Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.

Ponad 100 tysi臋cy materia艂贸w dla szko艂y podstawowej, 艣redniej oraz z zakresu studi贸w.

Wojna troja艅ska

Udost臋pnij

Wojna troja艅ska

Wst臋p.

Ilion – (gr.) Troja, Iliada – opowie艣膰 o Troi.
Rozpacz Achillesa po stracie Patroklosa.

Wojna trwa艂a 9 lat. Dopiero w 10 roku zastosowano podst臋p Odyseusza (Konia Troja艅skiego). Laokon przewiduj膮cy nadchodz膮ce nieszcz臋艣cie zosta艂 zabity wraz z synami przez olbrzymie w臋偶e.

Achilles obra偶ony przez Agamemnona nie uczestniczy艂 w walkach. Patroklos w zbroi bohatera przedziera艂 si臋 przez szeregi wrog贸w, a偶 wreszcie poleg艂 z r臋ki Hektora.

Achilles, najdzielniejszy wojownik grecki, postrach Trojan, po stracie przyjaciela zachowuje si臋 jak cz艂owiek s艂aby, przypominaj膮cy raczej nie umiej膮ce sobie poradzi膰 w 偶yciu dziecko, lub kobiet臋 z natury rzeczy uwa偶an膮 za mniej odporn膮 od m臋偶czyzny. Tarza艂 si臋 po ziemi, sypa艂 sobie na g艂ow臋 popi贸艂, p艂aka艂 i wyrywa艂 w艂osy z g艂owy. By艂 bliski odebrania sobie 偶ycia, kt贸re straci艂o dla niego sens. Po rozmowie z matk膮 zapa艂a艂 ch臋ci膮 zemsty na Hektorze. W nieszcz臋艣ciu jednakowo cierpi膮 ludzie silni i s艂abi, wielcy i mali, bogaci i biedni, m膮drzy i g艂upi. Cierpienie jest bowiem naturalnym odczuciem ludzkim.

Pojedynek Achillesa z Hektorem.

Achilles podobny do or艂a i Hektor do go艂臋bicy przed pojedynkiem.

Pallas Atena wspiera duchowo Achillesa, a nast臋pnie pod postaci膮 Deifoba, brata Hektora, nak艂ania go do starcia z Achillesem.

Propozycja Hektora dotycz膮ca post臋powania przeciwnika z cia艂em pokonanego odrzucona przez Achillesa.

Pocz膮tek pojedynku (walka na w艂贸cznie).

Walka na miecze.

艢miertelna rana zadana Hektorowi w szyj臋.

Przed艣miertna pro艣ba Hektora o oddanie jego cia艂a rodzinie odrzucona z ca艂膮 bezwzgl臋dno艣ci膮.

Zbeszczeszczenie zw艂ok Hektora wleczonych za rydwanem Achillesa – dokonanie okrutnej zemsty.

Wielki 偶al po utracie najlepszego przyjaciela zamieni艂 si臋 w 偶膮dz臋 straszliwej zemsty. Achilles zapewniony przez Aten臋 o jej pomocy z jeszcze wi臋kszyn uporem i bezwzgl臋dno艣ci膮 艣ciga艂 Hektora, ale nie mog艂o to trwa膰 wiecznie. Dosz艂o do w艂a艣ciwej cz臋艣ci pojedynku, a propozycje Troja艅czyka tylko wzmaga艂y fale gniewu Achillesa. Ugodzony w szyj臋 Hektor jeszcze raz prosi艂 o oddanie jego cia艂a rodzinie, lecz nic nie mog艂o teraz wzruszy膰 twardego jak kamie艅 achillesowego serca. Zwyci臋zca z niezwyk艂膮 bezwzgl臋dno艣ci膮 i samozadowoleniem przywi膮za艂 zw艂oki do rydwanu i zaci膮gn膮艂 je a偶 do obozu Grek贸w.

Opis ten dowodzi, 偶e bywaj膮 w 偶yciu ka偶dego cz艂owieka momenty, w kt贸rych 偶adna si艂a ani namowy, czy pr贸by nie mog膮 zmieni膰 jego postanowienia. Najcz臋艣ciej jednak jest tak w chwilach rozpaczy i w艣ciek艂ego zapami臋tania.

Prze偶ycia i reakcje Priama i Achillesa podczas ich spotkania.

Podczas spotkania Achillesa z Priamem, w艂adca Troi wcale nie przypomina艂 swiom zachowaniem dumnego monarchy lecz za艂amanego i zrozpaczonego po 艣mierci syna ojca. Przekrad艂 si臋 do samego 艣rodka obozu Grek贸w nie zwracaj膮c uwagi na czyhaj膮ce na艅 niebezpiecze艅stwa, a gdy zjawi艂 si臋 przed obliczem zab贸jcy w艂asnych syn贸w, pad艂 przed nim na kolana i zalewaj膮c si臋 艂zami ca艂owa艂 Achillesa po r臋kach i nogach, 偶ebrz膮c o 艂ask臋 i wydanie zw艂ok Hektora w zamian za przywiezione na wozie kosztowno艣ci.

Grek pocz膮tkowo nie okazywa艂 zainteresowania s艂owami Priama i odpycha艂 go od siebie, ale kiedy starzec wspomnia艂 o tak偶e niem艂odym ojcu bohatera, kt贸ry przez d艂ugie lata oczekuje w niecierpliwo艣ci powrotu syna, serce Achillesa drgn臋艂o. Nie by艂 ju偶 bezwzgl臋dnym m艣cicielem uganiaj膮cym si臋 za zab贸jc膮 przyjaciela, tylko cz艂owiekiem t臋skni膮cym za domem rodzinnym, kt贸ry wie,偶e nied艂ugo zginie. Wszystko to spowodowa艂o, 偶e Achilles zgodzi艂 si臋 艂askawie na wydanie Priamowi zw艂ok syna. Zadba艂 nawet o to, aby je umyto i namaszczono olejkami, by ich widok nie sprawi艂 b贸lu starcowi.

R贸偶ne oblicza Achillesa na kartach „Iliady” Homera.

Cz艂owiekiem, od kt贸rego zale偶a艂o powodzenie wyprawy na Troj臋, by艂 Achilles, posta膰 przyjmuj膮ca rozmaite oblicza zale偶nie od okoliczno艣ci. Pomimo 偶e matk膮 jego by艂a boginka morska, a wi臋c istota boska,Achilles nie panowa艂 nad swoimi uczuciami i jak zwyk艂y 艣miertelnik poddawa艂 si臋 emocjom.

Pierwsz膮 chwil膮, w kt贸rej poznajemy cz臋艣膰 psychiki bohatera, jest rozpacz po 艣mierci przyjaciela, Patroklosa. Poleg艂 on z r臋ki ksi臋cia Hektora w czasie, kiedy w zbroi Achillesa-pogromcy wojsk troja艅skich przebija艂 si臋 przez szeregi umykaj膮cych nieprzyjaci贸艂. By艂a to zbyt wielka strata dla greckiego bohatera. Wcze艣niej wytrwa艂y i bezwzgl臋dny rycerz, teraz przypomina艂 bardziej ma艂e dziecko lub s艂ab膮, za艂aman膮 kobiet臋. Tarza艂 si臋 po ziemi, wyrywa艂 w艂osy z g艂owy i 艂kaj膮c posypywa艂 si臋 popio艂em. By艂 bliski ca艂kowitego za艂amania. Chcia艂 nawet pope艂ni膰 samob贸jstwo, ale odwiod艂a go od tego zamiaru matka. Teraz wielki 偶al i b贸l po stracie przyjaciela zamieni艂 si臋 w 偶膮dz臋 straszliwej zemsty na jego zab贸jcy.

Po pewnym czasie ubrany w now膮, pi臋kn膮 zbroj臋 wykonan膮 przez boskiego mistrza kowalskiego rzemios艂a – Hefajstosa, wyruszy艂, aby wykona膰 wyrok na znienawidzonym Hektorze. Goni艂 go kilka razy wzd艂u偶 mur贸w Troi, ale nigdy nie zbli偶y艂 si臋 do niego na tyle, 偶eby trafi膰 go celnym pchni臋ciem miecza czy w艂贸czni. W pewnej chwili, nieoczekiwanie zjawi艂a si臋 Atena. Dodawa艂a ona otuchy zm臋czonemu d艂ugim biegiem Achillesowi, a Hektorowi, przybrawszy posta膰 jego brata, nakaza艂a walk臋 z Grekiem.

Rozpocz膮艂 si臋 zab贸jczy pojedynek. Przeciwnicy rzucali w siebie w艂贸czniami, ale gdy to nie poskutkowa艂o, przeszli do walki na miecze. Ugodzony w szyj臋 Troja艅czyk ponawia艂 wci膮偶 pro艣by o zwr贸cenie jego cia艂a rodzinie, ale twarde serce Achillesa nawet nie drgn臋艂o. Z wielk膮 bezwzgl臋dno艣ci膮 i zadowoleniem z siebie ci膮gn膮艂 zw艂oki pokonanego za swoim rydwanem a偶 do obozu greckiego. Tak zbezczeszone cia艂o Hektora porzuci艂 przy wej艣ciu do namiotu.

Wkr贸tce w siedzibie zwyci臋zcy zjawi艂 si臋 stary kr贸l Priam. B艂aga艂 on na kolanach o wydanie zw艂ok syna za cen臋 przywiezionych z Troi kosztowno艣ci. Jednak 艂zy starca nie by艂y w stanie wzruszy膰 Achillesa. Dopiero wspomnienie ojca oczekuj膮cego w niepewno艣ci powrotu syna wyzwoli艂o w nim eksplozj臋 偶alu. W jego sercu wci膮偶 ko艂ata艂o si臋 uczucie nostalgii i jeszcze pot臋偶niejsze – t臋sknota za rodzicem. Wszystko to spowodowa艂o, 偶e Grek postanowi艂 odda膰 艂askawie zw艂oki Hektora i zadba艂 nawet o to, aby je umyto i ubrano w dostojne szaty. W ten spos贸b chcia艂 zaoszcz臋dzi膰 Priamowi b贸lu wywo艂anego widokiem zmasakrowanego cia艂a syna.

Opisane powy偶ej fragmenty „Iliady” Homera dowodz膮, 偶e nawet tacy wspaniali rycerze i wojownicy, do kt贸rych z pewno艣ci膮 zalicza艂 si臋 Achilles, skazani s膮 na takie same odczucia, co ludzie s艂abi, nie odznaczaj膮cy si臋 wi臋ksz膮 odwag膮 czy si艂膮 woli. Bohater grecki podlega tym samym cierpieniom i b贸lom. Bywa, 偶e unosi si臋 ogromnym gniewem lub te偶 p艂acze jak dziecko. Wida膰 tutaj dok艂adnie, jak chwiejny jest nastr贸j i psychika ludzka

Ilion – (gr.) Troja, Iliada – opowie艣膰 o Troi

Rozpacz Achillesa po stracie Patroklosa.

Wojna trwa艂a 9 lat. Dopiero w 10 roku zastosowano podst臋p Odyseusza. Laokon przewiduj膮cy nadchodz膮ce nieszcz臋艣cie zosta艂 zabity wraz z synami przez olbrzymie w臋偶e.

Achilles obra偶ony przez Agamemnona nie uczestniczy艂 w walkach. Patroklos w zbroi bohatera przedziera艂 si臋 przez szeregi wrog贸w, a偶 wreszcie poleg艂 z r臋ki Hektora.

Achilles, najdzielniejszy wojownik grecki, postrach Trojan, po stracie przyjaciela zachowuje si臋 jak cz艂owiek s艂aby, przypominaj膮cy raczej nie umiej膮ce sobie poradzi膰 w 偶yciu dziecko, lub kobiet臋 z natury rzeczy uwa偶an膮 za mniej odporn膮 od m臋偶czyzny. Tarza艂 si臋 po ziemi, sypa艂 sobie na g艂ow臋 popi贸艂, p艂aka艂 i wyrywa艂 w艂osy z g艂owy. By艂 bliski odebrania sobie 偶ycia, kt贸re straci艂o dla niego sens. Po rozmowie z matk膮 zapa艂a艂 ch臋ci膮 zemsty na Hektorze.

W nieszcz臋艣ciu jednakowo cierpi膮 ludzie silni i s艂abi, wielcy i mali, bogaci i biedni, m膮drzy i g艂upi. Cierpienie jest bowiem naturalnym odczuciem ludzkim.

Pojedynek Achillesa z Hektorem.

1. Achilles podobny do or艂a i Hektor do go艂臋bicy przed pojedynkiem. 2. Pallas Atena wspiera duchowo Achillesa, a nast臋pnie pod postaci膮 Deifoba, brata Hektora, nak艂ania go do starcia z Achillesem. 3. Propozycja Hektora dotycz膮ca post臋powania przeciwnika z cia艂em pokonanego odrzucona przez Achillesa. 4. Pocz膮tek pojedynku (walka na w艂贸cznie). 5. Walka na miecze. 6. 艢miertelna rana zadana Hektorowi w szyj臋. 7. Przed艣miertna pro艣ba Hektora o oddanie jego cia艂a rodzinie odrzucona z ca艂膮 bezwzgl臋dno艣ci膮. 8. Zbeszczeszczenie zw艂ok Hektora wleczonych za rydwanem Achillesa – dokonanie okrutnej zemsty.

Wielki 偶al po utracie najlepszego przyjaciela zamieni艂 si臋 w 偶膮dz臋 straszliwej zemsty. Achilles zapewniony przez Aten臋 o jej pomocy z jeszcze wi臋kszyn uporem i bezwzgl臋dno艣ci膮 艣ciga艂 Hektora, ale nie mog艂o to trwa膰 wiecznie. Dosz艂o do w艂a艣ciwej cz臋艣ci pojedynku, a propozycje Troja艅czyka tylko wzmaga艂y fale gniewu Achillesa. Ugodzony w szyj臋 Hektor jeszcze raz prosi艂 o oddanie jego cia艂a rodzinie, lecz nic nie mog艂o teraz wzruszy膰 twardego jak kamie艅 achillesowego serca. Zwyci臋zca z niezwyk艂膮 bezwzgl臋dno艣ci膮 i samozadowoleniem przywi膮za艂 zw艂oki do rydwanu i zaci膮gn膮艂 je a偶 do obozu Grek贸w.

Opis ten dowodzi, 偶e bywaj膮 w 偶yciu ka偶dego cz艂owieka momenty, w kt贸rych 偶adna si艂a ani namowy, czy pr贸by nie mog膮 zmieni膰 jego postanowienia. Najcz臋艣ciej jednak jest tak w chwilach rozpaczy i w艣ciek艂ego zapami臋tania.

Prze偶ycia i reakcje Priama i Achillesa podczas ich spotkania.

Podczas spotkania Achillesa z Priamem, w艂adca Troi wcale nie przypomina艂 swiom zachowaniem dumnego monarchy lecz za艂amanego i zrozpaczonego po 艣mierci syna ojca. Przekrad艂 si臋 do samego 艣rodka obozu Grek贸w nie zwracaj膮c uwagi na czyhaj膮ce na艅 niebezpiecze艅stwa, a gdy zjawi艂 si臋 przed obliczem zab贸jcy w艂asnych syn贸w, pad艂 przed nim na kolana i zalewaj膮c si臋 艂zami ca艂owa艂 Achillesa po r臋kach i nogach, 偶ebrz膮c o 艂ask臋 i wydanie zw艂ok Hektora w zamian za przywiezione na wozie kosztowno艣ci.

Grek pocz膮tkowo nie okazywa艂 zainteresowania s艂owami Priama i odpycha艂 go od siebie, ale kiedy starzec wspomnia艂 o tak偶e niem艂odym ojcu bohatera, kt贸ry przez d艂ugie lata oczekuje w niecierpliwo艣ci powrotu syna, serce Achillesa drgn臋艂o. Nie by艂 ju偶 bezwzgl臋dnym m艣cicielem uganiaj膮cym si臋 za zab贸jc膮 przyjaciela, tylko cz艂owiekiem t臋skni膮cym za domem rodzinnym, kt贸ry wie, 偶e nied艂ugo zginie. Wszystko to spowodowa艂o, 偶e Achilles zgodzi艂 si臋 艂askawie na wydanie Priamowi zw艂ok syna. Zadba艂 nawet o to, aby je umyto i namaszczono olejkami, by ich widok nie sprawi艂 b贸lu starcowi.

R贸偶ne oblicza Achillesa na kartach „Iliady” Homera.

Cz艂owiekiem, od kt贸rego zale偶a艂o powodzenie wyprawy na Troj臋, by艂 Achilles, posta膰 przyjmuj膮ca rozmaite oblicza zale偶nie od okoliczno艣ci. Pomimo 偶e matk膮 jego by艂a boginka morska, a wi臋c istota boska, Achilles nie panowa艂 nad swoimi uczuciami i jak zwyk艂y 艣miertelnik poddawa艂 si臋 emocjom.

Pierwsz膮 chwil膮, w kt贸rej poznajemy cz臋艣膰 psychiki bohatera, jest rozpacz po 艣mierci przyjaciela, Patroklosa. Poleg艂 on z r臋ki ksi臋cia Hektora w czasie, kiedy w zbroi Achillesa-pogromcy wojsk troja艅skich przebija艂 si臋 przez szeregi umykaj膮cych nieprzyjaci贸艂. By艂a to zbyt wielka strata dla greckiego bohatera. Wcze艣niej wytrwa艂y i bezwzgl臋dny rycerz, teraz przypomina艂 bardziej ma艂e dziecko lub s艂ab膮, za艂aman膮 kobiet臋. Tarza艂 si臋 po ziemi, wyrywa艂 w艂osy z g艂owy i 艂kaj膮c posypywa艂 si臋 popio艂em. By艂 bliski ca艂kowitego za艂amania. Chcia艂 nawet pope艂ni膰 samob贸jstwo, ale odwiod艂a go od tego zamiaru matka. Teraz wielki 偶al i b贸l po stracie przyjaciela zamieni艂 si臋 w 偶膮dz臋 straszliwej zemsty na jego zab贸jcy.

Po pewnym czasie ubrany w now膮, pi臋kn膮 zbroj臋 wykonan膮 przez boskiego mistrza kowalskiego rzemios艂a – Hefajstosa, wyruszy艂, aby wykona膰 wyrok na znienawidzonym Hektorze. Goni艂 go kilka razy wzd艂u偶 mur贸w Troi, ale nigdy nie zbli偶y艂 si臋 do niego na tyle, 偶eby trafi膰 go celnym pchni臋ciem miecza czy w艂贸czni. W pewnej chwili, nieoczekiwanie zjawi艂a si臋 Atena. Dodawa艂a ona otuchy zm臋czonemu d艂ugim biegiem Achillesowi, a Hektorowi, przybrawszy posta膰 jego brata, nakaza艂a walk臋 z Grekiem.

Rozpocz膮艂 si臋 zab贸jczy pojedynek. Przeciwnicy rzucali w siebie w艂贸czniami, ale gdy to nie poskutkowa艂o, przeszli do walki na miecze. Ugodzony w szyj臋 Troja艅czyk ponawia艂 wci膮偶 pro艣by o zwr贸cenie jego cia艂a rodzinie, ale twarde serce Achillesa nawet nie drgn臋艂o. Z wielk膮 bezwzgl臋dno艣ci膮 i zadowoleniem z siebie ci膮gn膮艂 zw艂oki pokonanego za swoim rydwanem a偶 do obozu greckiego. Tak zbezczeszone cia艂o Hektora porzuci艂 przy wej艣ciu do namiotu.

Wkr贸tce w siedzibie zwyci臋zcy zjawi艂 si臋 stary kr贸l Priam. B艂aga艂 on na kolanach o wydanie zw艂ok syna za cen臋 przywiezionych z Troi kosztowno艣ci. Jednak 艂zy starca nie by艂y w stanie wzruszy膰 Achillesa. Dopiero wspomnienie ojca oczekuj膮cego w niepewno艣ci powrotu syna wyzwoli艂o w nim eksplozj臋 偶alu. W jego sercu wci膮偶 ko艂ata艂o si臋 uczucie nostalgii i jeszcze pot臋偶niejsze – t臋sknota za rodzicem. Wszystko to spowodowa艂o, 偶e Grek postanowi艂 odda膰 艂askawie zw艂oki Hektora i zadba艂 nawet o to, aby je umyto i ubrano w dostojne szaty. W ten spos贸b chcia艂 zaoszcz臋dzi膰 Priamowi b贸lu wywo艂anego widokiem zmasakrowanego cia艂a syna.

Opisane powy偶ej fragmenty „Iliady” Homera dowodz膮, 偶e nawet tacy wspaniali rycerze i wojownicy, do kt贸rych z pewno艣ci膮 zalicza艂 si臋 Achilles, skazani s膮 na takie same odczucia, co ludzie s艂abi, nie odznaczaj膮cy si臋 wi臋ksz膮 odwag膮 czy si艂膮 woli. Bohater grecki podlega tym samym cierpieniom i b贸lom. Bywa, 偶e unosi si臋 ogromnym gniewem lub te偶 p艂acze jak dziecko. Wida膰 tutaj dok艂adnie, jak chwiejny jest nastr贸j i psychika ludzka

Pocz膮tek tej historii zaczyna si臋 na weselu Peleusa i Tetydy , na kt贸rej bogini niezgody Eris rzuci艂a z艂ote jab艂ko z napisem dla najpi臋kniejszej. Mi臋dzy boginiami zawrza艂o. Najg艂o艣niej krzycza艂y Atena, Hara i Afrodyta . Na s臋dzie tego sporu Zeus wyznaczy艂 Parysa.

Parys by艂 synem Priama , Kr贸la Troi. Wr贸偶bici wyja艣nili ma艂偶once kr贸la , 偶e syn kt贸rego urodzi stanie si臋 przyczyn膮 zag艂ady 艣wiata. I odda艂a go pasterzom aby go porzucili.

Ka偶da z bogi艅 zaoferowa艂 propozycj臋 je偶eli to jej przyzna z艂ote jab艂ko. Parys wybra艂 ofert臋 Afrodyty , kt贸ra zaoferowa艂a mu najpi臋kniejsza kobiet臋 na ziemi Helen臋.

Nie d艂ugo po tym w Troi odby艂y si臋 igrzyska , kt贸re 贸w Parys wygra艂 . Jednak po kilku dniach odkryto jego pochodzenie. Jednak rodzina kr贸lewska zapomnia艂a o kl膮twie i przyj臋li go z powrotem. Teraz m贸g艂 wykona膰 sw贸j plan . Dobra艂 sobie 艣wit臋 i pop艂yn膮 na Spart臋 . W Troi przyj臋to go bardzo mili , a kr贸l Agamemnon nie m贸g艂 od偶a艂owa膰 偶e wzywaj膮 go wa偶ne sprawy. Lecz porosi艂 Parysa 偶eby ten czu艂 si臋 jak u siebie w domu . Jednak tej nocy porwa艂 mu 偶on臋 Helen臋 i odjecha艂 z ni膮 do Troi. To porwani by艂o przyczyn膮 wojny mi臋dzy Troj膮 a Spart膮. Dow贸dcami g艂贸wnymi byli Agamemon ,Kr贸l Argos i Myken ,brat Menalosa. Brakowa艂o tylko jednego wojownika Achillesa. Od niego zale偶a艂o czy Troja zostanie zdobyta . Jednak wyst膮pi艂a nowa przeszkoda. Cisza morska . Zagniewana Bogini Artemida domaga艂a si臋 ofiary z c贸rki Agamemnona . Gdy sk艂adano ofiar臋 zesz艂a z nieba bogini ze swoja 艂ani膮 . Kaza艂a z艂o偶y膰 ofiar臋 z 艂ani , a dziewczyn臋 zabra艂a ze sob膮.

Wr贸偶bita Kalchas wywr贸偶y艂 ; dziewi臋膰 lat wojowa膰 b臋d膮 , a dopiero w dziesi膮tym roku zwyci臋偶膮 Trojan.

Przybywszy do brzeg贸w Troi , Wodzowie achajscy wys艂ali Odyseusza i Menalosa , z 偶膮daniem wydania Heleny. Jednak oni odm贸wili.

Dzia艂ania wojenne post臋powa艂y do艣膰 szybko. Troja broni艂a si臋 bardzo dzielnie . G艂贸wnym miejscem starcia by艂a r贸wnina nad Skamandrem. Ka偶da z armii mia艂a sw贸j dzie艅 chwa艂y. Niekiedy odbywa艂y turnieje rycerzy .Wygrany zabiera艂 zbroj臋 pokonanego i odchodzi艂 w triumfie. W pojedynk臋 najbardziej najstraszliwszy by艂 Achilles kt贸rego w dzieci艅stwie matka k膮pa艂a w rzece Styks i uczyni艂o jego dzia艂o odporne na bro艅. Lecz zanurzaj膮 syna trzyma艂a go za pi臋t臋 i tylko w to miejsce mo偶na go by艂o zrani膰 .Ba艂 go si臋 nawet Hektor, najt臋偶szy z trojan贸w.

W dziesi膮tym roku wojny w obozie greckim wybuch艂a zaraza . Dusze wojownik贸w t艂oczy艂y si臋 do bram Hadesu.

Kt贸rego艣 dnia Hektor 艣mia艂ym atakiem przeszed艂 r贸w i wdar艂 si臋 na ziemi臋 przeciwnika. Przestraszeni Grecy uciekali w pop艂ochu . Najdro偶szy przyjaciel Achillesa b艂aga艂 go aby mu pozwoli艂 wyj艣膰 z wojskiem na pomoc rodakom . Syn Peleusa pozwoli艂 mu. Da艂 mu swoj膮 zbroje kt贸rej nikt na 艣wiecie nie posiada艂. Tym razem trojanie uciekali w pop艂ochu widz膮c znajomy rynsztunek . Dopiero Hektor go powali艂 , go swoim ci臋偶kim mieczem i zdj膮艂 z niego zbroj臋 . Lecz w tej chwili wyszed艂 Achilles. Posypa艂 g艂ow臋 popio艂em, tarza艂 si臋 po ziemi i p艂aka艂. Z g艂臋bi morza wysz艂a do艅 matka i przynios艂a now膮 zbroj臋. Rozszala艂y Achilles ruszy艂 do walki , trupami 艣cieli pole i gna艂 ku murom .Lecz na drog臋 zagrodzi艂a mu rzeka Skamander . Gdy by艂 ju偶 w locie z艂apa艂 go bo偶ek rzeki. Lecz w tym starciu Pom贸g艂 mu na rozkaz Hery Hefajstos b贸g ognia .Dzi臋ki czemu Achilles m贸g艂 przej艣膰 na r贸wnin臋. Jednak na r贸wninie pozosta艂 tylko Hektor , Lecz zadr偶a艂 gdy ujrza艂 Achillesa z bliska. Po kr贸tkim starciu ugodzi艂 Achilles przeciwnika tam ,gdzie ko艣膰 艂膮czy szyje i ramiona. By艂 to cios 艣miertelny.

Pod os艂on膮 nocy kr贸l Priam przyjecha艂 wykupi膰 cia艂o syna. Wzruszony Achilles odda艂 mu je. Achilles nied艂ugo prze偶y艂 Hektora. Zabi艂 go Parys kt贸ry ugodzi艂 go w najczulszy punkt.

Na znak 偶a艂oby 偶o艂nierze obci臋li sobie w艂osy. Zbroja Achillesa przypad艂a Odyseuszowi. W nied艂ugim czasie zgin膮 te偶 Parys.

W zamku Trojan sta艂 pos膮g palladion Pos膮g bogini Ateny , kt贸ry mia艂 tak膮 si艂 , 偶e dop贸ki znajdowa艂 si臋 w Troi miasto by艂o nie do zdobycia. Po drodze natkn臋li si臋 na Helen臋 , kt贸ra przeprowadzi艂a ich tajemniczymi korytarzami. Gdy lud Troi dowiedzia艂 si臋 o znikni臋ciu pos膮gu lud troi podda艂 si臋 . W kilka dni p贸藕niej Grecy odp艂yn臋li zostawiaj膮c na pla偶y wielkiego konia .Trojanie wprowadzili konia do 艣rodka . W brzuchu drewnianego zwierz臋cia siedzia艂o dwunastu 偶o艂nierzy. Gdy zapad艂a noc ,Wyszli i otworzyli bram臋 miasta . Zacz臋艂a si臋 wielka rze偶 .呕aden z mieszka艅c贸w Troi ni prze偶y艂. A Hellena wr贸ci艂a do swojego ukochanego .

Prawie wszyscy wodzowie w kilka dni po zburzeni Troi wr贸ci艂o do swoich rodzin. Jednak od kilku lat nie nadchodzi艂y 偶adne wiadomo艣ci Agamemnonie. Powszechnie uwa偶ano 偶e poleg艂 w walce. Kr贸lowa Klitajmestra 偶ona Agamemnona uwa偶a艂a si臋 za wdow臋 i o偶eni艂a si臋 z Ajgisotisem . Jednak jakie by艂o ich zdziwienie gdy przyby艂 jej m膮偶. Agmemnon by艂 zm臋czony. Ledwo wszed艂 do wanny , wpadli Ajgistos i Klitajmestera i siekierami por膮bali bezbronnego .Tym czasem na obczy藕nie chowa艂 si臋 m艣ciciel :syn Agamemnona , Orestes . w pa艂acu myke艅skim dorasta艂a jego siostra Elektra .Orestes przyby艂 .Elektra wpu艣ci艂a go do zamku . Zn贸w pola艂a si臋 krew :Orates zabi艂 matk臋 i Ajgista.

Drugi wielkich wodz贸w Menelaos nie wiedzia艂 o tym , co przytrafi艂o si臋 w Mykenach. Przez siedem lat tu艂a艂 si臋 po morzu.Gdy wr贸ci艂 do Sparty , stary zamek przodk贸w przyozdobi艂 偶e l艣ni艂 jak b艂ysk s艂o艅ca. Szcz臋艣liwy kr贸l 偶y艂 d艂ugo u boku Heleny. Jednak po 艣mierci Menalosa rodzina wyp臋dzi艂a Helen臋 z zamku. Wygnana kr贸lowa schroni艂a si臋 u swojej dawnej przyjaci贸艂ki Polikso na wyspie Rodos. Lecz ta nienawidzi艂a Heleny , poniewa偶 jej m膮偶 zgin膮 w walce pod Troj膮 .Kiedy Helena si臋 k膮pa艂a wys艂a艂a swoje s艂u偶ce przebrane za Erynie kt贸re powiesi艂y j膮 na drzewie. Wiele lat p贸藕niej mieszka艅cy Rodos zacz臋li oddawa膰 jej cze艣膰 bosk膮 a drzewo uwa偶ali za 艣wi臋te.
„Iliada” ukazuje ostatni rok z dziesi臋cioletniej wojny o Troj臋. „Inwokacja” wskazuje, i偶 tre艣膰 b臋dzie skupia膰 si臋 na Achillesie (syn ksi臋cia Peleusa i boginki morskiej Tetydy). Wyda-rzenia przedstawiaj膮: sp贸r Achillesa i Agamemnona o brank臋 Bryzeid臋; rezygnacj臋 bohatera z walki; kl臋ski Grek贸w i 艣mier膰 przyjaciela Patroklosa z r膮k Hektora; pojedynek Achillesa z Hektorem. Epos zawiera przes艂anie, i偶 cz艂owiek jest w centrum 艣wiata – „Tarcza Achillesa” – Hefajstos wykuwa 5 p艂yt, na kt贸rych znajduj膮 si臋: niebo, planety, rzeka Okeanos i ziemia; we-sele, rozprawa s膮dowa, walka; pole, oracze; winnica, pasterze; 艂膮ka, taniec.

Bohaterowie Greccy: Agamemnon, Nestor, Achilles, Patroklos. Bohaterowie z Troi: Priam, Parys, Hektor, Kasandra. Istnia艂 paraleizm dzia艂ania bohater贸w i bog贸w. Achajom sprzyjali: Posejdon, Hera, Atena, Hefajstos. Trojanom: Dzeus, Hermes, Apollo. Bohaterowie eposu s膮 wyidealizowani. Najwy偶sz膮 ich warto艣ci膮 jest m臋stwo, waleczno艣膰, spryt, podst臋p. Achilles i Hektor s膮 postaciami tragicznymi, okre艣lone jest, 偶e obaj zgin膮 i Troja padnie. Obok heros贸w wyst臋puj膮 „pomniejszeni” bogowie. Rz膮dz膮 艣wiatem, decyduj膮 o losie cz艂owieka, ale bior膮 udzia艂 w bitwie mi臋dzy sob膮. Zatarta jest granica mi臋dzy bogami, a lud藕mi. Nad bogami pa-nuje Mojra – Przeznaczenie.


Udost臋pnij

Wy艣lij SMS o tre艣ci ODBLOKUJ.PDF pod numer 92505

Wpisz otrzymany kod :

Subscribe
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x