Wypracowania, konspekty, streszczenia i pomoc szkolna.

Ponad 100 tysięcy materiałów dla szkoły podstawowej, średniej oraz z zakresu studiów.

Wystąpienie przewodnika przed zwiedzaniem bazyliki św. Franciszka w Asyżu

Witam Państwa bardzo serdecznie przed bazyliką św. Franciszka w Asyżu! Zanim zaczniemy zwiedzanie, przedstawię najważniejsze informacje o tym szczególnym miejscu.

Na wstępie chciałbym zwrócić uwagę, że w tej XIII wiecznej świątyni znajduje się kościół dolny i górny. Do kościoła dolnego prowadzi podwójny portal. Zdobią go trzy rozety. W centrum znajdują się rzeźbione drzwi pochodzące z połowy XVI wieku. Sceny ukazane na nich obrazują życie św. Franciszka i św. Klary. Na drzwiach po prawej stronie znajduje się wizerunek św. Antoniego i św. Ludwika króla. Portal osłania renesansowy prothyron dobudowany pod koniec XV wieku. Za portalem znajduje się duże atrium nazywane transeptem wejściowym. Transept kończą kaplice św. Antoniego Pustelnika i św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Za kaplicą znajduje się XV-sto wieczny cmentarz zakonny. W połowie długości tego atrium, po lewej stronie, otwiera się nawa kościoła dolnego. Do niej przylegają dobudowane w czasach późniejszych gotyckie kaplice.

Kiedy już znajdziemy się w bazylice zatrzymamy się na dłużej w najważniejszym miejscu – krypcie, w której znajduje się Kaplica Grobu św. Franciszka.

Schody z tarasu poprowadzą nas do kościoła górnego. Ta budowla jest jednonawowa, tym samym znacznie wyższa od kościoła dolnego. Nawę przekrytą sklepieniem krzyżowym kończy absyda poprzedzona krótkim transeptem. W przeciwieństwie do kościoła dolnego, nie ma tu bocznych kaplic. Kościół utrzymany jest w stylu gotyckim. Atrium zdobią freski:
w lewym ramieniu znajdują się sceny z Apokalipsy św. Jana, a w prawym – sceny z Dziejów Apostolskich. W absydzie znajdują się malowidła przedstawiające sceny z życia Matki Bożej. Na ścianach nawy freski zostały namalowane w dwóch poziomach. Poziom dolny, poniżej łuków sklepienia, tworzy cykl 28 scen z życia świętego Franciszka. Jest to cykl namalowany przez Giotta w latach 1296 – 1300, tzw. „Legenda św. Franciszka”. W górnej płaszczyźnie namalowano sceny z Nowego i Starego Testamentu. Na sklepieniu umieszczono sceny
z Matką Bożą oraz czterech doktorów kościoła: św. Grzegorza, św. Augustyna,
św. Ambrożego i św. Hieronima. Freski te przypisywane mistrzom Szkoły Rzymskiej oraz Giotto lub jego uczniom.

8 września 1997 r. silne trzęsienie ziemi spowodowało poważne uszkodzenie bazyliki. Zawaliła się część sklepienia kościoła górnego, którego spadające fragmenty zabiły czterech zakonników, wśród których był jeden Polak. Sklepienie odbudowano. Niestety nie udało się odtworzyć uszkodzonych fragmentów fresków pochodzących z XIII wieku.

W czasie zwiedzania bazyliki należy zachować ciszę. Obowiązuje też zakaz robienia zdjęć. To wszystko co chciałem Państwu teraz przekazać. Wobec tego proszę podążać za mną do głównego wejścia.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *