艂owiek kt贸rego sprzeda ucze艅 odni贸s艂 zwyci臋stwo musi zosta膰 przez niego zdradzony, z kolei ch艂opiec chcia艂 go uratowa膰. Jon wiedzia艂, 偶e jego 艣mier膰 da ludzko艣ci wybawienie, dlatego przystan膮艂 na wersj臋 dziewczyny. Po swojej decyzjo Jon zacz膮艂 p艂aka膰, p艂aka艂 nad losem Cz艂owieka na Osio艂ku, nad tymi kt贸rzy go zdradz膮, nad ch艂opcem i nad bogami.
Znowu dosta艂 si臋 do swojego 艣wiata. Nie by艂o go tym razem dwa dni. Gaja jak zwykle powita艂a go rado艣nie. Jon postanowi艂 przed nast臋pn膮 鈥瀌rog膮鈥 odwiedzi膰 miejsce w kt贸rym buduje si臋 najwi臋ksz膮 艣wi膮tyni臋 w okolicy. Gaja wybra艂a si臋 z nim. Przed wyjazdem Jon postanowi艂 uda膰 si臋 do Ezry. Ustali艂 z nim, 偶e odda mu swojego syna pod opiek臋 gdy dojrzeje. Podr贸偶 do miasta zaj臋艂a im 4 dni. Razem podziwiali pi臋kno 艣wi膮tyni gdy natrafili na b艂azna. Rozmawiali z nim d艂ugo, b艂azen nawet zaoferowa艂 im obiad i wej艣cie do 艣wi膮tyni. Jon powiedzia艂 mu wtedy 偶e w trakcie jego nieobecno艣ci to on b臋dzie si臋 opiekowa艂 jego 偶on膮. B艂azen przysta艂 na propozycj臋 i razem wr贸cili do wioski. B艂azen szybko zaskarbi艂 sobie przychylno艣膰 mieszka艅c贸w, w tym Ezry. Okaza艂o si臋, 偶e potrafi czyta膰 i pisa膰 i pomaga艂 w nauce tego fachu dzieciom z wioski. Pewnego dnia po zimie i ulewnych deszczach w rzece zacz膮艂 topi膰 si臋 ch艂opiec. B艂azen bez namys艂u skoczy艂 go ratowa膰 nie wiedz膮c nic o Tabu. Gdy uda艂o mu si臋 uratowa膰 ch艂opca i przenie艣膰 na drugi brzeg do wioski, mieszka艅cy patrzyli na niego z dezaprobat膮. Dopiero gdy szaman nie wykry艂 w nim 偶adnej przemiany z powodu nawo艂ywa艅 艢wiatowida mieszka艅cy zacz臋li mu gratulowa膰 uratowania ch艂opca. Sam b艂azen zerwa艂 ze swoim zawodem i przyj膮艂 swoje stare imi臋-Ariel. Okaza艂o si臋 偶e Tabu przesta艂o dzia艂a膰, a 艢wiatowid staje si臋 coraz s艂abszy. Ariel i Jon wr贸cili do domu. Odwiedzi艂 ich Isak. Opowiedzia艂 偶e imi臋 Ariel brzmi obco, by膰 mo偶e pochodzi z teren贸w gdzie wyznaje si臋 inn膮 religi臋 i to niepokoi kap艂an贸w. Po wizycie Isaka, Jon porozmawia艂 z Arielem na osobno艣ci. Powiedzia艂 偶e nie wie, czy wr贸ci z nast臋pnej 鈥瀌rogi鈥. Nakaza艂 mu gdy jego syn sko艅czy 6 lat, pozostawi膰 go Ezrze pod opiek膮 i odej艣膰 z wioski razem z Gaj膮. Ze wzgl臋du na jego imi臋 i podejrzenia na Jona b臋d膮 musieli ca艂y czas w臋drowa膰. B艂azen przysta艂 na propozycj臋. P贸藕niej Ariel nie mog膮c ju偶 uczy膰 dzieci czyta膰 i pisa膰 postawi艂 na drodze niedaleko wioski w艂asny kram, w kt贸rym handlowa艂 z przybyszami. Jon ju偶 po raz ostatni uda艂 si臋 do 艢wiatowida.
Znalaz艂 si臋 ponownie w 艣wiecie w kt贸rym operowa艂 ch艂opca. Wiedzia艂 偶e teraz ma jedyn膮 szans臋 na zmian臋 jego serca. Ci膮gle s艂ysza艂 o tym jak ch艂opiec zabija losowych ludzi, stara艂 si臋 go szuka膰 codziennie jednak bez skutku. Spotyka dziewczyn臋 z kt贸r膮 wdaje si臋 w d艂u偶sz膮 rozmow臋. Opowiada ona o tym jak Bogowie przyjd膮 kiedy艣, wszyscy razem, ci w kt贸rych wierzy艂y miliony jak i ci w kt贸rych wierzy艂y pomniejsze sekty. W pewnym momencie Jon us艂ysza艂 p艂acz dziecka, zrozumia艂 偶e jego syn narodzi艂 si臋. Od dziewczyny dowiedzia艂 si臋 偶e ch艂opiec znajduje si臋 na z艂omowisku obok cmentarza. Znalaz艂 go w opuszczonym jeepie po艣rodku z艂omowiska. Ch艂opiec pali艂 marihuan臋. Jon podszed艂 do niego i chwyci艂 za woreczek. Ch艂opiec wzi膮艂 n贸偶 i podci膮艂 Jonowi gard艂o. Ten tylko zd膮偶y艂 poda膰 mu ziele, kt贸re trzyma艂 w woreczku i powiedzie膰 mu aby go spr贸bowa艂. Ch艂opiec po spr贸bowaniu ziela znowu zacz膮艂 czu膰, jego serce przesta艂o nienawidzi膰. Jon dosta艂 si臋 do swojego 艣wiata z poder偶ni臋tym gard艂em po czym umar艂.
Stary szaman r贸wnie偶 umar艂. Ariel z Gaj膮 i dopiero co narodzonym dzieckiem-Bogumi艂em (takie imi臋 nada艂 mu Ezra) wyruszyli szuka膰 Jona. Po kr贸tkim czasie odnale藕li kamienn膮 drog臋, potem ca艂kiem zniszczony pos膮g i martwego Jona.
Kap艂an Isak podszed艂 do namiotu w kt贸rym le偶a艂 martwy szaman. W trakcie odmawiania modlitwy stary kap艂an r贸wnie偶 zmar艂. Ogie艅 rozprzestrzeni艂 si臋 w namiocie pal膮c cia艂o szamana i Isaka. Mieszka艅cy my艣leli 偶e Isak poszed艂 do puszczy i tam zagin膮艂.

Epilog opowiada o tym jak stary ju偶 Ezra idzie z doros艂ym Bogumi艂em na miejsce, w kt贸rym kiedy艣 znajdowa艂 si臋 pos膮g 艢wiatowida. Matka Bogumi艂a-Gaja i Ariel oddali go pod opiek臋 Ezry gdy ten sko艅czy艂 6 lat, nast臋pnie opu艣cili wiosk臋. Bogumi艂 zosta艂 kap艂anem tak jak Ezra. Przez chwil臋 us艂ysza艂 g艂os 艢wiatowida jednak bardzo s艂abo. Dw贸jka kap艂an贸w wraca nast臋pnie do wioski.

Dodaj komentarz

Tw贸j adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola s膮 oznaczone *

Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.